. . . นี่คือส่วนหนึ่งของคำนำในหนังสือ “Tao: The Pathless Path” ที่กำลังจะเปิดตัวในงานมหกรรมหนังสือในอีกสองสัปดาห์ที่จะถึงนี้ครับ สำหรับคำถามชิงรางวัลที่พูดไว้ตั้งแต่ตอนแรกก็คือ . . .

  <h4 style="margin: 0cm 14.4pt 0pt 0cm; line-height: 150%" class="MsoNormal">             บอกก่อนครับว่าบันทึกนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับ “Creativity Workshop” ที่ คุณกิล เอรอน เพิ่งทำให้กับบุคลากรของ สคส. และภาคีเครือข่ายแต่อย่างใด เพียงแต่ทำให้ผมคิดไปถึงหนังสือแปลเล่มแรกของ osho ที่ชื่อว่า “Creativity” ที่ผู้แปลใช้ชื่อเป็นภาษาไทยว่า “คิดนอกรีต” หลังจากที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ผมก็ได้อ่านฉบับภาษาอังกฤษเรื่อง Intuition และนับตั้งแต่นั้นก็เริ่มแปลงานของ osho มาอย่างต่อเนื่อง และที่เพิ่งส่งเข้าโรงพิมพ์ก็เป็นเล่มที่ห้าที่ตั้งชื่อว่า “เต๋า: มรรควิถีที่ไร้เส้นทาง”  ตกลงเล่มนี้ไม่มีรายการชิงรางวัลการตั้งชื่อหนังสือเหมือนเล่มที่แล้ว (เชาวน์ปัญญา)  แต่มีการให้รางวัลด้านอื่นแทนครับ แต่ก่อนที่จะพูดเรื่องนั้น ลองทำความรู้จักกับบางส่วนของเนื้อหาผ่านคำนำของหนังสือเล่มนี้กันก่อนนะครับ . . . </h4>

