"จงอย่าเล่าเรื่องตลกโปกฮา ถ้าคุณทำสิ่งนั้นไม่ได้ดีจริง ๆ และน้อยนักที่จะใครจะทำได้..."

ปล. บันทึกนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัว  อาจจะตรงกับความคิดเห็น  หรือไม่ตรงกับความคิดเห็นของใคร...  ซึ่งมิได้จงใจให้เกิดผลเสียหายใด ๆ  ทั้งสิ้น... 

ในบางครั้ง...  ในที่ประชุม  หรือระหว่างการนำเสนอไอเดียของคุณ  อาจอยู่ในภาวะความตึงเครียด...  คุณอาจอยากหาวิธีแก้ไขสถานการณ์ความตึงเครียดนั้น  ด้วยการผ่อนคลายในที่ประชุม  สิ่งนี้...  ไม่ใช่เรื่องที่ผิด  แต่คุณต้องดูสถานการณ์ด้วย...

และ...  ข้อห้ามที่  “คุณ”  ไม่ควรกระทำเพื่อหวังผ่อนคลายความตึงเคลียด  โดยการเล่าเรื่องขบขัน...  นั่นคือ

1.  อย่าเล่าเรื่องตลกโปกฮา  เพื่อเป็นการอุ่นเครื่องหรือเริ่มต้นการนำเสนอ  โดยเนื้อหาที่เอามาเล่านั้นเกี่ยวข้องโดยตรงกับเนื้อหาที่คุณจะนำมานำเสนอในที่ประชุม  เพราะอาจทำให้...  สิ่งที่คุณจำนำมานำเสนอเป็นเนื้อหาที่ไม่หนักแน่น  หรืออาจขาดความน่าเชื่อถือไปได้

2.  จงอย่าเล่าเรื่องตลกโปกฮา  ถ้าคุณทำสิ่งนั้นไม่ได้ดีจริง ๆ  และน้อยนักที่จะใครจะทำได้  (ผมคงไม่ต้องบอกนะครับ...  ว่าเพราะอะไร)

3.  อย่าเล่าเพราะความสนุกปาก  หรือมากจนเกินไป...  เพราะคนที่กำลังฟังคุณอยู่นั้น  ต้องการไอเดีย  ต้องการความคิดจากคุณ  ไม่ใช่ให้คุณมาเล่นตลกซะเมื่อไหร่

4.  อย่าเล่าเรื่องใด ๆ  ที่ส่อไปในทางที่จะสร้างความขุ่นเคืองให้กับบุคคลในที่ประชุม  โดยเฉพาะเรื่องตลกขบขัน  ที่สร้างความอับอาย  หรือบิดเบือนความจริงของบุคคลอื่น

หรือถ้า...  คุณคิดว่าในเรื่องที่กล่าวมาดังกล่าว  ไม่ใช่เรื่องเสียหายใด ๆ  คุณก็อาจจะทำให้ผู้ที่กำลังฟังคุณนำเสนอความคิดดี ๆ  ของคุณ  กลับกลายเป็นความค่าเบื่อหน่าย  หรือเป็นศัตรูโดยที่คุณไม่รู้ตัวเลยก็เป็นได้  และคุณจะสูญเสียพวกเขา  สูญเสียความน่าเชื่อถือไปอย่างน่าเสียดาย....

จง...  นึกเสมอว่า  คุณมาเพื่ออะไร  มีจุดหมายอย่างไร...  อย่าทำให้ความสนุกปากของคุณสร้างปัญหาให้ตัวคุณเอง....