ทราบกันดีแล้วครับว่า แนวคิดของ Peter M. Senge ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย จากแนวคิดเรื่อง "องค์การแห่งการเรียนรู้" จากหนังสือ "The Fifth Discipline" โดยให้นิยามขององค์การแห่งการเรียนรู้เอาไว้ว่า "ที่ๆ ซึ่งผู้คนสามารถขยายขีดความสามารถในการสร้างผลงานที่ต้องการได้อย่างแท้จริง เป็นที่ซึ่งความคิดใหม่ๆ ได้รับการเอาใจใส่ มีอิสระในการสร้างแรงบันดาลใจ และที่ซึ่งคนได้เรียนรู้อย่างต่อเนื่องด้วยกันได้"  (where people continually expand their capacity to create the results they truly desire, where new and expansive patterns of thinking are nurtured, where collective aspiration is set free, and people are continually learning how to learn together.)

แม้ว่าแนวคิดของ Peter M. Senge จะได้รับความนิยมและอ้างอิงกันมาก แต่ Garvin ก็ได้วิจารณ์ว่า แนวคิดของ Peter M. Senge เป็นนามธรรมมากเกินไป ไม่มีกรอบที่ใช้ในการปฏิบัติ และยังไม่ได้ตอบคำถามอีกมาก เช่น ผู้บริหารจะทราบได้อย่างไรว่าองค์การของตนเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้แล้ว การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่เป็นรูปธรรมในการสร้างองค์การแห่งการเรียนรู้คืออะไร นโยบายและแผนงานที่จะต้องมีคืออะไร

Garvin ได้ให้ความเห็นที่ต้องการคำตอบไว้อย่างชัดเจน 3 ประการด้วยกัน คือ

  1. ความหมาย (Meaning) ขององค์การแห่งการเรียนรู้ ควรจะเป็นความหมายที่สามารถนำไปปฏิบัติและประยุกต์ได้
  2. การจัดการ (Management) การมีแนวทางในการปฏิบัติมากกว่าการสร้างแรงดลบันดาลใจเท่านั้น และ
  3. การวัดผล (Measurement) ต้องมีเครื่องมือในการวัดประเมินอัตราและระดับของการเรียนรู้ เพื่อให้แน่ใจว่าบรรลุผลตามที่องค์การต้องการ

ผู้อ่านท่านเห็นเป็นอย่างไรบ้างครับ