๒๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๐
ผมพร้อมกับเพื่อนอีก ๑ คน เดินทางออกจากมหาวิทยาลัยฯ ในเวลา ๐๗.๐๐ น. และนำรถส่วนตัวไปจอดพักไว้ที่แถวฟิวเจอร์รังสิต จากนั้นขึ้นรถตู้ไปลงที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิเพื่อสมทบกับเพื่อนอีกท่านหนึ่ง เราไปถึงที่ประชุมคือ สำนักงานสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ อาคารพญาไทพลาซ่า ราชเทวี กทม. ชั้น ๑๗ ในเวลา ๐๙.๐๐ พอดี (คลาดจากกำหนดการไป ๓๐ นาที) รอประมาณ ๐๙.๓๐ น. พิธีกรจึงเริ่มกล่าวเรื่องทั่วไปเกี่ยวกับการสัมมนาเรื่อง "การอนุรักษ์และพัฒนาวัฒนธรรม : วัฒนธรรมที่พึงประสงค์"จากนั้นเวลา ๐๙.๔๕ โดยประเมาณ คุณหญิงไขศรี ศรีอรุณ จึงกล่าวเปิดสัมมนา
หลังจากที่คุณหญิงฯ ได้บรรยายพิเศษเรื่อง "นโยบายของรัฐบาลในการอนุรักษ์และพัฒนาวัฒนธรรม" เสร็จ จึงถึงการอภิปรายเรื่อง "ภาวะวิกฤติด้านวัฒนธรรม : การอนุรักษ์และพัฒนาวัฒนธรรม" โดย สมพร เทพสิทธา ปริศนา พงศ์ทัดศิริกุล และวรเดช อมรวรพิพัฒน์
อนึ่ง ช่วงที่คุณหญิงฯ ได้บรรยายนั้น ท่านบอกว่า ท่านได้ตัดเสื้อผ้าไทยให้ทั้งพิธีกรโทรทัศน์และคณะรัฐมนตรี ตลอดถึงคนอื่นๆ ที่จะเป็นแบบที่ดีในการสวมเสื้อผ้าไทย "ผ้าฝ้ายไทยไม่ได้แพง" ทำให้ผมคิดว่า ทำไมหนอ ถึงต้องไปตัดใหม่ สู้เอาของเก่าๆ มาปัดฝุ่นแล้วใส่โดยไม่ต้องตัดใหม่น่าจะดีกว่ามั้ง" นั้นไงครับ ความคิดที่ขัดแย้ง "คิดได้ครับ..."
ช่วงอภิปราย ผมรู้สึกชอบใจอาว์วรเดช อมรวรพิพัฒน์ ดูจะพูดตรงไปตรงมาดีครับ แต่เพื่อนท่านหนึ่งก็แย้งว่า จงคิดมุมกลับ.....
ส่วนคุณลุงสมพรกับป้าปริศนา (มองหน้าตาแล้วกะเกณฑ์เอาว่า น่าจะประมาณอายุปูนนั้นแหละครับ ฮาฮา) ก็ให้มุมมองที่แตกต่างกันไป จริงอยู่ แม้จะไม่อิ่มเต็มในวิชาความรู้จากมุมมองที่วิทยากรได้ให้มา แต่ก็พอจะได้อะไรไปฝากนักศึกษาอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะที่น่าสนใจคือ เอกสารที่คุณหญิงไขศรีนำมาฝากและเอกสารการประชุมอื่นๆ
ส่วนช่วงบ่ายเป็นการอภิปรายกลุ่มย่อย แล้วแต่ว่าใครจะเข้าไปห้องไหน มีห้องให้เลือก ๔ ห้องคือ
- การอนุรักษ์และพัฒนาวัฒนธรรมเกี่ยวกับสถาบันชาติ
- การอนุรักษ์และพัฒนาวัฒนธรรมเกี่ยวกับสถาบันศาสนา
- การอนุรักษ์และพัฒนาวัฒนธรรมเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์
- การอนุรักษ์และพัฒนาวัฒนธรรมเกี่ยวกับการเมืองการปกครอง
