ในการพิจารณาฟื้นฟูสมรรถภาพการได้ยินโดยการใส่เครื่องช่วยฟัง และพัฒนาภาษาให้คนพิการทางการได้ยินนั้น มักตีความว่า คนหูตึง คือคนที่สามารถได้ยินเสียงพูดจากเครื่องช่วยฟัง และสามารถพัฒนาให้สื่อความหมายด้วยภาษาพูดได้ ส่วน คนหูหนวก คือคนที่ไม่สามารถได้ยินเสียงพูดจากเครื่องช่วยฟัง และต้องสื่อความหมายด้วยการพัฒนาภาษามือ
          กล่าวคือ หากพิจารณาจากความสามารถสื่อความหมาย คนพิการทางการได้ยินหรือการสื่อความหมาย แบ่ง เป็น 2 กลุ่ม คือ
          1. สื่อความหมายด้วยภาษาพูด
          2. สื่อความหมายด้วยภาษามือ หรือภาษามือ และภาษาพูด  
ในสังคมทั่วไป จึงให้ความหมายว่า คนที่ สื่อความหมายด้วยภาษาพูด คือ คนหูตึง และคนที่ สื่อความหมายด้วยภาษามือ หรือภาษามือ และภาษาพูด คือ คนหูหนวก
 ( บางคนเรียก “ คนใบ้ ” แต่กลุ่มคนหูหนวก พอใจ ให้เรียกว่า “ คนหูหนวก ” )
<p align="left">คุณสามารถศึกษาค้นคว้าข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่นี้</p> <p align="left">"คลิกอ่านที่นี่"ความบกพร่องทางการพูด(ใบ้)</p> <p align="left">***แบบทดสอบ***</p> <p align="left">          **(เฉลย)**</p> <p align="left"> </p> <p align="left"> </p> <p align="center"> </p> <p align="center"> </p> <p align="center"> </p>