ความน่ารักของภาษา ระหว่างภาษาไทยกับภาษาลาวที่คำเดียวกันแต่ความหมายแตกต่างกัน

การเดินทางไปจำปาสักครั้งนี้ มีเรื่องความน่ารักของภาษา ระหว่างภาษาไทยกับภาษาลาวที่คำเดียวกันแต่ความหมายแตกต่างกัน ดิฉันนั้นชอบภาษาลาวที่เป็นภาษาที่มีความหมายแบบตรงๆ ไม่มีการปรุงแต่ง ดิฉันของยกตัวอย่างนะค่ะ ...

การข้ามสะพานบนทางหลวงนั้นต้องจ่ายค่าข้ามสะพาน เพื่อสำหรับใช้บำรุงรักษา หรือช่วยค่าใช้จ่ายในการสร้างสะพาน เมื่อก่อนจะถึงสะพานรถจะจอด แล้วน้องที่เป็นไกด์ก็จะลงไปจากรถ เราก็ถามน้องว่าทำไมหรอค่ะ... “ไปจ่ายค่าปี้” ... ปี้ แปลว่า ตั๋ว ... ค่ะ …ฮา

เวลาที่น้องไกด์อธิบายเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ เรื่องเล่าเกี่ยวกับจำปาสัก เราทุกคนก็ตั้งใจฟังด้วยความสนใจ เมื่อน้องพูดจบ น้องก็ถามว่า... “ท่านได๋มีคำถาม ขอให้...เสนอหน้า...ถามได้ค่ะ” ...เงียบค่ะ ไม่มีใครกล้าเสนอหน้า....ฮา

ขณะถามถึงเส้นทางไปน้ำตกหลี่ผี ... “ถนนเส้นเลี้ยวไปหมู่บ้านที่จะไปขึ้นเรือไปน้ำตกหลี่ผีลาดยางหมดมั้ย”...น้องไกด์ตอบว่า... “ลาดยางเมิ่ด (ถนนลาดยางหมด)” ...เราเข้าใจว่า ถนนลาดยางตลอดสาย... แต่ความจริงหมายถึง ลาดยางหมดแค่นี้ ไม่มีลาดยางอีก...แสดงว่าถนนเส้นเลี้ยวไปหมู่บ้านที่จะไปขึ้นเรือนั้นไม่ได้ลาดยางค่ะ...ฮา

เป็นไงค่ะ พอหอมปากหอมคอกับภาษานะค่ะ … น่ารักดีค่ะ ...

ฝากดอก เอนอ้า...มาให้ชมค่ะ