จากเมืองมะม่วงหวานสู่เมืองเสียงแคนดอกคูณ

...ในวันที่ 2 พฤษภาคม 2550 นี้ ฉันกำลังเตรียมตัวจะออกเดินทางจากแปดริ้วบ้านของฉันสู่ หนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น บ้านของหัวหน้าครอบครัวเรา  โปรแกรมที่ตั้งไว้ครั้งนี้ค่อนข้างกระทัดรัดเนื่องด้วยเป็นโปรแกรมประหยัด  เริ่มจากการเดินทางสู่โคราช  อ่ะ อ่ะ  ก่อนถึงโคราชว่าจะแวะชื่นชมน้ำตกเจ็ดสาวน้อยก่อน   เอาแบบไม่ต้องไปถึงตัวน้ำตกก็แล้วกัน  ชอบแบบสงบๆ ร่มเย็น ส่วนตัว ว่าจะแอบแวะหาบ้านพักก่อนถึงน้ำตกเจ็ดสาวน้อยสัก 1 คืน พาลิง 3 ตัวไปกระโดดน้ำที่นั่น ...ขอบอกนะจ๊ะว่าเป็นโปรแกรมระบบประหยัดคือเคยมาแล้วไง... กระโดดน้ำตก  พายเรือเล่น  เก็บสายบัว (แอบเก็บมา ไม่รู้เจ้าของอนุญาตเปล่า) เอามาผัดกิน  น้าน โปรแกรมประหยัดไหมหละ    หลังจากนั้นว่าจะแวะชื่นชมน้ำตกที่ขับรถผ่านไปเรื่อยๆ   ชื่นชมที่พักริมทางตรงจุดพักรถชมวิวโคราช  เขื่อนลำตะคอง  อากาศคงดี (หรือเปล่า)ในช่วงหน้าร้อนแบบนี้   อนุญาตให้มีฝนพร่มลงมาบ้างพอเย็นใจคงดี

...ขอสารภาพว่าทกุครั้งที่แวะเที่ยวตามทางก่อนถึงขอนแก่น ไม่เคยจดจำสิ่งใดนอกจากความสบายใจที่ได้หยุดพักตัวเองมาอยู่กับธรรมชาติบ้าง  แต่ครั้งนี้ ตั้งใจไว้ว่าจะเก็บทุกรายละเอียด ตั้งแต่ต้นจนจบม้วนทีเดียว...

ทีนี้ขอวาดฝันอันเลือนลางที่ขอนแก่นดีกว่านะ

อากาศที่แสนร้อนที่นั่นคงยากแก่การนอนหลับเป็นอย่างยิ่ง แต่ก็จะให้ได้รสชาติก็พอทน  เพิ่มแบบฉบับแบบชาวบ้านเข้าไปอีกไหนๆ ก็เข้าสู่แหล่งชุมชน ก็คงไม่พ้นต้องพากันไปหาเจ้าลูกอ๊อดตัวเล็กๆ ที่คุณสามีสอนให้เรียกว่า ฮวก  และสรรพสัตว์ตัวเล็กตัวน้อยในหนองน้ำที่ช้อนขึ้นมาได้ และเอาไปรวมกันทำหมกอะไรสักอย่าง  ....เฮ้ฮ...  เค้าน่าจะเรียกหมกรวมมิตรนะเนี่ย...  เอาเป็นว่าเดี๋ยวเที่ยวเสร็จจะมารายงานตัวนะจ๊ะพี่น้อง...