ไปดูมาแล้วค่ะ (วันนี้วันอังคาร โรงหนังลดราคา) 

http://images.rottentomatoes.com/images/movie/gallery/1173998/photo_07_thumb.jpg

 

 

 

 

อ่านเรื่องย่อได้ที่นี่ค่ะ (คลิก)
 
ไม่ผิดหวังเลยค่ะ (แต่ก็ไม่ได้อิ่มมากขนาด ที่หนังจะติดโผ top 10 หนังในดวงใจ) ผู้เขียนไปดูหนังเรื่องนี้กับสามีและเพื่อนคนไทยด้วยกันอีก 2 คน พวกเรา 4 คนอายุเท่ากันหมด เป็นกลุ่มที่อายุน้อยที่สุดในโรงหนังเห็นจะได้ค่ะ : P

 นอกจากเรา 4 คนแล้วก็มีกลุ่มผู้ช่วยพยาบาลอีกราวๆ 10 คนได้ที่อายุไม่เกิน 40 นอกนั้นคนดูกลุ่มอื่นอายุราวๆกับนักแสดงในหนังค่ะ : )

พวกผู้ช่วยพยาบาล (care-aides) เค้ามาดูเป็นการบ้านค่ะ เห็นมีการแจกสมุดจดด้วย คงต้องไปเขียนไปคุยกันต่อว่าดูแล้วเรียนรู้อะไรกันบ้่าง

เรื่องนี้คนที่ทำงานกับผู้สูงอายุ โดยเฉพาะคนที่สนใจเรื่อง Dementia/Alzheimer's ควรดูมากค่ะ

เรื่องนี้สอนเรื่องการเปลี่ยนแปลงของโรค ปฎิกริยาของคนรอบข้าง การดูแล และ .... สั้นๆคือ...สอนให้เข้าใจชีวิต

  • มีตอนนึงตัวละครคุยว่าสามีเค้าเนี่ยะติดเชื้อไวรัส แล้วป่วยมากจนโคม่า พอฟื้นจากโคม่าก็ดูแลตัวเองไม่ได้ พูดไม่ได้ ไม่ค่อยยอมเดินเอง
  • คนที่ฟังก็บอกว่า "โชคร้ายจังนะครับ" 
  • ฝ่ายผู้หญิงที่เล่าเรื่องก็ตอบว่า "ไม่หรอก นี่แหละชีวิต เราเอาชนะชีวิตไม่ได้หรอก ใช่ไม๊?"

http://archives.torontointernationalfilmfestival.ca/med/filmPics/25.jpg
จาก archives.torontointernationalfilmfestival.ca

ในเรื่องมีพยาบาลคนหนึ่งที่ทำหน้าที่ได้ดีมากๆ เป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่บุคลากรทางสายสุขภาพได้อย่างดี 

เรื่องนี้ไม่มีอะไรหวือหวาค่ะ เดินเรื่องไปเรื่อยๆ แต่ยิ่งดูยิ่งรู้สึกว่า มัน "จริง" มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่กับใครก็ได้ ไม่มีใครผิดด้วย นักแสดงก็เล่นกันเก่งเหลือเกิน

เรื่องนี้ใครดูก็ได้  ถ้านำมาเป็นสื่อการสอนในวิชาสายสุขภาพได้ด้วยก็ดีค่ะ