สวัสดีครับทุกท่าน
สบายดีกันทุกคนไหมครับ ช่วงนี้ถกกันเรื่องการศึกษาบ่อยๆ นะครับ มีโอกาสลองคิดและวิจารณากันนะครับ ว่าการศึกษาสำคัญกับประเทศไทย อย่างไร แค่ไหน ผมคิดว่าการศึกษาเป็นสิ่งที่สำคัญมากๆ ที่อยู่ในแผนหนึ่งในการพัฒนาชาติและประเทศ และได้มีโอกาสคิดถึงจาก คำว่าประเทศไทย มองลงมาแล้วไปหาว่า การศึกษาอยู่ตรงไหนในแผนพัฒนาประเทศ ผมได้มีโอกาสคุยกับพี่แสงเทียนและทีมงาน ได้ลองมาถกกันเรื่องการศึกษา แล้วได้ต่อยอดออกมาเป็นภาพดังต่อไปนี้ มองจากประเทศไทยลงมาเลยนะครับ
สำหรับประเทศไทยเราตอนนี้ เรามีแผนเดียวคือ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 10 ใช่ไหมครับ ซึ่งรวมทุกอย่างเอาไว้ในนั้น โดยมีสภาพัฒน์ เป็นผู้กำหนดแนวทางเดินของประเทศไทย
ผมเลยคิดว่า จะมีความเป็นไปได้ไหม ที่จะมีการแบ่งแยกในการพัฒนาให้ชัดเจนโดยมีสภาย่อยในแต่ละส่วนในการคิดวางแผนในนั้น ย่อยๆ ลงไป โดยไม่ต้องคิดทุกอย่างรวมๆ เป็นแผนเดียว
จากตัวอย่างด้านบนสิ่งที่ผมมอง มีดังต่อไปนี้คือ
ศาสนาควรจะมีการแยกออกไปเป็นส่วนหนึ่งที่ชัดเจน โดยมีแผนในการพัฒนาของตัวเอง เช่น แผนพัฒนาจิตใจแห่งชาติ แผนพัฒนาบุคลากรและศาสนสถาน และอื่นๆ โดยที่ศาสนาไม่ควรจะมาอยู่ภายใต้การปกครองของการเมือง โดยอาจจะมีการจัดสรรงบประมาณให้ไปเลยตามอัตราส่วนตามความจำเป็นต่อการพัฒนาไปเลยครับ
กระจายแผนต่างๆ ออกมาให้ชัดเจนออกมาจากแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เดิมที่มี เป็น
แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ
แผนพัฒนาสังคมแห่งชาติ
แผนพัฒนาสุขภาพแห่งชาติ
แผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติ
แผนพัฒนาการเมืองแห่งชาติ
และแผนอื่นๆ ที่จำเป็นสำหรับในส่วนการศึกษานั้น ก็จะได้มาวางแผนกันให้ชัดเจนไปเลยครับว่า มาเป็นแนวทางตาม แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ ฉบับที่ 1. กำหนดกันไปเลยว่า จะกี่ปี 5 ปี หรือว่ากี่ปีนะครับ ก็วางแผนไปครับ และแผนอื่นๆ ก็เช่นกันครับ
เรื่องการจัดสรรงบประมาณ ก็จัดการจัดสรรตามอัตราส่วน แล้วให้แต่ละฝ่ายมีการจัดสรรงบประมาณเพื่อสนับสนุนส่งเสริมตามที่จำเป็นไปเลยครับ ซึ่งตรงนี้ก็คงต้องถกและพูดคุยกันต่อไปครับ
