<p>: > ></p>

: > >

: > >

: > >เหตุการณ์ต่อไปนี้เป็นเรื่องจริง

: > >ผู้เล่ากล่าวว่าคนที่เล่าเรื่องตายแล้วไปไหน

: > >ให้ผมฟังเป็นเพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่ง

: > >

: > >เขาเล่าว่าเหตุเกิดขึ้นท่ามกลางบรรยากาศวังเวงในบริษัทเก่าแก่แห่งหนึ่ง

: > >ตั้งอยู่บนที่ดินซึ่งร่ำลือกันว่าเมื่อครั้งอดีตเคยเป็นป่าช้ามาก่อน

: > >มีประวัติโจษจันเล่นขานกันมากมายที่เดียวเกี่ยวกับ เจ้านายดุและผีหลอก

: > >

: > >

: > >เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อวันศุกร์ที่ 28 ธันวาคม ไม่ปรากฏปี

: > >นางสาวกิ่งแก้ว(นามสมมติ) พนักงานพิมพ์ดีดวัยเบญจเพศ

: > >มีภารกิจการงานต้องสะสางมากมาย

: > >วุ่นวายเป็นพิเศษเนื่องจากเป็นการทำงานวันสุดท้ายในรอบปี

: > >รวมทั้งรุ่งขึ้นพรุ่งนี้จะย่างเข้าสู่ช่วงของลองวีคเอนด์

: > >ตลอดวันนั้นจึงเกือบๆ จะมีสภาพเป็นวันโลกาวินาศ

: > >สำหรับกิ่งแก้วโดยแท้

: > >เธอต้องเคร่งเครียดหมกมุ่นอยู่กับงานตั้งแต่เช้าจนบ่าย

: > >(และไม่มีเวลาว่างกินข้าวมื้อกลางวัน) กระทั่งเคลื่อนคล้อยกลายเป็นค่ำ

: > >เพื่อนร่วมงานหลายคนค่อยๆ ทยอยแยกย้ายกันกลับบ้าน

: > >ทำไปทำมาท้ายที่สุดทั้งบริษัทก็เหลือเธออยู่เพียงคนเดียว

: > >ตอนนี้ล่ะ บรรยากาศในตึกเก่าๆ ทึมๆ แสงไฟสลัวจนแลดูแล้วชวนสยอง

: > >รวมทั้งเสียงแกรกกรากของกระดาษกระพัดกระพือ

: > >และอะไรต่อมีอะไรก็เริ่มแสดงบทบาทหน้าที่ของตนเองออกมาชัดเจน

: > >และค่อยๆ ทบทวีความวังเวงมากขึ้นเรื่อยๆ

: > >ขณะที่กิ่งแก้วทำงานของเธอเสร็จสรรพ

: > >และเตรียมตัวเก็บข้าวของเพื่อจะกลับบ้าน

: > >เธอเหลือบชำเลืองมองไปยังผนังกำแพงด้านใกล้ๆ โต๊ะทำงาน

: > >พลันก็ต้องตกใจสุดขีด ส่งเสียงกรี๊ดออกมาดังลั่น

: > >สีหน้าซีดเผือดราวกับเลือดในกายเหือดแห้งหมดร่าง

: > >

: > >สิ่งที่กิ่งแก้วเจอนั้น...ทำให้เธอเป็นเช่นนี้...สิ่งนั้นคือ.....

: > >....................

: > >

: > >ใช่แล้ว...สิ่งที่กิ่งแก้วพบคือ...ปฏิทินนี่เอง

: > >และสาเหตุที่ทำให้กิ่งแก้วตกใจเจ้าปฏิทิน ซึ่งดูแล้วไม่น่าจะตกใจเลย

: > >เธอต้องพบเห็นกับวันหยุดต่อเนื่องยาวนายหลายวัน

: > >ทำให้เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ตระเตรียมวางแผนจะไปเที่ยวไหนในช่วงวันหยุด

: > >เหล่านี้เอง เป็นเหตุให้กิ่งแก้วต้องอุทานออกมาว่า

: > >

: > >.........ตายแล้ว....จะไปไหนดี

</font></font></span><pre>: > ></pre><pre> หัวเราะวันละนิด จิตแจ่มใส</pre>