คืนวันศุกร์ที่ 11 พ.ค.50  ผมนั่งเครื่องบินกลับจากแฟรงค์ฟอร์ต  อ่านโฆษณาของ USA for Innovation ใน นสพ.บางกอกโพสต์   กล่าวหารัฐบาลไทยว่ากำลังทำให้คนไทยได้รับยาที่ด้อยคุณภาพ   โดยอ้างผลการศึกษาของมหาวิทยาลัยมหิดล  ว่ายารักษาเอดส์ที่ผลิตโดยองค์การเภสัชกรรมมีอัตราเชื้อดื้อยาสูงมาก

         อ่านแล้วเกิดความรู้สึกว่า นสพ. สมัยนี้เขารับลงโฆษณาใส่ร้ายรัฐบาลกันแบบนี้หรือ   ความรับผิดชอบของ นสพ.ต่อเรื่องผลประโยชน์ของประเทศอยู่ที่ไหน   สงสัยว่าอ้างอิงผลการวิจัยอย่างถูกต้องหรือไม่   ทางมหาวิทยาลัยมหิดลควรต้องรับผิดชอบออกมาชี้แจงให้ความรู้ที่ถูกต้องต่อสังคมหรือไม่

         นี่คืออีกรูปแบบหนึ่งของ CSR - Corporate Social Responsibility ใช่หรือไม่

         วันเสาร์ได้อ่าน นสพ.เดอะเนชั่น   จึงรู้ว่าเดอะเนชั่นก็ลงโฆษณาดังกล่าวเหมือนกัน   และโดนคนตำหนิเหมือนกัน

เขาแก้ตัวว่า
1. นี่เป็นการโฆษณา  ซึ่งกองบรรณาธิการ นสพ. ไม่ต้องรับผิดชอบความถูกต้อง
2. ฝ่ายรับโฆษณากับฝ่ายกองบรรณาธิการ นสพ.แยกกัน   ไม่ได้รับรู้ซึ่งกันและกัน   เนื้อความในโฆษณาไม่ได้สะท้อนความเห็นของกองบรรณาธิการ

         ผมเกิดคำถามต่อว่า  ถ้าเช่นนั้นผู้เสียหายจะฟ้อง นสพ. เรียกค่าเสียหายจากข้อความที่เป็นเท็จได้ไหม   กรณีเช่นนี้ประเทศไทยเสียหาย   รัฐบาลทำหน้าที่ฟ้องเรียกค่าเสียหายแทยคนไทยได้ไหม

         คืนวันศุกร์  ผมเดินไปดูร้านขายสินค้าปลอดภาษีที่สนามบินเจนีวา   ห่อบุหรี่มีข้อความ "Smoking is bad for your health" ตัวใหญ่กว่าที่บ้านเราเสียอีก

         เมื่อ นสพ. ลงโฆษณาที่ตนไม่มั่นใจในความถูกต้องของข้อความหรือข้อมูล   ควรลงคำเตือนตัวโต ๆ ไหม   ว่า "โปรดอ่านโดยใช้วิจารณญาณ"

         สังเกตว่าเวลานี้คนรักชาติรักประเทศน้อยลง   เพราะถูกชักจูงว่าในยุค globalization สังคมต้องเปิด   ผมสงสัยต่อว่าเปิดเพื่อใคร

วิจารณ์  พานิช
 15 พ.ค.50