        . . . งานแปลหนังสือ osho เล่มนี้เป็นเล่มที่ห้าแล้ว . . . ผมรู้สึกเหมือนกับว่าได้รู้จัก osho มานานแสนนาน ทั้งๆ ที่เวลาเพิ่งผ่านมาได้เพียงสามปี . . . เป็นสามปีที่ได้มีโอกาสซึมซับกับวิถีคิดของ osho ผ่านหนังสือที่ถอดความจากการบรรยายของท่าน . . . ทว่าเล่มที่ห้านี้เป็นเล่มที่ค่อนข้างพิเศษสำหรับผม เพราะเป็นเรื่องเต๋าที่ผมสนใจมาไม่ต่ำกว่า 20 ปี . . . ก่อนที่จะได้มารู้จักกับงานของ osho
       เต๋าพูดถึงชีวิตที่ “เลื่อนไหล” เต๋าพูดถึงการปล่อยให้ “เป็นไป” ตามวิถีธรรมชาติ ปราศจากซึ่งการ “เร่งรัด” และ  “ดัดแปลง” ครั้งแรกที่ผมได้อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษจบ ผมก็ตัดสินใจในทันทีว่า  เล่มนี้คือเล่มต่อไปที่จะแปล แล้วก็ลงมือแปลทันทีโดยไม่มีพิธีรีตองใดๆ เพียงแค่บอกทางสำนักพิมพ์ไปว่าให้ช่วยดำเนินการในเรื่องลิขสิทธิ์ให้ด้วย ครั้นเมื่อแปลไปได้ประมาณหนึ่งในสาม ก็ได้รับแจ้งว่าเล่มนี้มีปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์ โดยไม่ทราบรายละเอียดใดๆ ไปมากกว่านั้น รู้แต่เพียงว่ายังไม่รับลิขสิทธิ์ในการแปล  
        ในที่สุดผมต้องหยุดการแปลไว้ก่อน หันไปแปลเล่มที่ชื่อว่า Intelligence(เชาวน์ปัญญา)  แทน พอแปลเรื่อง Intelligence จบก็ได้รับแจ้งว่าได้รับลิขสิทธิ์เรื่องเต๋าแล้ว จึงกลับมาแปลเรื่องเต๋าต่อไป ทั้งๆ ที่ “ถอดใจ” แล้วว่าคงไม่ได้รับลิขสิทธิ์ในการแปลเล่มนี้ โดยที่ต้องใช้เวลามากทีเดียวกว่าจะ “ต่อติด” . . . ซึ่งปรากฏว่าการแปลเล่มนี้ใช้เวลามากกว่าที่คาดไว้หลายเท่า อาจเป็นเพราะผมพยายามทำ “แบบเต๋า” คือปล่อยให้ทุกอย่างไหลเลื่อนไป โดยไม่ผูกมัด ไม่เร่งรัด ไม่รีบร้อน ค่อยๆ แปล ค่อยๆ ซึมซับไปกับเรื่องเล่าของชาวเต๋าและการตีความของ osho ซึมซับและซาบซึ้งไปในความสวยงามของภาษา โดยไม่ได้มองว่าการแปลเสร็จเป็นความสำเร็จ หากแต่ความสำเร็จนั้นได้แฝงตัวอยู่แล้วในเรื่องเล่า ในถ้อยคำ และความรู้สึกที่ดื่มด่ำไปกับวิถีแห่งเต๋า
        . . . เป็นการแปลโดยไม่แปล . . . เป็นการทำโดยไม่ทำ . . . เป็นไปตามหลักของเต๋าที่กล่าวว่า “ชีวิตเราไม่ต่างอะไรจากสายน้ำ ปล่อยให้มันไหลไป ถึงอย่างไรมันก็ไปถึงมหาสมุทรอยู่ดี” ไม่ต้องมุ่งทำอะไรโดยไม่จำเป็น ไม่ต้องทำอะไรที่ไปฝืนกฎธรรมชาติ ผู้ที่ฉลาดย่อมรู้ดีว่าเป้าหมายสุดท้ายนั้นไม่มีจริง เพราะมันเป็นสิ่งที่อยู่ในอนาคต อนาคตนั้นไม่มีอยู่จริง สิ่งที่มีอยู่จริงคือปัจจุบันเท่านั้น ดังนั้นเป้าหมายที่แฝงอยู่ในทุกๆ ขณะเท่านั้นที่มีอยู่จริง เต๋ามองเห็นทั้งความเป็นของสองสิ่ง และความเป็นสิ่งเดียวกัน เต๋ากล่าวว่า “ชีวิตและความตาย” หาใช่ของสองสิ่ง แท้จริงแล้วมันเป็นสิ่งที่เป็นเนื้อเดียวกัน เป็นเหรียญอันเดียวกัน เพียงแต่ว่าเรากำลังมองมาที่ด้านไหนเท่านั้น หากไร้ซึ่งด้านหนึ่งด้านใด อีกด้านหนึ่งก็ย่อมจะไร้ซึ่งความหมาย หากปราศจากสิ่งที่เรียกว่าความตาย การมีชีวิตอยู่จะมีความหมายได้อย่างไร?  
        . . . ที่กล่าวมานี้เป็นเพียงบางส่วนของข้อความที่ผมประทับใจในหนังสือเล่มนี้ บางทีอาจจะเป็นเรื่องที่เข้าใจยากสักหน่อย แต่ถ้าท่านปล่อยให้ถ้อยคำเหล่านี้ไหลเข้าไปในตัวท่าน แล้วท่านก็จะเป็นเหมือนผู้อ่านหลายๆ คนที่ส่งอีเมล์มาถึงผม เล่าให้ผมฟังว่าเรื่องเล่าและถ้อยคำของ osho ได้เปลี่ยนชีวิตพวกเขาไปอย่างไรบ้าง ผมขอถือโอกาสนี้ขอบคุณท่านผู้อ่านเหล่านั้นที่ได้กรุณาแบ่งปันประสบการณ์การเปลี่ยนแปลงในชีวิตของท่านให้กับผม สิ่งเหล่านี้เป็นมากกว่า “กำลังใจ” เพราะมันเป็น “แรงบันดาลใจ” ที่ทำให้ผมแปลงาน osho มาได้อย่างต่อเนื่อง

       

        . . . นี่คือส่วนหนึ่งของคำนำในหนังสือ“Tao: The Pathless Path” ที่กำลังจะเปิดตัวในงานมหกรรมหนังสือในอีกสองสัปดาห์ที่จะถึงนี้ครับ สำหรับคำถามชิงรางวัลที่พูดไว้ตั้งแต่ตอนแรกก็คือ “ใครคือผู้ที่เขียนคำนิยมให้หนังสือเล่มนี้ครับ?” ท่านจะบอกเป็นชื่อเลยก็ได้ แต่โอกาสถูกน่าจะน้อยกว่าการบรรยายว่า . . . “ท่านผู้นี้เป็นใคร? เป็นผู้ชายหรือผู้หญิง? อายุประมาณ . . . ทำงานเกี่ยวกับ? . . .” อะไรก็ได้ แล้วแต่จินตนาการของท่าน ใครทายได้ใกล้เคียงที่สุด รับไปเลยครับ หนังสือ “เต๋า: มรรควิถีที่ไร้เส้นทาง” เมื่อออกวางตลาด

</span>