โมโม่

              โมโม่มีเพื่อนสนิท 2คน   คนแรกชื่อเป๊ปโป้  มีอาชีพกวาดถนนตัวสูงกว่าโมโม่นิดเดียวเพราะหลังงอ อาศัยอยู่ในบ้านเก่าๆทุกๆเช้าเป๊ปโป้จะปั่นจักรยานไปรวมกับคนกวาดถนนอื่นๆเพื่อรับคำสั่งจากหัวหน้าว่าจะให้กวาดบริเวณถนนเส้นไหน เป๊ปโป้เป็นคนพูดน้อยหลายๆคนแถวๆนั้นบอกว่าเป๊ปโป้ไม่ค่อยเต็มบาท พูดไม่ค่อยรู้เรื่องที่เป็นอย่างนั้นเพราะเป๊ปโป้จะเป็นคนที่คิดเรื่องราวอย่างละเอียดรอบครอบเมื่อมีคนถามเป๊ปโป้จะคิด คิด แล้วก็คิดว่าวิธีไหนถึงจะดีที่สุด บางครั้งใช้เวลา 1 ชั่วโมง 2 ชั่วโมง หรือบางครั้งใช้เวลาถึง 1 วันซึ่งบางครั้งคนที่ถามก็ลืมไปแล้วว่าถามอะไรไปคนจึงคิดว่าเป๊ปโป้พูดไม่รู้เรื่อง….แต่อย่างไรก็ตามโมโม่ก็เข้าใจเป๊ปโป้….ส่วนเพื่อนสนิทคนที่สองของโมโม่คือ  “จีจี้” จีจี้เป็นเด็กหนุ่มสดใสร่าเริง จีจี้ทำหลายๆอาชีพแต่ที่จีจี้ชอบมากที่สุดคือการเล่านิทาน ทุกวันจีจี้จะมานั่งเล่านิทานให้โมโม่ฟังเรื่องราวของจีจี้อยู่ในจินตนาการ บางครั้งก็สมมติให้ตัวเองเป็นพระราชาโมโม่เป็นเจ้าหญิง หรือบางครั้งก็สมมติให้มีปลาตัวใหญ่ มีน้ำท่วมเวลาที่จีจี้เล่านิทานจะมีเด็กๆ รวมทั้งโมโม่ด้วยนั่งฟังอย่างตั้งใจโมโม่เองชอบมองแววตาของจีจี้เวลาเล่านิทานดูแล้วเป็นช่วงเวลาที่จีจี้มีความสุขมากที่สุดจีจี้มีความฝันว่าเค้าอยากจะมีบ้านหลังใหญ่ๆ มีรถคันงาม อยากได้อะไรก็สามารถซื้อได้และจะซื้อของแจกไม่ให้มีคนจนในระแวกนี้เพราะจีจี้เบื่อความยากจนเต็มทีแล้ว….ถึงแม้ว่าเพื่อนทั้งสองคนของโมโม่จะแตกต่างกันกระนั้นแล้วเป๊ปโป้ก็ไม่เคยพูดจาว่าจีจี้ที่เพ้อเจ้อและ  จีจี้เองก็ไม่เคยพูดจาถากถางที่เป็ปโป้พูดจาไม่รู้เรื่องเลย……แล้ววันหนึ่งโมโม่ก็สังเกตเห็นอะไรบางสิ่งบางอย่างที่เข้ามาในเมือง…..มีผู้ชายใส่สูทสีเทา 2-3คน มาด่อมๆ มองมอง เหมือนกำลังวางแผนการทำอะไรบางอย่าง ..เวลาผ่านไปสักระยะผู้ชายใส่สูทสีเทาก็เพิ่มมากขึ้น แทรกซึมไปทั่วเมือง โมโม่รู้สึกขนลุก และตัวเย็นรู้สึกได้ว่าจะมีสิ่งร้ายๆ เกิดขึ้นในเมืองที่สงบสุขของเค้าในไม่ช้านี้………..                  โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ.. … มันเริ่มใกล้ตัวเราเข้ามาแล้ว…….D <p>  </p>