ทำดี ละชั่ว ชำระจิตให้ผ่องใส
ผมเคยอ่านคำสอนของหลวงพ่อชา สุภัทโท จับประเด็นได้ว่า คนเรานั้นที่ปฏิบัติธรรม แต่ไม่เข้าถึงธรรม เพราะสร้างแต่กรรมดี แต่ไม่ละความชั่ว และชำระจิตใจให้ผ่องใส หมายถึง พวกเราพากันปล่อยนก ปล่อยปลา ทำสังฆทาน ทั้งๆที่เราก็ยังฆ่าสัตว์ หรือไม่พากันรักษาศีลให้บริสุทธิ์ ซึ่งนี่ก็เป็นหลักโอวาทปาติโมกข์นั่นเอง
ก็ไม่ชอบฆ่าสัตว์นะค่ะ แต่กรณีที่เป็นแม่บ้านก็ต้องทำอาหาร บางครั้งต้องแกงปลาแล้วได้ปลาตัวเป็นๆมาจะทำอย่างไร จะให้พ่อบ้านทำให้ก็ต้องพูดกับเค้าก็เป็นบาปเหมือนกันเพราะต้องพูดให้ทำให้ แล้วจะทำอย่างไรดี
เห็นด้วย 100% ค่ะ เพราะถ้าไม่ทำทางตรง ก็ต้องทำทางอ้อม เพราะคนเรายังยึดติดกับกิเลสและรูป รส กลิ่น เสียงค่ะ(ทานเนื้อสัตว์ ก็ถือว่าสนับสนุนการฆ่า เพราะถ้าเราไม่กิน ก็ไม่เกิดการฆ่า หนึ่งชีวิตก็มีค่า นำมาจากในหนังสือค่ะ)
ตอบคุณ
บาป หรือไม่บาป ต้องดูที่เจตนาครับ อย่ากังวล เดี๋ยวจิตตก การฆ่าเพื่อเป็นอาหารผมมองว่าอาจจะไม่บาป แต่น่าจะเรียกว่ากรรม เพราะกรรม แปลว่าการกระทำ
ผมว่ายังมีทางเลือกที่จะได้ทานแกงปลา โดยไม่ฆ่าสัตว์ แล้วก็ไม่บาปด้วย งง ป่าวครับ
ก็ซื้อปลา แทนการจับเอง
กลัวการฆ่า ก็ซื้อปลาตายซิครับ
กลัวปลาไม่สด ก็ซื้อปลาที่เพิ่งตายซิครับ ได้กินปลาสด แบบสดๆ ไม่บาป สบายใจ อร่อยกันทั้งบ้านเลย
ขอบคุณครับคุณ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table>ที่แวะมาเยี่ยม และอ่านบันทึกของผม
ผมว่าที่ไม่เข้าถึงธรรมซักทีเพราะ ใจเรายังไม่เป็นกลางอย่างแท้จริงครับ เรายังปรุงแต่งอยู่ ไม่แต่งความชั่วก็แต่งความดี คนดีก็มีความยึดมั่นถือมั่นแบบคนดี สุดท้ายต้องไม่เอาทั้งดีทั้งชั่ว จึงจะถึงความบริสุทธิ์อย่างแท้จริง
ปฏิบัติธรรมแต่ไม่ถึงธรรมเพราะไม่เข้าใจแก่นแท้ของธรรม...
จิตไม่นิ่งปรุงแต่งอยู่ตลอดเวลาก็เลยไม่บรรลุธรรมเสียที...
ขอบคุณครับ...
ขอบคุณคุณ หนึ่งม้าหอกเดียว ที่แวะมาอ่านบันทึกของผมครับ และขอบคุณสำหรับความเห็นที่มีคุณค่าครับ แวะมาชี้แนะบ่อยๆนะครับ
ขอบคุณมากครับที่แวะมาเยี่ยม และร่วมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นที่มีค่า ชี้แนะวันละนิด เพื่อจิตใจที่ผ่องใส