หากไม่สามารถสร้างรอยเท้าของตัวเองได้ ก็มิยอมเหยียบบนรอยเท้าของผู้อื่นได้

 



วินทร์ เลียววาริณ ชื่อนี้เป็นนักคิดแห่งยุค แต่เป็นเรื่องน่าเศร้าที่ผมอ่านงานของเขาไม่รู้เรื่อง
เคยซื้อ สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน มาทดลองอ่าน เป็นไปตามคาด ไม่รู้เรื่อง

วันหนึ่งคุณวินทร์มาพูดที่ทำงาน มีแนวคิดและไอเดียดีๆ มาคุยให้ฟัง (ลองอ่านที่นี่) หน้าห้องสัมมนามีหนังสือเขาวางขาย เล่มนี้มีพี่คนหนึ่งแนะนำว่าอ่านง่าย น่าจะพอรู้เรื่อง

ได้เล่มนี้จากน้องนักอ่านคนหนึ่งให้ยืม ก็พบว่าเป็นบทความสั้นๆ ที่เขียนใน หน้าแรกของ http://www.winbookclub.com ซึ่งปกติก็จะมีคนส่งมาให้อ่านทาง E-Mail หรือ Webboard เป็นระยะๆ เอามารวมอย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน

ใน Web เขาว่าเป็น หนังสือเสริมกำลังใจ

อ่านแล้วในเล่มจะพบคำคมมากมาย จดที่ชอบๆ มาจำนวนหนึ่ง ลองอ่านดูครับ

การเลียนเพื่อรู้เป็นเรื่องดี แต่การรู้เพื่อเลียนไม่ใช่

หากไม่สามารถสร้างรอยเท้าของตัวเองได้ ก็มิยอมเหยียบบนรอยเท้าของผู้อื่นได้
บท รอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง

คนเก่งไม่เรื่องมาก คนฉลาดไม่มากเรื่อง
ทำงานเสร็จแล้วก็เลิก
บท มาสาย-กลับดึก (บทนี้หลายคนได้รับทาง E-Mail แล้ว)

ความสนุกของการเรียนรู้คือการลุ้นที่จะค้นพบความรู้ใหม่ๆ ที่เรายังไม่ได้เรียนรู้

จงใช้เพื่อนเป็นที่ปรึกษา ไม่ใช่ให้นำทาง

ปรัชญาเซนสอนให้ชำระหนี้ก่อนวันใหม่ ทุกวัน
จงหลับไปในแต่ละคืนโดยคิดว่ามันเป็นราตรีสุดท้ายในชีวิต
...
เพราะทุกวันคือวันตาย ทุกวันใหม่จึงเป็นโบนัสของชีวิต
บท ก่อนเปลือกตาจะปิด

บางครั้งชัยชนะก็ขึ้นอยู่กับขนาดของหัวใจ
บท ขนาดของหัวใจ

คำพูดง่ายๆ เล็กๆ น้อยๆ ที่กลั่นกรองจากใจและปาก อาจช่วยทำให้คนฟังมีความสุขทั้งวันหรืออาจจดจำได้ไปตลอดชีวิต และนั่นคือสัมมาวาจาที่แท้จริง
บท เจตนาดีกับลมปาก

ปลดปล่อยอดีต ก้าวไปในอนาคต ให้อภัยแต่ไม่ลืม
บท "ถ้้ารู้อย่างนี้จะไม่..."

โลกเปิดโอกาสให้เราเรียนรู้จากความผิดพลาดเสมอ การพลัดพรากจากคนรักทำให้เรารู้คุณค่าของการอยู่ด้วยกัน การอกหักทำให้รู้คุณค่าของรักครั้งใหม่ การเจ็บป่วยทำให้รู้คุณค่าของสุขภาพดี การสอบตกทำให้รู้คุณค่าของการสอบได้ การทำเงินหายทำให้รู้คุณค่าของเงิน ฯลฯ
คำชมเป็นของหวาน คำวิจารณ์เป็นยาขม แต่หากไม่รู้จักความขม ไหนเลยจะซาบซึ้งกับความหวานได้เต็มที่
บท บทเรียนจากตะกร้า

เยอะไหมครับ คำคม
ใครอยากได้กำลังใจ แนวคิดดีๆ เอาเล่มนี้ไปอ่านครับ

โดยส่วนตัวดีใจที่ได้อ่านงานคุณวินทร์แล้วรู้เรื่อง หลังจากพยายามมาหลายเล่มแล้ว
มีก้าวแรก น่าจะมีก้าวที่สองตามมาในไม่ช้า

อีกอย่างที่ภูมิใจคือ คุณวินทร์เป็นคนหาดใหญ่ แบบว่าบ้านเดียวกัน เลยมีความพยายามอ่านงานเขาน่ะครับ