ไม่ระบุ
แม้ว่าวันวานที่ผ่านพ้น
ทำให้ใจใครหนึ่งคนนั้นเลือนหาย
ลืมความรักที่ผูกพันกันมากมาย
ลืมแม้สายสัมพันอันติดตรึง
.............
และคืนนี้ฉันต้องนั่งอยู่ลำพัง
สุดจะรั้งให้คุ่นคิดความขื่นขม
อยากข่มใจให้หลับตาแล้วนอนลง
อยากลืมความขื่นขมด้วยนิทรา
..............
แต่ก็สุดจะห้ามใจให้หลับฝัน
ก็เธอนั้นเคยบอกกันรักหนักหนา
ข่มตาลงหลับเมื่อไหร่เสียงเธอลอยมา
ทุกคำพูดทุกวาจาที่เธอบอกกัน
...............
แม้ว่าสุดท้าย...เธอนั้นคงไม่กลับมา
อยากให้เธอรับรู้ไว้ว่าคนคนนี้
จะใช้ช่วงชีวิตของฉันที่ยังคงมี
อยู่รอคอยเธอตรงนี้ทั้งน้ำตา
....กวีฝึกหัด....