หนึ่งคนกับความเดียวดาย

 

ฉันทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง

ไม่พบสิ่งใดนอกจากความเวิ้งว้างและสายฝน

ใบไม้ร่วง...กิ่งก้านโอนไหว..ไปตามกระแสลม

แสงฟ้าแลบ...เสียงฟ้าร้อง...ปะปนดังก้องกังวาน

บรรยากาศแบบนี้ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกเหงา

ความทรงจำเก่าๆเริ่มย้อน..หวนคืนมาอีกหน

วันนั้น....เราบอกรักกัน ท่ามกลาง เสียงฟ้า สายฝน และแรงลม

แต่วันนี้ กลับเหลือฉันเพียงหนึ่งคนยืนอยู่กับความเดียวดาย

 แพร

   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต



ความเห็น (10)

เฉาก๊วย
IP: xxx.113.45.5
เขียนเมื่อ 
สุดยอดจริิงๆๆค ่ะ นับถือเลย  เพราะมากมาย
mai
IP: xxx.17.196.190
เขียนเมื่อ 
hello
ai
IP: xxx.196.78.68
เขียนเมื่อ 

oh..wow!!! it very cool......i would like to say "thumb up"...A+...................

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้ว บอกได้คำเดียว(เหงา)

แม้ชีพสลายมิได้รักคืน
IP: xxx.157.156.28
เขียนเมื่อ 

แม้ว่าวันวานที่ผ่านพ้น

ทำให้ใจใครหนึ่งคนนั้นเลือนหาย

ลืมความรักที่ผูกพันกันมากมาย

ลืมแม้สายสัมพันอันติดตรึง

.............

และคืนนี้ฉันต้องนั่งอยู่ลำพัง

สุดจะรั้งให้คุ่นคิดความขื่นขม

อยากข่มใจให้หลับตาแล้วนอนลง

อยากลืมความขื่นขมด้วยนิทรา

..............

แต่ก็สุดจะห้ามใจให้หลับฝัน

ก็เธอนั้นเคยบอกกันรักหนักหนา

ข่มตาลงหลับเมื่อไหร่เสียงเธอลอยมา

ทุกคำพูดทุกวาจาที่เธอบอกกัน

...............

แม้ว่าสุดท้าย...เธอนั้นคงไม่กลับมา

อยากให้เธอรับรู้ไว้ว่าคนคนนี้

จะใช้ช่วงชีวิตของฉันที่ยังคงมี

อยู่รอคอยเธอตรงนี้ทั้งน้ำตา

....กวีฝึกหัด....

กุหลาบแก้ว
IP: xxx.27.211.94
เขียนเมื่อ 

ฉันคงยืนคนเดียวบนเสี้ยวโลก

อยู่กับโศรกความเศร้าท่เหงาหงอย

แม้จะนานกีกัปป์กัลป์ยังเฝ้าคอย

พร้อมกับรอยรักเก่าของเราเอย

สื่อรักกันด้วยสายฝนปนสายฟ้าโรแมนติกนะคะ

เสารียีตจ
IP: xxx.172.200.42
เขียนเมื่อ 

รัตจนั

ปราโมทย์
IP: xxx.172.200.42
เขียนเมื่อ 

กลอนแปลกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...............

แปลกไหมถ้าดวงจันทร์เป็นสีฟ้า คงแปลกกว่าถ้าปุยเมฆเป็นสายไหม

แปลกดีนะมีดวงดาวเป็นรูปหัวใจ คงแปลกกว่าถ้าใจฉันไมมีใครนอกจากเธอ........

IP: xxx.27.21.203
เขียนเมื่อ 

อันชีวิต มิได้มี แต่เรื่องเศร้า

เหตุใดเล่า จึงนั่งเศร้า ให้หม่นหมอง

ทุกชีวิต มีความสุข ให้ครอบครอง

หยุดเศร้าหมอง ใช้ความหวัง สร้างพลัง

หากแม้นเหนื่อย จากชีวิต ที่พานพบ

อย่าหยุดหลบ สู้ปัญหา ไปทุกหน

ใช้ความคิด คู่พลัง ด้วยอดทน

เกิดเป็นคน เมื่อใจเต้น ยังไม่ตาย

หากแม้เจ็บ ปวดร้าว กับความรัก

จงปล่อยปัก รักร้าง ให้ไกลหนี

อย่าไปยึด ผูกติดรัก ที่ไม่ สมประดี

มีรักปลอม ขอไม่มี่ ดีกว่าเอย

สุดท้ายนี้ ชีวิต คือความหวัง

คือพลัง ของนัก สู้ผู้ยิ่งใหญ่

คือพลังของ นักสู้ ผู้เกรียงไกล

สู้ต่อไป หากหัวใจ ไม่สิ้นลม

สู้ๆ กับความเหงาๆนะครับ

คำสำคัญ (Tags)

#บทกวี

หมายเลขบันทึก

95718

เขียน

11 May 2007 @ 23:34
()

แก้ไข

23 Jun 2012 @ 00:53
()

สัญญาอนุญาต

สงวนสิทธิ์ทุกประการ
ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก