ผู้ใหญ่ในวันหน้า..วันที่จะมาถึงในไม่ช้านี้จะเป็นอย่างไร ช่วยกันคิดหน่อยดีไหม ว่าเราจะลอยเพสังคมต่อไป หรือจะหาค้อนหาลวดหาตาปู มาช่วยกันปะผุซ่อมแซมสังคมที่มันเปิดเปิงอยู่นี้อย่างเป็นระบบและรูปธรรม จะได๋..

 

เมื่ออยู่ใต้กติกาของธรรมชาติ มีมืดก็มีสว่าง มีขาวก็ย่อมมีดำ มีอนิจจังก็มีอนิจจา เราเชื่อกันมาว่าอย่างนี้ เมื่อสภาพสังคมที่กินอิ่มนอนอุ่นเปลี่ยนแปลงไปเป็นสังคมร้าวร้อนทุรน ความเห็นแก่ตัว ผลประโยชน์ที่มาเบียดบังพื้นที่ความดีงามในจิตใจ ตัวกิเลศเจริญงอกงามอย่างรวดเร็วบริเวณที่ศีลธรรมมีปัญหา ทำให้สัดส่วนของแต่ละด้านผิดธรรมชาติ แทนที่จะแบ่งเวลามืดและสว่างในจำนวนชั่วโมงที่เท่ากัน ระยะเวลาของความมืดมัวปกคลุมกินเวลาเพิ่มขึ้นไป55-60-65-66-67% แสงสว่างด้านคุณธรรมจริยธรรมค่อยๆหดหรี่ลงๆๆ50-45-44-43-33% 

พวกเราคิดกันอย่างไร

 เครื่องมือที่คนซึกโลกตะวันออกใช้กำกับดูแลวินัยทางสังคมคือศาสนา จารีตประเพณี และวัฒนธรรมไทย เมื่อกระสังคมตะวันตกไหลบ่าเข้ามา คนไทยรับเละ ไม่เลือกว่าสิ่งไหนดี สิ่งไหนเหมาะหรือไม่เหมาะ อะไรควรมิควรไปปรากฏอยู่ในสื่อทุกประเภท คุณธรรมจริยาธรรมเป็นหวัดเป็นภูมิแพ้ ทำให้ภูมิคุ้มกันทางสังคมบกพร่อง คนไทยทุกเพศทุกวัยจึงได้รับแรงกระแทกกระทั้นจากความปั่นป่วนทางสังคมต่างๆนานา โดยไม่รู้ว่าจะแก้ปัญหานี้อย่างไร 

หลายคนเสนอให้มีการขายถุงยางอนามัยในโรงเรียนทุกระดับ ตั้งแต่โรงเรียนอนุบาลถึงมหาวิทยาลัย ต่อไปก็อาจจะมีการเสนอขายสุรา ยาสูบ สารเสพย์ติดในสถานศึกษาด้วยหรือเปล่า ปรากฏการเหล่านี้ได้บ่งบอกว่าปัญหามันมาจ่อคอหอยแล้วนะ รัฐบาลว่าอย่างไร กรมกองต่างๆว่าอย่างไร ทุกกลุ่มสังคมว่าอย่างไร ตอนนี้เอาศีลธรรมจริยธรรมไปวางไว้ตรงไหน

จะประเมินระบบการศึกษาแค่เด็กสอบตกมาตรฐานเท่านั้นเท่านี้เปอร์เซ็นต์ โดยไม่กล้าที่จะมองลึกลงไปจนถึงแก่นของปัญหา ว่าผลที่คนไทยลอยเพสังคม ต่างคนต่างดิ้นรนหาทางเอาตัวรอด ไม่ร่วมมือร่วมกันในการที่จะอนุบาลสังคมให้อบอุ่น แข็งแรง มีภูมิคุ้มกันอย่างแท้จริง ไม่นานหรอก เราจะเห็นผลลัพธ์จากคำขวัญที่ว่า.. 

“เด็กวันนี้ คือผู้ใหญ่ในวันหน้า” 

ผู้ใหญ่ในวันหน้า..วันที่จะมาถึงในไม่ช้านี้จะเป็นอย่างไร ช่วยกันคิดหน่อยดีไหม ว่าเราจะลอยเพสังคมต่อไป หรือจะหาค้อนหาลวดหาตาปู มาช่วยกันปะผุซ่อมแซมสังคมที่มันเปิดเปิงอยู่นี้อย่างเป็นระบบและรูปธรรม จะได๋..