หลายวันมานี้ผมได้เห็นเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ หลายท่านที่ได้แวะเวียนอยู่ที่นี่ เกิดอาการเบื่อหน่าย เครียด มีความท้อใจในการดำเนินชีวิตหลาย ๆ ด้าน บางท่านถึงกับว่า ขอหยุดการเขียนบันทึกเพื่อที่จะต้องการค้นหาตัวเอง เคลียร์ตัวเองก่อน จึงจะกลับมาเริ่มต้นอีกครั้ง
ผมระลึกถึงเพลงอยู่เพลงหนึ่ง ซึ่งเพลงนี้มีการเปรียบเปรย "ความทุกข์" เหล่านั้นว่า การที่คนเรามีความทุกข์มักเกิดจากการที่คนเรานั้น เป็นคนเก็บ "ความทุกข์" เหล่านั้นไว้เอง ไม่มีใครบังคับให้เก็บไว้ เหมือนการเก็บก้อนหินก้อนหนึ่ง แล้วบีบให้สุดแรง คนที่บีบนั้นก็จะเจ็บเอง หาได้มีใครเจ็บด้วยไม่ แต่เราปล่อยก้อนหินก้อนนั้นไป เราก็จะไม่เจ็บแล้ว
แค่นั้น ... มันเป็นเช่นนั้นเอง เป็นสัจธรรมที่บางคนอาจทำยาก เพราะเขาเก็บไว้หลายก้อน ปล่อยแต่ละที ก็เหนื่อยและทุกข์มากกว่าคนที่เก็บไว้น้อยก้อน
คุณจะเชื่อไหม ผมเคยใช้เพลงนี้เปิดสอนให้กับนักศึกษาประกาศบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู แล้วผมก็บอกเขาแบบที่เล่าให้ฟังมาครับ .. บางครั้งคนเรานั้นถ้าไม่มีใครมาบอกเรื่องพวกนี้ เขาก็จะไม่ทราบตัวเอง เพราะหลาย ๆ คนยังค้นหาตัวเองไม่เจอเลย
ผมขอมอบที่มีเนื้อหาดี ๆ แบบนี้ให้กับทุก ๆ ท่านที่กำลังมีทดท้อ หรือ ท้อถอยในใจ .. ผมอยากให้กำลังใจแต่ไม่ทราบจะวิธีไหนดี นอกจากให้ท่านได้ลองฟังเพลงนี้ดูว่า เป็นจริงตามนั้นหรือไม่
ชื่อเพลง : ก้อนหินก้อนนั้น
คำร้อง / ทำนอง : ดี้ นิติพงศ์ ห่อนาค
ขับร้อง : โรส ศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์
อัลบั้ม : Time Machine
เคยมีใครสักคนได้บอกฉันมา
ว่าเวลาใครมาทำกับเราให้เจ็บช้ำใจ
ลองไปเก็บก้อนหินขึ้นมาสักอัน
ถือมันอยู่อย่างนั้นและบีบมันไว้
บีบให้แรงจนสุดแรง ให้มือทั้งมือมันเริ่มสั่น
ใครคนนั้นยิ้มให้ฉัน ถามว่าเจ็บมือใช่ไหม
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง
ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ
ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง
ใครมาทำกับเธอให้เจ็บหัวใจ
ก็แค่ให้ก้อนหินก้อนนั้นให้เธอรับมา
เพียงเธอจับมันโยนให้ไกลสายตา
หรือเธอปรารถนาจะเก็บมันไว้
หากยิ่งยอมยิ่งแบกไป หัวใจของเธอก็ต้องสั่น
หากยังทำตัวแบบนั้น ถามว่าปวดใจใช่ไหม
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง
ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ
ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง
ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ
ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง
ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอรับไว้เอง
ฟังเพลง / ดาวน์โหลด : http://www.esnips.com/doc/fa9d5ec1-d783-4631-b417-e3124b12a8ab/ก้อนหินก้อนนั้น_-_โรส
ขอให้กำลังใจทุกท่านครับ
บุญรักษา ครับ :)
สวัสดีค่ะ อาจารย์
ขอบคุณหลายๆๆค่ะ
ขอบคุณ pa_daeng มาก ๆ ครับ :)
ขอบคุณค่ะ อาจารย์
*ไม่มีใครทำร้ายตัวเรา.. เท่ากับ..ตัวของเราเอง
*เมื่อเวลาหมุนอยู่ คนเราก็ต้องเดินทาง...ของตัวเอง..
ประทานโทษค่ะ.. อาจารย์สอนคณะศึกษาศาสตร์ ( ลูกช้าง )..หรือเปล่าวค่ะ
ขอบคุณวันเวลา ที่ทำให้มีชีวิต พบพานเรื่องราวดีๆจากท่าน
ขอบคุณ คุณครูเอ ครับ … ที่แวะมาเยี่ยมเยียนและแสดงความคิดเห็นกันเนาะ …. :)
ชอบมากครับ ให้คะแนนเต็ม ๑๐ ครับ !!!
