ในความเป็นเพื่อนกันนั้นย่อมพึ่งพาอาศัยกันในทุกสถานการณ์ ...

เสียงร้องไห้ของลูกชายคนเล็กที่ต้องการดื่มนมปลุกให้ยูมิตื่นขึ้นมายามเช้าวันนี้ ...

 มองออกนอกหน้าต่างยังมืดมิดมีเสียงสัตว์ต่าง ๆ เริ่มทยอยกันตื่นจากหลับ  ต่อมามีเสียงวิ่งของคนออกกำลังกายจำนวนหนึ่งแสดงว่ามีเพื่อนวิ่งร่วมทางในความเป็นเพื่อนกันนั้นย่อมพึ่งพาอาศัยกันในทุกสถานการณ์ ...

 การช่วยเหลือกันเป็นสิ่งจำเป็นมากในสังคมมนุษย์แม้ในยามที่ยากมันเหมือนมองตาก็รู้จิตใจกันบางครั้งเพียงแต่ได้ยินน้ำเสียงก็รู้ภาวะจิตใจกันได้หรืออาจจะเป็นสื่อใด ๆก็โดนจิตใจได้เหมือนกัน ...

 มีเสียงเรียกเข้าสายมาที่ยูมิขอความช่วยเหลือรับอาจารย์...ผู้โดยสารรถไฟจากกรุงเทพ ฯ –หาดใหญ่แล้วไปส่งที่บ้านในตัวเมืองหาดใหญ่นั้นเอง...รถไฟจะเข้าจอดช่วง 6. 40 น.

ก็ดีได้สัมผัสบรรยากาศในตัวเมืองหาดใหญ่ยามเช้าและได้ถามข่าวจากคนไกลเป็นสายไยความผูกพันเหมือนเครือญาติ...

วันก่อนพี่ชายของภรรยายูมิก็พาครอบครัวมาพักนอนที่บ้านเพื่อมาเยี่ยมญาติที่มารักษาตัวอยู่ในรงพยาบาลมอ. หาดใหญ่  พี่เขาเอาของมาฝากเต็มไปหมดโดยเฉพาะผลไม้อย่างกล้วยหอมประมาณ 20 กว่าหวี  แล้วจะกินทันไหมนี้...

พี่คนนี้ขยันมากในการสร้างตัวในชีวิตการงานนอกจากจะเป็นหัวหน้ากองที่เขื่อนเชี่ยวหลานแล้ววันหยุดราชการก็เข้าสวนปลูกยางปลูกปาล์มและผลไม้ต่าง ๆ ในที่ดิน 200 กว่าไร่  ที่ สุราษฎร์ธานี 

ต้องขอชื่นชมในความขยันทำมาหากิน...ที่ดินนี้ทิ้งอะไรลงไปเป็นงอกงามเจริญขึ้น  ดินดีจริง ๆ...

เรื่องทรัพย์สมบัติเป็นสิ่งที่เราควรแสวงหาไว้ในทางสุจริตในช่วงที่เราอยู่ในวัยแข็งแรงพอเข้าสู่สูงวัยก็จะได้ใช้จ่ายในสิ่งที่เรามีอยู่นั้น ...

  เราไม่ควรใช้จ่ายฟุ่มเฟือยในสิ่งที่ไม่จำเป็นนะครับ  หรือคุณคิดอย่างไร..? ฮา ๆ เอิก ๆ.