ผู้เขียนหันมาสนใจ computer และ Net ตอนล่วงสู่วัยเกษียณแล้ว  บางคนชมว่า"อินเทรน"ทันยุคสมัยไม่เบา  เพื่อนพ้องน้องพี่  แซวผู้เขียนว่า  ยามว่างชอบเปิดเน็ตดูภาพ"อย่างว่า"..หาว่าเราประเภท"อนาคอนด้า" เป็นไปด้าย...อิอิ

ซื้อคอม.ก็มุ่งหมายเพื่อพิมพ์ข้อเขียน บทกลอน รวบรวมเป็นต้นฉบับหนังสือส่งโรงพิมพ์  เพื่อแจกงานเกษียณอายุราชการของตัวเอง

เข้าไปเล่นเน็ตโดยการแนะนำบอกกล่าวของน้องชายนาย Handyman  คงมุ่งหวังให้ได้เผยแพร่ข้อคิด คำกลอนที่มีอยู่สู่สาธารณชนในวงกว้างยิ่งขึ้น  ก็สำเร็จสมความมุ่งหวังตั้งใจพอสมควร  ( คิดเอาเอง )

แรกๆก็เข้าไปอ่าน-แจมและวาง"กระทู้"ในห้อง"ถนนนักเขียน" ของpantip.com  เนื่องด้วยตัวเองสนใจ"ธรรมะ"อยู่บ้างจึงนำ"หลักธรรมคำกลอน"ไปแปะเป็นกระทู้  ลึกๆก็หวังให้คนรุ่นใหม่หันมาสนใจธรรมอันเป็น"คุณค่าทางจิตใจ"กันบ้าง  แทนที่จะหันเห ทุ่มเททาง"วัตถุ"มากเกินไป  ก็ได้รับความสนใจ ต้อนรับพอควร   ประเภทแควนใครแควนเผือก...แหะๆ

นามที่ใช้ก็เลียนแบบน้องชายนั่นไง  คิดกันง่ายๆไม่สลับซับซ้อน ครือว่า...เกิดเดือนสิงหาคม เอา Augustman ละกัน   ที่ถนนนักเขียนประมาณเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ที่นำไปวางมักเป็น"หลักธรรมคำกลอน" บางคนจึงคิดว่า Augustman คงเป็น "มหา" หรือ"หลวงพ่อ" "หลวงพี่" ละมั้ง  ก็ต้องบอกกล่าวผู้สงสัยกันไปว่า ไม่ใช่...ไม่ช่าย

ที่ pantip มักไม่ค่อยรู้จัก"ตัวตน"ที่แท้ของกันและกันนัก  เพราะไม่เผยประวัติจริงให้ใครรู้เห็น  จึงมีหลากหลายระดับ   สื่อสารกันเพียงตัวหนังสือซึ่งจริงบ้าง เท็จบ้าง แต่หลายครั้งอนุมาณจากความคิด ความอ่านจากภาษาที่สื่อก็ทราบได้ไม่ยากนัก  ผิดกับที่ gotoknow แห่งนี้ มีหลักฐาน ผลงาน เปิดเผยไม่ปิดบังอำพราง และภาคภูมิใจ

ธรรมเนียมอย่างหนึ่งที่คล้ายๆกัน  เมื่อมีใครไปเยี่ยมเยือน ไปอ่านแสดงความเห็นใน"บันทึก" หรือ "กระทู้"ของตน   ธรรมเนียมของ"เจ้าบ้าน"ก็ควรต้อนรับขับสู้ แต่งเติมเสริมต่อ(ต่อยอด)  ขอบคุณแขกผู้ไปเยือนและชอบที่กลับไปเยี่ยมตอบแทน    อยากให้ใครมาเยี่ยม มาอ่านบันทึกของเรามากๆ ก็ต้องหมั่นไปเยือนบ้านคนอื่น"เอาแรง"ไว้มากๆเช่นกัน

              ที่ pantip จึงอาจมีคำพูดว่า"ปั่นกระทู้" ให้มี"เรตติ้ง"มากๆ   อย่างนี้ก็มีด้วย (นะจะบอกให้)   มีอยู่คราวหนึ่งผู้เขียนไปวางกระทู้กลอนหัวข้อ "โดดเดี่ยว ไม่เปลี่ยวเปล่า" คนคบคุ้นต่างเข้ามาเหมือนเคย    ส่วนใหญ่
จะแจมกันเป็นกลอน  มีอยู่ตอนหนึ่งจะว่าด้วยกลอนพาไปหรืออะไรไม่แน่ชัด    ทำนองว่าถ้ากระทู้นี้ครบ 100 ความเห็นเมื่อไหร่ ผู้เขียน Augustman( ที่นั่นเขาเรียก "ปู่ออฯ" บ้าง "ลุงออฯ" บ้าง ) จะเลี้ยงใหญ่ที่"ศรีราชา"   แค่นั้นแหละ....จะเพราะต้องการเจอตัวจริง เสียงจริงและ อยากกิน(ฟรี)ด้วย กระมัง  จึงช่วยกัน"ปั่น" จนกระทู้เกินร้อย ถึง 115 ความเห็นแน่ะ (เป็นกระทู้แรกของผู้เขียน )    แล้วผู้เขียน ( ปู่ออฯของหลานๆ ) ก็ทำตามสัญญาด้วยความสุขใจยิ่ง ครับ

ก่อนจะจบบันทึกนี้  ก็ขอยกคำกลอนตอนท้ายๆในคราวนั้นมาให้เห็น ครับผม

ความคิดเห็นที่ 85

"คงถึงร้อยมินานนักจักได้รู้
แล้วหลานลุง..หลานปู่คงได้เห็น
ที่"ศรีราชา"ตอนสายฤๅบ่ายเย็น
ใคร่ขอเน้นสถานที่"ศรีราชา"

หมูเกาหลีศรีราชาน่าอร่อย
เวลาย่ำค่ำหน่อยไร้ปัญหา
คงมิต้องรอเน้นเซ็นสัญญา
ตื่นเต้นอยากเห็นหน้าแล้วละซี

หลาน"ห่วงใย"ท้วงทักปู่ชักเขิน
เคาะแป้นเพลินขออภัยก็ใช่ที่
ลงโทษได้อย่าแรงนักจักให้ตี
หากให้ดีคัดคำผิดคงพิจารณา

เมื่อถึงร้อยนัดไว้กันให้แน่
ขอเพียงแต่มั่นใจไม่กังขา
คงจักไม่โดดเดี่ยวเปลี่ยวเอกา
ได้พบหน้าครั้งแรก...อาจแปลกใจ"

จากคุณ : Augustman (Augustman)

 ความคิดเห็นที่ 100 

"ก่อนกลับบ้านผ่านมาถึงหนึ่งร้อยแล้ว
เจ้าหลานแก้วรีบด้นกลอนมาอ้อนต่อ
ปู่อยู่ไหนเห็นไหมเล่าเขานั่งรอ
เตรียมสิบล้อไว้ให้พร้อมล้อมวงกัน"

 จากคุณ : ศาลาไทย (salathai) 

        งานพบปะเห็นหน้าค่าตากันครั้งแรกคราวนั้น  พากันตื่นเต้นกันถ้วนหน้า   อยากรู้ว่านามนั้น ชื่อนั้น  ตัวจริง อายุ อานามประมาณสักเท่าไหร่   จำได้ว่าทั้งฝ่ายเจ้าบ้านและแขกรวมแล้วประมาณ 20 คน เห็นจะได้   รวมน้องชายนาย Handy และ เพื่อนอีกสองคนด้วย  ก็จัดหาจับจองที่พักค้างคืนให้ด้วย  แล้วทุกอย่างจบลงด้วยความชื่นมื่นทั่วกัน  ครับผม

      .........................................................................................