ผมกำลังเดินทางไปทำงานที่โครงการหลวงหมอกจ๋ามกับ เพื่อน ดิเรก ครับ (อ.แม่อาย จ.เชียงใหม่) จะนำภาพ เรื่องราวดีๆมาฝากครับผม
ขอบคุณค่ะพี่ was
มาฟังเพลงอีกรอบ เคยฟังเมื่อก่อน ก็รู้สึกดีนะค่ะ ฟังแบบคิดไป ก็น่าจะได้ไม่ยาก…เลย
สวัสดีครับ คุณเอก :)
เดินทางปลอดภัยครับ :)
ขอบคุณ คุณน้อง V_V ... << ครายหว่า อิ อิ
ขอบคุณครับ คุณ แก่นจัง
ให้กำลังใจครับ :)
สวัสดีค่ะ อ.Wasawat
เข้ามาอ่านหากำลังใจให้ตัวเองค่ะ ขอบคุณค่ะ
เยี่ยมมากครับ ครูเอ ...
บางครั้งคนเราทุกคนต้องการกำลังใจครับ แต่ถ้าไปรอจากคนอื่น เมื่อไหร่จะได้ก็ไม่ทราบนะครับ ต้องหากำลังใจให้ตัวเองครับ ดีจัง
ขอบคุณครับ . :)
เพลงนี้ มอบให้น้องหมออ๋อ ... ในช่วงเวลากลับไปอยู่กับตัวเอง ครับ .. จึ๋งแวะมาพรวนบันทึกอีกครั้ง :)
ช่วงเวลาที่ต้อมรู้สึกแย่ที่สุด ต้อมเดินไปหยิบกระดาษเรนาซองค์หนึ่งแผ่น หยิบปากกามาเขียนเนื้อเพลง live and learn แปะติดในห้องนอน และอีกหนึ่งแผ่นเขียนหลักแห่งพรหมวิหาร 4 เมตตา กรุณา มุฑิตา อุเบกขา ด้านล่างมีตัวหนังสือขนาดไล่เลี่ยกันเขียนไว้ว่า "กรรม ไม่พยาบาท อโหสิกรรมแก่พวกเขาเหล่านั้น" และก็รู้สึกแบบนั้นจริงๆ (อาจจะไม่ตลอดเวลาก็เถอะ)
ป.ล. เพลง "ก้อนหิน ก้อนนั้น" เพราะค่ะ ชอบมาก ^^ ขอบคุณนะคะ
ดีจ๊ะ หนู เนปาลี ... ดีใจครับที่การนำเสนอเพลงนี้ยังคงมีประโยชน์นะ ... เพลงนี้บอกให้ "ปล่อยวางครับ แต่ไม่ปล่อยทิ้ง" ของท่านชุติปัญโญยังไงล่ะ
ขอบคุณนะครับ :)
สวัสดีค่ะ อาจารย์
มาฟังเพลงค่ะ ได้รู้จักปล่อยวาง และมีกำลังใจ..ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ คุณพยาบาล วรภา
ขอบคุณครับ :)
สวัสดีค่ะ คุณพี่ was ขา
ขอบพระคุณค่ะ คุณพี่ขาที่กรุณาเขียนบันทึก special for อ๋อเรยย..
ขอมอบเพลง "ก้อนหินก้อนนั้น" ให้กับผู้ที่ท้อถอย..หมดกำลังใจ
อ๋อได้อ่านตั้งแต่พี่เขียนใหม่ๆแล้วค่ะ เขียนขอบคุณไว้แล้วด้วย
เมื่อ อา. 03 ก.พ. 2551 @ 14:41
536084 [ลบ]
ขอบคุณค่ะพี่ was
มาอ่านตั้งแต่แรกๆเลยค่ะ แต่ไม่ได้แวะมาดูตอนที่พี่เขียนว่า
เมื่อ อา. 27 เม.ย. 2551 @ 16:07
625797 [ลบ]
เพลงนี้ มอบให้น้องหมออ๋อ ... ในช่วงเวลากลับไปอยู่กับตัวเอง ครับ .. จึ๋งแวะมาพรวนบันทึกอีกครั้ง :)
แต่ตอนที่อ่านก็คิดๆเข้าข้างตัวเองอ่ะแหล่ะ ว่าเขียนให้เราแน่ๆเรยยย คิกๆๆ ขอบคุณมากค่ะพี่ was ขา อ๋อว่านะพี่เขียนบันทึกต่อเถอะนะคะ เพราะไงๆก็มีสาวๆรออ่านอยู่เย๊อะนะตัวเอง อิ อิ
เมื่อวานเย็นว่าจะเข้ามาทักทาย แต่ฟ้าฝนไม่เป็นใจเลยได้แวะมายามสายๆเกือบเที่ยงจ้ะ เห็นพี่แจ๋วเล่าว่าพี่ was ดีใจใหญ่ที่เป็นน้อง นิดหน่อยก็ยังดี อาการไม่ยอมแก่แก้ไม่หายเลยนะคะเนี่ย ได้นินทาออนไลน์ไปรอบนึงแร๊ะ อ๋อไม่กินเนื้อเหมือนกันแต่รูปนั้นมี 2 ชามไง แก้ตัวนะ น่าจะหมูแล้วนะคะ ชามเบ้อเร้อเลย
โฮะ โฮะ ... น้องหมอ อ๋อทิงนองนอย ... เพลงพอฟังได้ป่ะ
อายุน้อยกว่า ก็ได้เปรียบไง 555 :)