รวบรวมคนที่มีใจมาทำงาน

ในช่วงปีแรก

กลุ่มของเราเจอกันเดือนละ 1 ครั้ง เริ่มจากต่างคนต่างทำแล้วมาเล่าสู่กันฟัง คนที่สนใจเข้ารับฟังบ้าง เล่าเรื่องราวการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายบ้าง มีคำถามบ้าง เป็นการรวมกลุ่มแบบหลวมๆ ไม่มีข้อผูกมัด ไม่มีหน้าที่ แต่ทำให้ผู้ป่วยระยะสุดท้ายด้วยใจ

แลกเปลี่ยนเรียนรู้

 ทำไปได้ซัก 4-5 ครั้ง ก็ร่วมมีความรู้สึกว่าสิ่งที่แต่ละคนทำเป็นเรื่องที่ดี แต่ยังขาดพลัง

มีหลายคน comment ว่าเรียกประชุมทีไรหดหู่ทุกทีเพราะชื่อการประชุมคือ "ทีมดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย" อาจสร้างภาพเชิงลบแก่ผู้ป่วยที่เราจะไปดูแลในอนาคตมีคนเสนอว่าเราน่าจะตั้งชื่อกลุ่มที่น่าฟังกว่านี้ คุยกันไปคุยกันมาก็ตกลงกันว่าชื่อทีม "ทีมกัลยามิตรเพื่อคุณภาพชีวิตผู้ป่วยระยะสุดท้าย"หรือ ทีมกัลยาณมิตร

 

แลกเปลี่ยน

เราวิเคราะห์ตัวเองและวางแผนว่าจะทำยังไงก็เลยตั้งวัตถุประสงค์กันก่อนเป็นเบื่องต้น

 วัตถุประสงค์โครงการ

1.เพื่อกระตุ้นให้บุคลากรทางการแพทย์และสาธารณสุขมีความตื่นตัวและตระหนักถึงความสำคัญของการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย 
2.เพื่อเปิดโอกาสให้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์ในการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายในโรงพยาบาล (shared learning)
3.พัฒนาระบบเครือข่ายความร่วมมือในการพัฒนาคุณภาพการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายในโรงพยาบาลและในชุมชน  ( networking)                                        

 

เราแบ่งโครงการเป็น 3 ระยะ

ระยะที่ 1 สร้างทีมแกน (ทีมกัลยามิตร)

ระยะที่ 2 วางแผน+สร้าง/แสวงหาองค์ความรู้+ขยายแนวร่วม

ระยะที่ 3ลงมือทำจริง กำหนดเป้าตัวชี้วัด เพื่อจะได้ประเมินงานได้ว่าดีหรือไม่

ถึงตรงนี้ผมคงต้องไปทำงานก่อนแล้วจะแวะมาเขียนต่อนะครับ