โรงเรียนถูกเผาพร้อมกัน 36 โรง

สวัสดีค่ะ ต้ารู้สึกว่า บล็อกของต้าไม่ค่อยผ่อนลายเลยนะ แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดมันผ่านพ้นไปนานแล้วสำหรับความรู้สึกในขณะนั้น หลังจากที่สอนอยู่ที่นี่ได้ 5 - 6ปี ก็มีเหตุเผาเรื่อยๆ โดยไม่มีใครสามารถจับโจรได้แม้แต่คนเดียวจนบัดนี้ มันจึงกลายเป็นเรื่องเคยชินสำหรับชาวบ้าน เด็ก และครู ทุกคนก็ทำมาค้าขายกันตามปกติ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด แต่ระยะหลังเมื่อมีเหตุการณ์ฆ่ากันในป่ายาง ชาวบ้านก็เริ่มทำมาหากินไม่ค่อยได้ มันเป็นชะตากรรมที่แย่มากๆ ช่วงตอนที่มีเหตุฆ่ารายวันนั้น ต้าได้ย้ายมาอยู่ในเมืองใกล้ๆบ้านแล้ว (5 กิโลเอง) แต่แล้วในเวลาไม่ถึงปีก็เกิดเหตุการณ์เผาโรงเรียนเมืองนราธิวาส ในตัวเมืองเห็นๆ แล้วทำไมต้องหนีอีก…..ต้าอยู่โรงเรียนใกล้บ้านได้ 2 ปี จึงขอย้ายสับเปลี่ยนกับเพื่อนรุ่นพี่จที่อยู่แถว บาเจาะ ซึ่ง ณ วันนี้ไม่มีใครเขาอยากไปยิ่งกว่าเจาะไอร้องเสียอีก โดยเฉพาะคุณแม่ของต้า ท่านเศร้ามากที่ต้าไม่ฟังคำคัดค้านของท่านเลย พรรคพวก เพื่อนฝูงต่างก็ต่อว่ากันทั้งจังหวัดแล้ว ว่า ต้าเป็นบ้าไปแล้ว อยู่ในเมืองดีๆดันไปอยู่บาเจาะซึ่งไกลจากบ้าน 40 นาทีทางไปปัตตานีซะด้วย สุดท้ายทุกคนก็เอือมระอาที่ห้ามต้าต่อไป ก็เราเลือกที่จะทำสิ่งที่พิเศษที่เปลี่ยนแปลงได้นี่นา………….เทอมหน้าต้าจะไปอยู่โรงเรียนใหม่แล้วค่ะ ขอกำลังใจจากทุกท่านด้วยนะคะ…