เมื่อนึกถึงเรื่อง "ความคิด" ในบางช่วงบางจังหวะเราอาจจะพบว่าทำไม ? เราคิดไม่เหมือนใคร หรือบางความคิด ก็พบว่า "ไม่คาดคิด" "คิดไม่ถึง" หรือ "ไม่คิดเอาซะเลย"ก็ว่าได้

เรื่องแรก เมื่อได้ข่าวว่าข้างบ้านโดนขโมยเข้า ในช่วงที่ไม่มีคนอยู่บ้าน และในเมื่อตัวคุณเองเป็นผู้หญิงที่ต้องอยู่บ้านตามลำพังกับลูก ๆ โดยที่คุณพ่อบ้านไม่อยู่หลายวัน ไปต่างจังหวัด คุณจะทำอย่างไร ??

  1. ไม่อยู่บ้านดีกว่า ยกครัวชั่วคราวเพื่อความปลอดภัยไปนอนกับแม่ตัวเอง ซึ่งอยู่ไม่ห่างไกลกันนัก (ประมาณสัก 2 กม.)  
  2. นอนอยู่บ้านนั่นแหละ ปิดประตูหน้าต่างให้แน่นหนา โจรหรือขโมยเห็นว่ามีคนอยู่บ้านก็อาจไม่ขึ้นก็ได้ เพราะถ้าไม่อยู่บ้านหรือทิ้งบ้านก็เป็นการเปิดทางให้โจรหรือขโมยเข้าบ้านได้ง่ายดาย

เรื่องที่สอง หากเห็นใครทำผิดซ้ำ  ๆ แล้วมีผลกระทบกับตัวเราโดยตรง ประมาณว่าเมื่อใครคนหนึ่งทำหน้าที่ลงทะเบียน ซึ่งพบความผิดพลาดบ่อย ๆ แต่เราเป็นคนรายงานผลออกไป พบว่าต้องมาแก้ไขซ้ำแล้วซ้ำอีก คุณจะทำอย่างไร?

  1. ไปบอกเขา ให้เขาได้รู้ตัว เขาจะได้แก้ไขและปรับปรุง และความผิดพลาดจักได้ลดน้อยลง
  2. ไม่บอก เก็บเอาไว้เงียบ ๆ (แต่ขอบ่นในใจแล้วในใจอีก) แล้วก็ทำการแก้ไขเอาเอง

จริง ๆ แล้วทั้งสองเรื่องนี้ เกิดขึ้นกับผู้เขียนโดยตรง ทำให้ผู้เขียนได้คิด และพบว่า บางอย่างเราก็ไม่คาดคิด หรืออาจคิดไม่เหมือนใคร   

เรื่องแรก : ผู้เขียนคิดถึงข้อ 1 ทันที และตั้งใจว่าเก็บเสื้อผ้าไม่นอนบ้านดีกว่าจนกว่าคุณพ่อบ้านกลับมา โดยไม่คิดถึงข้อสองเลย แต่เมื่อโทรเล่าให้คุณพ่อบ้านฟังว่าเราคิดแบบนี้ (ข้อ 1) ปรากฏว่า...เขาบอกวิธีที่ 2 มาทำให้เราอึ้ง สุดท้ายผู้เขียนก็เลือกข้อ 2  นอนอยู่บ้านนั่นแหละ

สำหรับเรื่องที่สอง ประเด็นเกิดขึ้นเมื่อเช้านี้เองค่ะ ก็ไม่ทราบว่าใครเป็นคนจุดประเด็น เอาเป็นว่าเมื่อเกิดกรณีเรื่องที่สอง ผู้เขียนมักจะเลือกที่จะไม่บอก ซึ่งอาจคิดแตกต่างจากคนอื่น ๆ ไม่ว่าพี่โอ๋ คุณปรือ และพี่ผอบค่ะ แต่เมื่อได้ฟังเหตุผลแล้วก็ต้องยอมรับว่าข้อ 1 ดีกว่าแน่นอน และทั้งสามท่านก็มีความเห็นตรงกันว่าเราต้องทำให้เป็นแบบวัฒนธรรม ไม่ว่าเรื่องใด ๆ เราก็สามารถพูด คุย บอกกันได้ แม้เรื่องนั้นจะเป็นเรื่องใดก็ตาม...

จริง ๆ แล้ว ความคิดที่เกิดขึ้น ในบางเรื่องบางราว ไม่ว่าจะเลือกแบบใดก็ไม่เชิงผิดและถูก อาจเป็นเพียงแค่ผิดมาก ผิดน้อย ถูกมาก ถูกน้อยกว่ากันเท่านั้นเอง...อาจขึ้นอยู่กับช่วงโอกาส และช่วงจังหวะ และบางครั้งสิ่งทีเราคิดก็อาจไม่ใช่สิ่งที่เลือกทำ หรือสิ่งที่เราเลือกทำก็อาจจะไม่ใช่สิ่งที่เราคิด เขียนไปเขียนมาชักสับสน เอาเป็นว่า...จบเห่ เอ๊ย ! ดีกว่า