ทุกครั้งที่พบหน้า

แกล้งเย็นชาทำเมินเฉย

แต่ข้างในไม่ใช่เลย

ยัง”รัก” เหมือนที่เคยเป็นมา

แต่มันเป็นไปไม่ได้

เพราะเธอมีใครมากค่า

ส่วนฉันแค่บังเอิญผ่านเข้ามา

เพราะตอนนี้หมดเวลาจบกัน

 

เธอบอก “ลืมเธอจะได้ไหม”

ให้มันผ่านไปแค่ฝัน

เลิกมองเธอเป็นคนสำคัญ

ขอแค่คนที่เคยพบกัน “โปรดเข้าใจ”

พยายามอยู่นะคนดี

แต่ ณ เวลานี้ทำไม่ได้

แม้ข้างนอกแสดงว่า “ไม่เป็นไร”

แต่ข้างในทรมานหม่นไหม้เหลือเกิน

 

...น้ำตาเทียน...