บางทีผู้รับบริการของหน่วยเคมีก็ไม่เข้าใจว่าทำไมส่ง lab มา 2-3 ชั่วโมงทำไมผลไม่ออกซักที
- บันทึกนี้เขียนไว้หลายวันแล้วแต่ไม่ได่ส่งซักทีประมาณ 1.-2 อาทิตย์ก่อนวันนี้ได้เวลาดีมีชัยเลยก็ส่งบันทึก
- ช่วงก่อนหน้านี้ผมไม่ได้เขียนบันทึกเลย เพราะไม่ค่อยมีเวลาก็เหมือนกับที่พี่โอ๋เขียนไว้เพราะงานแต่ละวันค่อนข้างหนัก และบางทีผู้รับบริการของหน่วยเคมีก็ไม่เข้าใจว่าทำไมส่ง lab มา 2-3 ชั่วโมงทำไมผลไม่ออกซักที ผมไม่ต้องอธิบายนะครับ (เพราะหลายหน่วยคงเหมือนกันหมดใช่มั๊ยครับ)และอีกหลายเรื่องที่ไม่ว่างเลย เช่น
- ต้องทำงานวิจัยเรื่องเตรียมน้ำยาครีอะตินินเองสำหรับเครื่องตรวจวิเคราะห์อัตโนมัติ ตอนนี้ได้ส่งไปลงวารสารสงขลานครินทร์ และทางกองบรรณาธิการได้ส่งมาให้แก้ไข ผมเลยไม่มีเขียนบันทึกเลย และตอนนี้งานวิจัยก็ยังแก้ไม่เสร็จ เพราะต้องปรับปรับ กราฟใหม่หมด และต้องลดจำนวนตัวอย่างลง วันนี้กะว่าจะแก้งานวิจัยให้เสร็จ แต่แล้วไม่มีอารมณ์เลยครับ เลยมานั่งเขียนบันทึกดีกว่า
- และอีกเรื่องคือต้องเตรียมตัวสำหรับการไปเรียนต่อคณะเทคนิคการแพทย์ของม.ขอนแก่นครับ
- แต่ผมยังไม่ทิ้งโครงการที่จะทำนั่นคือโครงการ patho-OTOP 3 ตอนนี้คิดไว้แล้ว และได้นำแนวคิดไปพูดคุยกับเพื่อนๆพี่ๆในภาคของเรา ก็ได้การตอบสนองอย่างดีเยี่ยมเลยครับ อย่างเช่นหน่วยจุลทรรศน์ ตอนแรกจะส่งเรื่องเดียวคุยไปคุยมาทำท่าว่าจะได้ไม่ต่ำกว่า 2 เรื่องเป็นวิจัย R2R ครับ ถ้ามีรายละเอียดผมจะมาเล่าข่าวอีกนะครับ ขอจบข่าวครับ
เขียนไว้หลายวันแล้ว ไม่ได้ส่งซักที อย่างนี้ บันทึกนี้ก็ขึ้นขี้เกลือเหมือนของคุณไมโตซิจ๊ะ
หลายๆ อย่างที่เล่าให้ฟัง สมกับรางวัลคุณกิจที่ได้รับจาก สคส. มากกกก ยินดีด้วยอีกครั้งค่ะ
มาเป็นกำลังใจค่ะ….พยายาม…พยายาม…มาชวนให้ไปบันทึกนี้ เขียนโดยสาวขอนแก่น ความพยายามอยู่ที่ไหนความพยายามอยู่ที่นั่น พี่ก็กำลังพยายามอยู่ค่ะ
ขอขอบคุณ... คุณดำ
ขอขอบคุณ ทุกคนที่ให้กำลังใจครับ และผมจะทำงานต่อไปด้วยจิตบริการที่มีอยู่เต็มเปี่ยม ครับ