ต่อไปนี้เป็นข้อความที่ได้รับมาจาก forward mail
เจอรี่เป็นผู้จัดการร้านอาหาร ผู้มีอารมณ์เบิกบานเสมอ หากมีใครถามว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง เขามักจะตอบเสมอว่า คงจะดีกว่านี้ถ้าผมมีคู่แฝด พนักงานในร้านมักจะลาออกตาม หากเจอรี่เปลี่ยนงาน ทำไมน่ะหรือ ก็เพราะเจอรี่คือผู้สร้างขวัญและกำลังใจที่เป็นธรรมชาติมาก
วันใดที่พนักงานในร้านเจอเรื่องเลวร้าย เขาจะไปหาทันทีและเล่าสิ่งที่อยู่ในด้านบวกของเรื่องนั้นให้ฟัง คนแบบนี้ทำให้ผมสนใจอยากที่จะรู้จัก ผมจึงไปหาเจอรี่และถามเขา "ผมไม่เข้าใจเลย ไม่มีใครมองทุกสิ่งที่เจอเป็นด้านบวก มองโลกในด้านดีเช่นคุณ คุณทำได้อย่างไร"
เจอรี่ตอบว่า "ทุกเช้า่ที่ตื่นนอน ผมจะพูดกับตัวเองว่า เรามี 2 ทางเลือก เลือกที่จะอารมณ์ดี หรือไม่ดี ผมมักจะเลือกที่อารมณ์ดีเสมอ แต่ละครั้งที่มีเรื่องเลวร้าย เราเลือกได้ว่า จะตกเป็นเหยื่อหรือเลือกที่จะเรียนรู้จากมัน ผมเลือกที่จะเรียนรู้เสมอ ทุกครั้งที่มีใครมาต่อว่า เราสามารถเลือกที่จะยอมรับหรือนำด้านบวกมาใช้ ผมเลือกด้านบวกเสมอ"
"แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ" ผมแย้ง
"ถูกต้อง" เจอรี่บอก ชีวิตเต็มไปด้วยทางเลือก หากตัดสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องออก ก็จะมองเห็นทางเลือกนั้นได้ เราจะเลือกวิธีปฏิบัติกับเรื่องนั้น เราจะเลือกวิธีที่ผู็คนจะส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของเรา เราลเือกที่จะมีอารมณ์ดีหรือไม่ดี เราจะเลือกวิธีใช้ชีวิตของเราเอง
หลายปีต่อมา เจอรี่ได้ทำสิ่งผิดพลาดที่ไม่นึกฝันขึ้น เขาลืมและเปิดประตูหลังร้านทิ้งไว้ จากนั้นตอนเช้า มีโจรพกอาวุธ 3 คนเข้าร้านมาปล้น ขณะที่เจอรี่กำลังพยายามไขตู้เซฟอยู่ มือที่สั่นเทาด้วยความกลัว จนกุญแจลื่นหลุดไป โจรเองก็ตกใจจึงลั่นกระสุนใส่เจอรี่ โชคยังดีที่เขาถูกนำส่งโรงพยาบาลทันเวลา หลังจากเข้าผ่าตัด 18 ชั่วโมง พักฟื้นใน ICU หลายสัปดาห์ เจอรี่ออกจากโรงพยาบาลโดยมีกระสุนฝังในอยู่
ผมได้พบเจอรี่ 6 เดือนหลังจากเกิดเหตุ เมื่อผมถามเขาว่าเป็นอย่างไรบ้าง เขายังคงตอบว่า "คงจะดีกว่านี้ถ้าผมมีคู่แฝด อยากดูแผลไหม" ผมปฏิเสธที่จะดูแผล แต่ถามถึงตอนที่โจรเข้ามาในร้าน "สิ่งแรกที่คิดคือผมน่าจะปิดประตูหลังร้าน จากนั้นพอถูกยิงและล้มลง คิดได้ว่ามี 2 ทางเลือกคืออยู่หรือตาย ผมเลือกที่จะอยู่"
"แล้วไม่กลัวเลยหรือ" ผมถาม เจอรี่ตอบว่า "เวรเปลเยี่ยมมาก เขาให้กำลังใจผมตลอดเวลาว่าไม่เป็นไร" แต่เมื่อไปถึงห้องฉุกเฉินได้เห็นสีหน้าและแววตาของหมอและพยาบาล ผมรู้สึกกลัวมากจริงๆ ภายในแววตาของพวกเขาผมอ่านได้ว่า "เขาต้องไม่รอดแน่นอน" ผมรู้ว่าผมคงต้องทำบางอย่าง
"คุณทำอย่างไร" ผมถาม
เจอรี่บอก "มีพยาบาลคนหนึ่ง ถามผมว่าคุณแพ้ยาอะไรบ้างหรือเปล่า" ผมตอบชัดๆ ว่า "แพ้" เหล่าหมอและพยาบาลหยุดทำงานและรอคำตอบจากผม ผมสูดหายใจลึกๆ และร้องลั่นว่า "แพ้กระสุน!"
ท่ามกลางเสียงหัวเราะ ผมบอกว่า "ผมเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ ช่วยผ่าตัดผมที เพราะผมยังมีชีวิต ผมยังไม่ตาย" เจอรี่รอดด้วยฝีมือหมอบวกกับทัศนคติที่สุดยอดของเขา ผมได้เรียนรู้จากเจอรี่ ทุกๆวันเรามีทางเลือกที่จะสนุกสนาน หรือจริงจังกับชีวิต แจ่จะมีสิ่งหนึ่งที่เป็นของเรา และเราสามารถควบคุมได้เสมอ นั่นก็คือ ทัศนคติของเรา ถ้าเราควบคุมมันได้ สิ่งอื่นก็ไม่มีเรื่องยากอีกต่อไป
*************************************************************
note to self: เรามีทางเลือกเสมอ แต่ก่อนที่เราจะรู้ว่ามีทางเลือกได้นั้น เราต้องมีสติก่อน ถึงจะรู้ตัวว่าตัวเลือกเกิดขึ้นอีกแล้ว ไม่เช่นนั้นก็คงไม่มีโิกาศเลือกตั้งแต่เนิ่นๆ หรือไม่รู้ตัวแม้แต่น้อยว่าจริงๆแล้วเราเลือกได้
