สัปดาห์นี้ค่อนข้างเหนื่อยจากการทำงาน เพราะเป็นงานที่ใช้ทั้งพลังกายและพลังสมาธิ อย่างที่เคยเล่าไว้อย่างละเอียดมาแล้ว จึงไม่ได้ตั้งใจที่จะใช้เวลาพักผ่อนทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ปล่อยให้ตัวเองสบายๆบ้าง เปิดคอมพิวเตอร์เพราะต้องเช็คอีเมลอยู่แล้ว อ่าน GotoKnow ตามที่รับ feed ไว้และตรวจสอบศูนย์ข้อมูลตัวเอง (รับแขก…ตามความตั้งใจใหม่อีกครั้งค่ะ) ระหว่างนี้ก็มักจะเปิดทีวีทิ้งไว้ด้วย <blockquote>เมื่อคืนนี้มีรายการที่ทำให้ละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ได้นานมาก จนจบรายการ จำได้ว่าเมื่อคืนวันอังคารที่แล้วก็เช่นกัน คือรายการ "คนค้นคน" เป็นความผูกพันระหว่างเด็กสาวคนหนึ่งกับคุณตา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เธอเกิดความรู้สึกอยากดูแล "ปู่เย็น" ผู้เฒ่าอายุ 100 กว่าปีที่ใช้ชีวิตเพียงลำพังในเรือ ทั้งสองครั้งทำให้ต้องหยุดดูและนิ่งฟัง ซาบซึ้งกับอะไรลึกๆจากถ้อยคำที่หนูคนนั้นและปู่เย็นคุยกับผู้บรรยาย เป็นความรู้สึกที่เกิดกับการอ่านบันทึกหลายๆบันทึกใน GotoKnow เช่นกันนะคะ </blockquote><p>ความรู้สึกที่อิ่มๆ ดีๆ มีความสุขที่สัมผัสได้จากการรับรู้ถึง"ความเต็ม" บางอย่าง ลองคิดดูแล้วก็พบว่า ทั้งการดูทีวีและการอ่านเขียนบล็อก นั้นจะเติมเต็มการพักผ่อนของเราได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับ สิ่งที่มีในนั้นนั่นเอง เราต้องแยกระหว่าง"เครื่องมือ"และ "เนื้อหา" ให้เป็นนั่นเองไม่มีอะไรดีหรือแย่กว่ากันเลย เชื่อว่าคงมีพวกเราเปลี่ยนวิถีชีวิตยามดึกกันเพราะ GotoKnow ไม่น้อยทีเดียว</p>