ไม่รู้....เป็นอะไร เห็นดอกไม้ทีไร ต้องแถเข้าไป กด ฉับฉับฉับ.......และกลับมาเขียน โพสต์รูป....มาดูกันทุกที เหมือนร้อนวิชาที่.....ครูแป๋วสอนมา ต้องทำให้ได้ แต่เสียใจด้วย ตาไม่ดี เป็นอุปสรรค....ต่อการถ่ายรูป...อย่างแน่นอน
ธรรมชาติ สะอาดสุด ผุดผาดใส
เจ้าอยู่ใน พงหญ้า สง่าสม
เหมือนกับคน วิ่งหา นิยมชม
กลับไม่สม ชมว่าด้อย น้อยราคา
ในถิ่นนี้ บานบุรี มีศักดิ์ศรี
ด้วยสีดี ลักษณ์ดี มีเก๋ไก๋
บานบุรี ชื่นบาน นานเกินใคร
สีเหลืองไง ถือเป็น เช่นโชคดี
เอ๊ะสีขาว มาอีกคราว ก็สวยเด่น
ถึงจะเป็น ไม้ดอก อยู่ใกล้หญ้า
ถึงจะเป็น ดอกไม้ ไร้ราคา
งามคุณค่า ราคาน้อย พลอยยินดี
ที่มองเห็น เด่นเหลือ เหลือเฟือนัก
เห็นมากนัก ข้างทาง มีราศรี
อยู่หน้าบ้าน หน้าเรือน รับคนดี
เพราะเธอมี ความอ่อนน้อม และถ่อมตน
โอย! ง่วงนอน ช่วยด้วย เถิดเพื่อนรัก
ต้องไม่เสร็จ แน่นัก พักก่อนไหม
เมื่อไม่เสร็จ พักก่อน จะเป็นไร
ง่วงจะตาย เจอกันใหม่ ก็แล้วกัน
วันนี้ง่วงเช่นกันครับ คงโต้กลอนสดกับครูอ้อยไหม่ไหวแล้ว
ราตรีสวัสดิ์ ค่ะ ครูอ้อย
สวัสดีค่ะน้อง ย่ามแดง
ที่น้องเข้า มาเฝ้า ทักทายพี่
ได้เห็นน้อง สุดแสน จะยินดี
ทักทายพี่ มีสุข ทุกเช้าเย็น
สวัสดีค่ะคุณน้องแป๊ด.....คุณ รัตติยา เขียวแป้น
ให้พี่ได้พัก สักหน่อย ก็หาย
รู้สึกว่าหมุน ไปทั้งกายใจ
นี่เป็นตามวัย ต้องนอนแต่วัน
*****ครูอ้อย*****
อยากจะดูต้นรัก และอยากอ่านคำกลอนเกี่ยวกับต้นรักด้วยใช่ไหมล่ะ