ขณะแพทย์ล้างมือจะเข้ามาผ่าตัด….ก็มีเรื่องเล่าจากอาจารย์แพทย์อาวุโสมากๆท่านหนึ่ง
มีสามีภรรยาคู่หนึ่ง อยู่กันมานานมากแล้ว......จนกลายเป็นคู่เวรคู่กรรมซะก็ไม่รู้....
ภรรยาเป็นคนจุกจิก จู้จี้ ขี้บ่น จนสามีเบื่อหน่าย......ฝ่ายสามีก็เป็นคนที่ไม่เอาไหน ขี้เกียจ ทั้งกินเหล้า ทั้งเจ้าชู้ จนต้องทำให้ผู้เป็นภรรยาต้องบ่นว่าปากเปียกปากแฉะอยู่เป็นประจำ
อยู่มาวันหนึ่ง ภรรยาก็นำเรื่องนี้มาเล่าให้เพื่อนสนิทฟัง
“ฉันน่ะ...เบื่อมันมากๆเลย .... วันๆมันไม่ทำอะไร แล้วก็ชอบว่าฉันน่ะขี้บ่น แถมบอกว่า ฉันน่ะน่าเบื่อ มันเกลียดฉัน ” เธอปรับทุกข์
“แล้วเธอจะทนอยู่กับเขาทำไม....เธอก็หย่ากับมันไปเล้ย...” เพื่อนแนะนำ
“ม่ายยย....ไม่.....ฉันไม่หย่ากับมัน....” เธอตอบโต้
“ฉันจะไม่ยอมหย่า ....ยิ่งมันเกลียดฉัน ฉันก็ยิ่งจะแกล้งมัน.... ให้มันอยู่กับคนที่มันเกลียดไปจนตายนั่นแหละ”
..............ฮาๆๆๆๆๆๆๆ..............
อุ้ยตายพี่ติ๋ว
เล่นจั่วหัวซะ ต๊กกะใจ ตกลงใครจะหย่า ตกลงใครจะอยู่
อ่านแล้วโล่งอกไปหน่อยนึง เฮ้อ เป็นคนอื่นซะเนี่ย
ว่าแต่ว่า มุขอยากนี้ ไม่ค่อยอยากนำไปใช้ต่อเลยค่ะ ชักหวาดเสียว
สวัสดีค่ะ คุณแป๊ด….ตกใจหรือคะ…งั้นเพิ่มเติม..จ่าหัวให้ใหม่ก็ได้ค่ะ..อิ…อิ….
สวัสดีค่ะ คุณน้องพิชชา...
พ่อซากุระขา...
สวัสดีค่ะ
อ่านของพี่ติ๋ว แล้วดีใจ ที่หุยเป็นโสดค่าาาา จะได้ไม่เป็นคนให้เขาทนอยู่ หรือ เราจะอยู่ทน กว่า ฮ่าๆๆ
ดีใจด้วยค่ะ ที่คุณหุยเป็นโสด...โสดให้ตลอดนะคะ แม่คุณ....