วันนี้ผมเปลี่ยนจากเรื่องหนักๆเกี่ยวกับระบบงาน มาเป็นเล่าเรื่องผู้ป่วยรายหนึ่งที่ผมกำลังดูแลอยู่ให้ฟัง ชายไทย 47 ปี อาชีพ นายหน้าที่ดิน ใจสั่นเป็นพักๆประมาณครั้งละ 20 นาทีมาประมาณ 4 เดือน ( ธ.ค.49 ) ปั่นป่วนในท้อง ร้าวขึ้นคอ เหงื่อออกทั้งตัวไม่เจ็บอก ทุกครั้งที่มีอาการผู้ป่วยกลัวจะเสียชีวิต ต้องมาที่ห้องฉุกเฉินทันที ทุกครั้งที่มาตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจปกติทุกครั้ง(ประมาณ10 ครั้ง) ตรวจวิ่งสายพานผลปกติ ผลเลือดไทรอยด์และอื่นๆปกติ มา ER ประมาณ 4 ครั้ง+OPD อีกหลายครั้ง <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal"> ทั้งแพทย์และพยาบาลห้องฉุกเฉินทุกคนรู้จักเขาดี และปฏิกิริยาของ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">เจ้าหน้าที่เมื่อเขารีบวิ่งเข้ามาใน ER ทุกคนจะเริ่มรู้ว่าเขาไม่ได้เป็นโรคร้ายแรงและบอกกับผู้ป่วยว่า “ไม่ได้เป็นโรคอะไร คุณคิดไปเองนะ" </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผมป่วยรายนี้ได้มาเจอผมที่ห้องตรวจนอกเวลาในเย็นวันหนึ่ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผู้ป่วยเป็นชายตัวใหญ่ สูง 180 ซม. หนัก 80 กก. หน้าตาทุกข์ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผู้ป่วย “ หมอคิดว่าผมเป็นโรคอะไรครับ”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผม “จากผลการตรวจหลายครั้งที่ผ่านมาอยู่ในเกณฑ์ปกติดี อาการใจสั่นของคุณไม่ได้เกิดจากโรคหัวใจ”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">หน้าตาผู้ป่วยแสดงความสงสัย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผู้ป่วย “แล้วผมเป็นโรคอะไร หมอหลายคนบอกผมว่าไม่ได้เป็นโรคอะไร คุณคิดไปเอง”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผม “อาการใจสั่นของคุณมีจริงครับ ไม่ได้เกิดจากคิดไปเอง เป็นโรคที่เกิดจากระบบประสาทอัตโนมัติทำงานมากกว่าปกติ ผู้ที่เป็นโรคนี้จะทรมานจากอาการใจสั่นเป็นพักๆ แต่โรคนี้ไม่มีอันตรายโรคนี้ชื่อ พานิค “</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผู้ป่วย “ใช่ครับผมทรมานมาก ใครไม่เป็นอย่างผมไม่รู้หรอกหมอ “</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผม “ที่คุณบอกว่าทรมานมากมันเป็นยังไง”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผู้ป่วย” ผมต้องถือกุญแจรถตลอดเวลา ถ้ามีอาการเมื่อไหร่ต้องรีบขับมา รพ. ทันทีเพราะกลัวจะไม่ทัน ผมเคยเป็นคนที่แข็งแรงมาตลอดไม่เคยป่วย พอผมป่วยเข้าจริงๆ ทุกคนก็บอกผมเครียดไปเอง หมอเชื่อไหม ผมนอนหลับไปผมไม่อยากจะตื่นมาถึงตอนเช้าเลยเพราะอาการใจสั่นจะมาช่วงเช้า นี่ถ้าเป็นสมัยก่อนที่ผมไม่มีลูก จะมาเมื่อไหร่ก็มาเลยไม่กลัวหรอก”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผม “ ผมเชื่อว่าคุณมีอาการจริงและความตายเป็นสิ่งที่ทุกคนกลัว ดูคุณห่วงลูกมาก”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผู้ป่วย “ใช่ครับลูกผมชื่อ น้องมาร์ค 3 ขวบ กำลังน่ารัก ลูกชายคนเล็กก็เพิ่งอายุ 3 เดือน”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผมเริ่มที่จะมีประเด็นคุยกับผู้ป่วยรายนี้นะ แต่ถึงตอนนี้คนไข้ที่นั่งรอตรวจด้านนอกชักจะมองแปลกๆ(ทำไมช้าจังวะ) ผมเลยต้องสรุป+จบการสนทนา 10 นาทีนี้ลง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผม “ผมพอจะเข้าใจปัญหาแล้วครับ ผมคิดว่าเราต้องเจอกันอีก 2 สัปดาห์ โรคนี้รักษาให้ดีขึ้นได้ มีหลายรายที่หายขาดได้ ผมยินดีดูแลคุณต่อเนื่อง”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผมจัดยาที่จำเป็นให้ผู้ป่วยและนัดหมายครั้งต่อไปที่ PCU</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">สรุป </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผู้ป่วยรายนี้มีทุกข์จากโรคที่ทุกคนคิดว่า “เป็นโรคทางจิตเวช” สิ่งที่จะช่วยรายนี้ได้คือการมองแบบองค์รวม , empathy (รับฟังทุกข์+เข้าใจ+แสดงความเห็นอกเห็นใจ) วางแผนร่วมกับผู้ป่วยและที่สำคัญคือการดูแลปัญหาอย่างต่อเนื่อง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ผมวางแผน </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">1.review literature เกี่ยวกับ panic disorder </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">2.ทำความเข้าใจแง่มุมที่ผู้ป่วยเป็น (แง่ครอบครัวที่ดูท่าจะเป็นประเด็น)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">3.ถ้าอาการมากๆ อาจต้องปรึกษา จิตเวชเพื่อดูแลร่วมกัน(รพ.ผมไม่มีจิตแพทย์ แต่มีนักจิตวิทยา)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">แล้วเจอกันตอนต่อไปนะครับว่าผมดูแล case นี้อย่างไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal"> </p> <div class="O"><div>n</div></div>
ผู้ชายตัวใหญ่ หัวใจ panic ตอนที่ 1
ใครไม่เป็นอย่างผมไม่รู้หรอกหมอ?
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
กิจกรรมบำบัดจิตสังคม · 13 พ.ค. 2550
Mr. ธนู ผลบุญ · 13 พ.ค. 2550
พิสูจน์ · 13 พ.ค. 2550
อาจารย์ อ้อม ฐิติรัตน์ สุวรรณสม · 13 พ.ค. 2550
ขจิต ฝอยทอง · 13 พ.ค. 2550
นายพัฒนพงศ์ ชูส่งแสง · 13 พ.ค. 2550
"ไม่ได้เป็นโรคอะไร คุณคิดไปเองนะ"
เป็นคำพูดที่พบบ่อยมาก แต่จริง ๆ แล้วเขาเป็นจริง ๆ อย่างที่หมอโรจน์เล่านั่นแหละครับ ถ้าเรายังเข้าใจว่าไม่เป็นอะไร ก็จบกันพอดี
อยากให้เล่าเรื่องแบบนี้เรื่อย ๆ นะครับ เหมือน case study Fammed ดี พี่จะได้เรียนไปด้วย จะตามต่อนะครับ
ยินดีครับอาจารย์หมอจิ้น
ผู้ป่วยโรคนี้ คนมักไม่เข้าใจ
หมอก็มักบอกว่าไม่เป็นไร
แต่คนไข้ทรมานจริงๆค่ะ
เป็นสิ่งที่ดีนะคะที่นำข้อมูลดีๆมาเล่าให้ฟังค่ะ
ขอบคุณซันซันที่แวะมาเยี่ยมครับ
เคยไป รพ. หมอแค่ฉีดยานอนหลับให้ แล้วก็บอกว่าไม่เป็นโรคอะไรหรอก ตอนนั้นกังวลมาก ความรู้สึกของเรามันแย่มาก เหมือนคนกำลังจะตาย แต่ไม่มีใครเข้าใจเลย จนมาพบจิตแพทย์ หมอพูดว่า “หมอเข้าใจ…ตอนเกิดอาการ ความรู้สึกจะแย่มาก” ตอนนั้นร้องไห้เลย รู้สึกดีใจที่มีคนเข้าใจเรา
เป็นกำลังใจให้คุณ THE O FOOL หายจากภาวะที่เป็นอยู่และมีความสุขครับ
เราก็เป็นแพนิคมาประมาณ 2 ปีแล้ว รักษาที่รพ.รามา อาการก็ดีขึ้นมา จากเมื่อก่อนเวลาตกใจ จะเกร็งไปหมดลย ถ้าใครว่างก็ส่ง Mail มาแลกเปลี่ยนกันบ้างก็ดีนะ