ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
ในที่สุดเดือนนี้ก็มีบันทึกครบทุกวันแล้ว เป็นความสุขและความภาคภูมิใจเล็กๆที่เกิดขึ้นในใจ หลังจากที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่เดือนที่แล้วแต่ปรากฏว่าลืมบันทึกเสียได้ 1 วัน
เดือนนี้ลองพยายามอีกหน เก็บความพลาดพลั้งที่หลงลืมบันทึกมาแก้ไข แม้ว่าเดือนนี้จะมีโอกาสที่น่าจะทำให้พลาดการบันทึกมากกว่าเมื่อเดือนที่แล้ว แต่เนื่องจากการที่ตนเองมีความมุ่งมั่น และวางแผนการเขียนบันทึกเลยทำให้ไม่พลาดเลยสักวัน
เหตุการณ์ที่ทำให้เกือบพลาดการบันทึก 2 ครั้ง
- เหตุการณ์แรกเกิดขึ้นเมื่อต้นเดือนเนื่องจากต้องเดินทางไปสัมมนาเรื่องแผนที่ จ.ชัยภูมิ(ไม่มีอินเตอร์เน็ตด้วย) ต้องเดินทางกันแต่เช้า ซึ่งปกติตนเองมักจะไม่ค่อยบันทึกตอนกลางคืนมากนัก เพราะเป็นคนนอนไม่ค่อยดึกนัก(ถ้าไม่จำเป็น) เลยต้องดูโทรทัศน์จนเลยเที่ยงคืนเพื่อที่จะเป็นอีกวันหนึ่งแล้วจึงเขียนบันทึกที่เตรียมไว้ เช้านั้นก็เดินทางไปสัมมนาอย่างสบายใจ
- เหตุการณ์ที่สอง คือเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาค่ะ ไปทำงานที่อินเตอร์รีสอร์ท 3 วัน ตอนแรกสบายใจเพราะมีอินเตอร์เน็ตบริการชั่วโมงละ 30 บาท แต่ที่ไหนได้เมื่อไปใช้ปรากฏว่าใช้ไม่ได้ เอ..ความตั้งใจเราจะถูกทำลายอีกอีกแล้วหรือนี่...แต่โชคดีค่ะข้างๆห้องประชุมมีห้องทำงานฝ่ายขายที่สามารถเข้าอินเตอร์เน็ตได้ เลยขอเข้าไปใช้ได้..เย้!
หลายคนอาจคิดว่าไม่เห็นจำเป็นเรื่องการบันทึกทุกวัน ไม่มีเรื่องบันทึกก็ไม่ต้องบันทึกสิ...แต่ถ้าลองฝึกการบันทึกทุกวันก็ดีเหมือนกันนะคะทำให้เราทบทวนชีวิตของแต่ละวัน บางครั้งอาจเป็นเรื่องที่ประทับใจหรือ สะกิดใจ ทำทุกๆวันก็ชินค่ะ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เทคนิคของตนเองในการบันทึกทุกวัน คือ มาทำงานแต่เช้าค่ะ (ปกติไม่เกิน 7.30 น.)แล้วมาใช้เวลากับ G2K และพยายามจะใช้เวลาเฉพาะที่เป็นช่วงพัก หรือว่าเสร็จหรือว่างจากงานค่ะ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
คำตอบของความสำเร็จในการบันทึกทุกวันครั้งนี้ ความพยายามอยู่ที่ "ตัวเรา" นี่เองค่ะ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
วันนี้เวลา ๑๓.๓๐ น. มีรวมพล คนวางแผน ครับ ชั้น ๖ SME
มายินดีด้วยอีกคน..พี่เคยพยายามแล้วแต่ยังไม่สำเร็จค่ะ..แต่ไม่เคยหมดความพยายามค่ะ..เดือน พค.เอาใหม่ค่ะแล้วจะมาบอกให้ทราบนะคะ
ลองเริ่มใหม่วันพรุ่งนี้นะครับ
สำหรับผมแล้วจะครบไม่ครบทุกวันไม่เป็นไรครับ แต่ขอให้มีสาระ สิ่งที่พบเจอกับชีวิต ครบถ้วนในแต่ละเดือนก็เพียงพอแล้วครับ
ผมไม่ค่อยผูกมัดตัวเองเท่าไหร่ในการบันทึก
มาให้กำลังใจที่ทำได้สำเร็จ ..เช่นเดียวกันครับ
ขยันจังครับ...
ความสำเร็จจะไม่เกิดได้...ถ้าหากไม่พยายามใช่ไหมค่ะ...อีกอย่างหนึ่งคือ...ใจต้องสู้...
ทำได้ยังไงคะ เมขอชื่มชมด้วยคะนะคะ เนื่องจากตนเองก็พยามอยู่ แต่ก็ยังไม่สำเร็จ แพ้ใจตนเองคะ หรือบางวันรู้สึกไม่มีอะไรจะบันทึกหรือเราไม่ใส่ใจ ไม่ให้ความสำคัญ...ก็ไม่บันทึกไปงั่นๆ...แต่ก็เห็นด้วยมากคะหากเราบันทึกแล้วก็เป็นการได้ทบทวนตัวเราเองด้วยและจะพยายามและให้ความสำคัญกับการบันทึกให้มากขึ้นนะคะ...ขอบคุณคะ
แวะมาดูปฏิทินทางขวามือค่ะ…เห็นแล้วมหัศจรรย์จริงๆ…อยากเห็นของตัวเองเป็นแบบนี้..
สวัสดีค่ะคุณพิชชา