แม้โรงเรียนคุณอำนวยเมืองคอนช่วงนี้ดูเงียบไป เพราะเพียงแค่ได้เริ่มเปิดไปครั้งแรก อ่านหลายบันทึกที่นี่ครับ [1] [2] [3] [4] เราเหล่านักเรียนก็หาโอกาสเจอกันให้เหมือนครั้งแรกวันเปิดเรียนได้ยาก แต่ก็ใช่ว่าการไม่ได้เจอกันจะเป็นอุปสรรคให้กับการเรียนรู้ของพวกเราเหล่านักเรียนทั้งหลาย
กรณีในเรื่องของการเรียนรู้แล้วเราได้มีโอกาสเรียนรู้กันอยู่เสมอในหน้างานที่ตัวเองทำอยู่ และวันนั้นคงมาถึงอีกครั้งที่เราเหล่านักเรียนทั้งหลายจะได้เจอกันอีก และแน่นอนเชื่อว่าในวันนั้นคงมีเรื่องและสิ่งดี ๆ มากมายที่เราจะได้แลกเปลี่ยนกัน เรามีโอกาสได้เจอกันในเวทีที่มีนักเรียนของโรงเรียนคุณอำนวยกลุ่มเล็ก ๆ ในหลาย ๆ ที่ ครั้งละ 4- 5 คน ร่วมกันทำงาน ร่วมกันช่วยเหลือเพื่อน ๆ ที่ยังไม่ใช่นักเรียนที่มาขอความร่วมมือในการเป็นวิทยากร แต่เราก็ถือว่านี่แหละห้องเรียนของนักเรียนโรงเรียนคุณอำนวยเมืองคอน และเราได้เพื่อนนักเรียนเพิ่มขึ้นอีกในเวทีเหล่านั้น
โรงเรียนคุณอำนวยเมืองคอน ถือว่าโรงเรียนไม่จำเป็นต้องมีห้องเรียนเป็นเรื่องเป็นราว ที่ใดก็ได้ที่เราได้จัด KM หรือมีโอกาสในการแลกเปลี่ยน มีโอกาสได้ฟัง ได้ยิน มีโอกาสได้ถาม มีโอกาสได้คุยเราถือว่านี่คือการเรียน ใครไปเจอและได้อะไรมาก็เก็บสะสมไว้เพื่อนำมาฝากเพื่อนเมื่อวันหนึ่งที่มีโอกาสดีเราจะเจอกันกลุ่มใหญ่
ในช่วงแรกของการเริ่มมีหลายท่านสนใจที่อยากเรียนเป็นคุณอำนวย แต่โรงเรียนไม่สามารถตอบสนองให้ได้เพราะเราไม่มีหลักสูตร ไม่มีครูสอน โรงเรียนคุณอำนวยทุกคนเป็นนักเรียน และทุกคนเป็นครู คนที่เข้าเรียนต้องมีเรื่องของตนเองมาแลกเปลี่ยน ไม่ใช่มาเรียนอย่างเดียว
หลายเดือนที่ผ่านมา ตั้งแต่ ปี 50 ผมมีโอกาสได้เจอเพื่อนนักเรียนในหลายเวที ในโอกาสที่ได้ร่วมกันจัดเวทีร่วม ซึ่งได้รับเชิญในฐานะวิทยากร พบว่าการเรียนรู้การเป็นเป็นคุณอำนวยนั้น มีไม่รู้จบยิ่งทำยิ่งได้ มันมีทั้งศาสตร์และศิลป์จนไม่สามารถบรรยายได้จริง ๆ เราพบเจอสิ่งใหม่เสมอ ๆ ยิ่งเดินบนเส้นทางนี้นานเท่าไหร่ ยิ่งพบความเป็นจริงมากขึ้น ความสวยงามที่ประดับให้กับคุณอำนวยมีมากมายอยู่ที่ว่าคุณอำนวยแต่ละคนจะรับมาประดับอย่างไร
สถานที่เรียนของนักเรียน โรงเรียนคุณอำนวยเมืองคอน จึงมีอยู่ทุกทีเมื่อนักเรียนอยู่ในเวที มาถึงวันนี้เริ่มมีความรู้สึกว่านักเรียนควรเข้าห้องเรียนอีกครั้งได้แล้ว สอบถามมายัง อาจารย์ใหญ่ครูนงเมืองคอน นัดเจอนักเรียนเมื่อไหร่ครับ
หวัดดีครับ
สวัสดีครับ น้องบ่าวหนุ่มร้อยเกาะ
ด้วยหลาย ๆ อย่าง ทำให้อยู่กับที่น้อยลง เลยไม่ค่อยได้บันทึกจริง ๆ ก็คิดถึงทุกคนครับ
ขอบคุณมากที่มาเยี่ยม
</ul>
นัดเจอเมื่อไรส่งข่าวด้วยนะคะ เผื่อมีโอกาสไปเจอะเจอกันบ้าง
เรียน ท่าน ผอ.ธุวนันท์