เหลือเชื่อ ถ้าไม่เจอจังจัง
M2M
เหลือเชื่อ ถ้าไม่เจอจังจัง เรื่องของ Mobile Phone เมื่อสักครู่กลับจากทาน เกาเหลาเกี้ยวปลา หลังพิพิธภัณฑ์ขอนแก่น เดินมาพบน้องซี้ ผศ.นพ.จุมพลซึ่งเคยท่องแม่โขงด้วยกันทุกคืนสมัยมาเป็นอาจารย์ใหม่ๆ ท่านไปซื้อบ้านใหม่ คุยไปคุยมาเลยรู้ว่าท่านอยากได้ Interior Design ไปออกแบบให้ พอดี คุณGap ลูกชายจะมาเป็นอาจารย์ ที่ มมส เลยจะให้ไปช่วยดูให้ กิจกรรมการแลกเบอร์โทรศัพท์จึงเกิดขึ้น วิธีง่ายๆคือ โทรหากัน ปรากฎว่ายืนติดกันแทบจะหายใจรดต้นคอกัน แต่โทรไม่ได้ทั้งๆที่สัญญาณมาเต็มที่ ครั้งแรกใช้เครื่องต่างเครือข่าย คือ ดีแตก โทรไปหา เอ ไอ.. ก็ไม่ได้ เป็นแค่ฝากข้อความ เลยเปลี่ยนเป็น เครือข่ายเดียวกัน เอ ไอ... กับ เอ ไอ ..ไม่ได้ คือกัน
แปลกดีครับ สัญญาณดี เงินมี เครื่องดี แต่ติดต่อกันไม่ได้ ยืนห่างกันแค่หนึ่งผ่ามือ แปลก ดี เนาะ ยุค Mobile Phone ที่รุ่งเรือง
JJ2007
ถ้าอาจารย์มาอยู่ในสามจังหวัด อาจารย์จะเจอความรู้สึกที่แย่กว่านั่นอีกครับ โดยเฉพาะวันที่ผู้หลักผู้ใหญ่ของประเทศมาเยี่ยม โทรศัพท์มือถือโทรออกไม่ได้เลย ทั้งๆ ที่คลื่นเต็ม
วันหนึ่ง ผมมีธุระด่วนต้องโทรกลับบ้าน ปรากฏที่บ้านไม่มีคลื่นครับ (เนื่องจากเสาสัญญาณโดนเผา) ก็เลยยอมขับรถเข้าตลาด ปรากฏเมื่อถึงตลาด ก็โทรไม่ได้ทั้งๆ ที่คลื่นเต็ม
โทรศัพท์มือถือคือสมุดโทรศัพท์เท่านั้นเองครับ
อ่านแล้ว อย่าเครียดนะครับอาจารย์ คิดว่าเป็นปกติของโลกแล้วกันครับ