ไม่ระบุ
ทุกครั้งที่พบหน้า
แกล้งเย็นชาทำเมินเฉย
แต่ข้างในไม่ใช่เลย
ยัง”รัก” เหมือนที่เคยเป็นมา
แต่มันเป็นไปไม่ได้
เพราะเธอมีใครมากค่า
ส่วนฉันแค่บังเอิญผ่านเข้ามา
เพราะตอนนี้หมดเวลาจบกัน
เธอบอก “ลืมเธอจะได้ไหม”
ให้มันผ่านไปแค่ฝัน
เลิกมองเธอเป็นคนสำคัญ
ขอแค่คนที่เคยพบกัน “โปรดเข้าใจ”
พยายามอยู่นะคนดี
แต่ ณ เวลานี้ทำไม่ได้
แม้ข้างนอกแสดงว่า “ไม่เป็นไร”
แต่ข้างในทรมานหม่นไหม้เหลือเกิน