ชีวิตก็เป็นอย่างนี้

เมื่อวานฉันเข้ามาเขียนบันทึกต่อค่ะ แต่พอกดปุ่มบันทึกก็ปรากฏข้อความ Error ขึ้นมา สรุปว่าที่เขียนมาทั้งหมดก็หายวับไปกับตา....ไม่เป็นไรค่ะ หายไปก็สร้างขึ้นมาใหม่ได้ ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ไม่ใช่หรือคะ >0<

ฉันใช้เวลาในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ พยายามตอบคำถามว่าความสุขของฉันคืออะไร และจากการถามตัวเอง ทบทวนกับตัวเองทำให้ฉันรู้ว่า คำถามนั้นตอบได้ยากเหลือเกินสำหรับคนที่ "ยังค้นหาตัวเองไม่เจอ" อย่างฉัน

เคยไหมคะ....ที่พอเวลาผ่านไปคุณก็พบว่า ตัวคุณลังเลกับสิ่งที่คุณเคยชอบเคยพอใจว่าคุณชอบมันจริงๆหรือเปล่า และบางครั้งมันก็หมายถึงเป้าหมายชีวิตที่เปลี่ยนไปด้วย หรือจะเป็นเพราะเวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน...นี่ยังไม่นับสิ่งแวดล้อมรอบตัวเราที่เปลี่ยนไปแทบทุกวินาทีนะคะ

แล้วถ้าฉันจะเปลี่ยนไปอย่างนี้จะเรียกได้ว่า เป็นคนจิตใจไม่มั่นคงหรือเปล่า?? แล้วมันไม่ดีหรอกหรือกับการที่ฉันไม่ยึดติด???

นั่นเป็นคำถามที่ฉันไม่ต้องการคำตอบค่ะ

ฉันเชื่อว่า ไม่ว่าอะไรๆจะเปลี่ยนไปอย่างไร แต่ฉันก็ยังคงความเป็นตัวของตัวเองอยู่ได้ ฉันไม่ได้เปลี่ยนเพราะฉันหมดความสามารถที่จะรั้งตัวเอง จึงไหลไปเรื่อยๆโดยไม่มีทิศทาง เพียงแต่ตอนนี้ฉันรู้สึกว่า มันมีทางให้เลือกหลายทางเสียจนฉันต้องขอหยุดคิดก่อน...ก็เท่านั้น

จะว่าไปแล้วฉันเชื่อใน "อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา" นะคะ แต่ก็ต้องออกตัวก่อนว่าฉันไม่ใช่คนใกล้วัด เพียงแต่ชอบอ่าน ชอบฟัง และมีความสนใจใคร่รู้อยู่บ้าง และฉันก็พบว่าในช่วงเวลาที่ "จิตฟุ้ง" นั้นธรรมะช่วยฉันได้เยอะ

นั่นล่ะค่ะ....ฉันจึงพบว่าการทำให้ตัวเองได้มี "จิตเกษม"นั้น ไม่ได้ยากอย่างที่คิด แม้ว่าฉันจะต้องกระเด้งกระดอน ผลุบๆโผล่ๆอยู่ท่ามกลางกระแสน้ำแห่งความเปลี่ยนแปลงก็ตาม มันก็แค่ช่วงเวลาสั้นๆ แล้วฉันก็จะกลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง และฉันยังพบว่าด้วยตัวฉันเองนี่แหละที่สามารถลดแรงกระทบกระแทกจากกระแสน้ำได้ คือ เจ็บตัวน้อยที่สุด ลอยคออยู่ได้นานที่สุด ถึงฝั่งเร็วที่สุด และฟื้นสภาพเร็วที่สุด แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นฉันก็ไม่ใช่คนแกร่งเกินคนมาจากไหนนะคะ เพราะระหว่างที่ลอยคออยู่นั้น ฉันก็ร้องไห้เป็นกับเขาเหมือนกัน >0<

เอาล่ะค่ะ...เนื่องจากฉันไม่อยากให้เวลาสองวันที่ว่า ผ่านไปโดยไร้ประโยชน์ ฉันจึงมีคำตอบให้กับตัวเองแล้ว....

ความสุขของฉันคือ

การได้ทำและทำได้ในสิ่งที่ชอบ

การให้และรับมิตรภาพที่เกิดจากความจริงใจ

การได้เป็นอิสระอย่างมีขอบเขต

และ การมีความสงบภายในท่ามกลางความวุ่นวายภายนอก

ตอบได้อย่างนี้แล้ว ฉันก็จะใช้เวลากับการคิดและตัดสินใจในก้าวต่อไปของฉัน เพื่อเป้าหมายในชีวิต(ณ วันนี้)เสียที