คนเราเป็นสิ่งมีชีวิต เมื่อได้รับการพัฒนาทั้งทางร่างกายและจิตใจแล้วย่อมก่อเกิดดวงตาเห็นธรรมได้

ถนนชีวิตของผู้มีลมหายใจอยู่...

ยามเช้าตามท้องถนนล้วนมีชีวิตชีวาผู้คนต่างเร่งรีบไปยังจุดหมายของตน  ความเร่งให้เร็วบางทีกับช้ากรณีพบอุบัติเหตุ  ความเร็วทำให้ขาดสติได้เหมือนกัน...

ก่อนมาทำงานดูข่าวสารทางทีวีมีข่าวดีน่าชื่นชมอยู่บ้างก็ข่าวการบรรยายธรรมของท่านพระสงฆ์ชาวเวียดนามที่ไปจำวัดอยู่ที่หมู่บ้านพลัมในฝรั่งเศส...

ขณะนี้ท่านยังอยู่บรรยายธรรมในเมืองไทยอยู่โดยมีพิธีกรกล่าวว่าท่านปฏิบัติธรรมทั้งร่างกายและจิตใจในรูปแบบของพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน 

สะท้อนภาพมุมให้คิดว่า...คนเราเป็นสิ่งมีชีวิต  เมื่อได้รับการพัฒนาทั้งทางร่างกายและจิตใจแล้วย่อมก่อเกิดดวงตาเห็นธรรมได้ 

แต่ในเส้นทางชีวิตคนเรานั้นเต็มไปด้วยอวิชชาจึงทำให้เกิดการหลงผิดยึดถือว่าเป็นตัวกูของกูวันใดถูกลดบทบาทนี้ก็เกิดความโกรธด้วยอำนาจแห่งความไม่รู้มีความริษยาไม่ต้องการเห็นความเจริญของผู้อื่น 

 ด้วยเหตุดังกล่าวมาท่านผู้รู้จึงกล่าวว่า…ทุกคติในโลกนี้และโลกหน้า  ล้วนมีอวิชชาเป็นราก  มีอิจฉาและโลภเป็นลำต้นนั้นแล.  ฮา ๆ เอิก ๆ.