ได้บารมีคุณเพื่อน ไปแจม ออกกำลังกาย ที่เรียกเท่ห์ๆ หน่อยว่า ฟิตเนส  เขาให้บัตรผู้ติดตามฟรี เผื่อจะได้ดึงเราไปเป็นสมาชิกอีกไง ความรู้สึกเราเหมือนบ้านนอกๆ ไงไม่รู้ เคยไปสถานที่แบบนี้แต่ไม่ใหญ่ ไฮโซ เครื่องมือทันสมัยแบบนี้ (แต่เรามีมาดนิ่งพอ) ด้วยหุ่นและอายุ ที่ต้องดูแลเสียบ้าง เลยวางฟอร์มดีหน่อย

เจ้าหน้าที่ก็จะแนะนำการใช้เครื่องมือ จะยากอะไร ก็กดปุ่ม START หรือ STOP นอกนั้นก็ กด + หรือ - เพื่อเพิ่ม หรือ ลด ความเร็ว หรือ ความหนืด (ให้ออกแรงเยอะกว่าเดิม) หน้าปัดบอกเวลา อะไรประมาณนี้ โอ๊ย… น่าใช้ไปหมด แต่คำนวน ค่าใช้จ่ายส่วนตัว ต้องคิดอีกที หรือว่า เราเต้นแร้ง เต้นกา เต้นแอโรบิค เองหน้าทีวีที่บ้านก็ได้ฟะ  เพียงจัดเวลาให้ตัวเองไม่ได้เสียที เรียกสั้นๆ ว่า ขี้เกียจ การยอมมาด้วยเพื่อเปิดหูเปิดตาจริงๆ  นะ ถ้าใครจัดเวลาให้ตัวเองได้ก็ดี เพื่อสุขภาพตัวเอง ส่วนตัว โรคขี้เกียจเยอะ แต่อาศัยเขามา ของฟรี นานๆ ได้ที ก็เอาอะ 

ทีนี้ เขามีช่วงเวลา เต้นแอโรบิค ก็ไม่เหมื๊อน ไม่เหมือน ซีดี รุ่นเก่าๆ ที่เรามีเลย อย่าให้ใครรู้เชียวว่าเรารุ่นเดอะขนาดไหน เดี๋ยวนี้เขาผสม แนวแด๊นซ์ ลงไป เอ้า..ลองทดสอบตัวเองค่ะ มั่นค่ะ เข้าไปในห้อง เปิดเพลงสนั่นเลย ครูฝึกก็บึ๊ก เต้น กระจายยยย มันก็ไม่ถึงกะไม่ทันหรอกค่ะ แต่เปลี่ยนท่า มัน นับจังหวะ ไม่ค่อยถูก ไม่ได้มองครูฝึกนะ มองคนเต้นข้างหน้า เธอแด๊นซ์สวย เราก็จ้ำไปข้างหน้า ขยับไปข้างๆ ตามๆ เขาค่ะ มั่นค่ะ  ก็เต้นไปประมาณ 3 ใน 4 ของเขาก็หนีออกมา เพราะหูจะแตกค่ะ  ออกมาหาคุณเพื่อน  ผ่อนคลายนิดหน่อย ก็อาบน้ำ กลับบ้าน

ตอนออกมากตัวเบาดีค่ะ เพราะรีดเหงื่อออกไปเยอะ หิวขึ้นตะหงิดๆ ไอ้ที่รีดออกไป จะมาถมด้วยข้าวดึก แน่ๆ เลยง่ะ ตอนขึ้นรถเมล์น่ะสิคะ อยากจะหลับ แต่ก็ไม่หลับ พอถึงบ้าน ไม่กล้ากินข้าวเลย กลัวจริงๆ เลยกินผักๆ ผลไม้ไปหน่อย  ตอนเนี๊ยะ หิวแล้ววว เห้อ….ฟิตเนส จะได้เรื่องเร้อ……