ในช่วงที่ผ่านมา ดิฉันได้รับหนังสือจากกัลยาณมิตร หลายเล่ม (ขอบคุณทุกท่านมากค่ะ) ดิฉันได้นำหนังสือมาวางเรียงไว้ ข้างๆ คอมพิวเตอร์ข้างโต๊ะทำงาน เพื่อจะได้มองเห็นและทยอยอ่านไปได้เรื่อย สักครู่ขณะนั่งคิดๆ ว่า วันนี้ทำอะไรไปบ้าง มีสาระอะไรที่ควรจะนำมาบันทึกบ้าง เผอิญสายตาเหลือบไปเห็นหนังสือ “มีขันติ คือ ให้พรแก่ตัวเอง”ของท่านพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก แห่งวัดสุนันทวนาราม อ.ไทรโยค จ.กาญจนบุรี ซึ่งดิฉันได้มาจากคุณหมอพรเจริญ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลเฉลิมพระเกียรติ 50 พรรษา จ.อุบลราชธานี...จึงได้หยิบมาเปิดอ่าน และมีเรื่องหนึ่งน่านำมาเล่าสู่กันฟังคือ เรื่อง ผู้พันไก่ทอด ผู้ถูกปฏิเสธกว่า 1,000 ครั้ง เรื่องมีอยู่ว่า
นายพันแซนเดอร์ส ในสถานะของคนแก่เกษียณอายุ ที่อาศัยนอนในรถ และยังชีพด้วยเงินประกันสังคม ต้องการจะขายความคิดเกี่ยวกับสูตรไก่ทอดพิเศษที่ไม่มีใครเหมือน นายพันผู้นี้ได้นำเสนอสูตรไก่ทอดและถูกปฏิเสธถึง 1,009 ครั้ง ก่อนที่จะได้มีการทำสัญญาการค้าฉบับแรกเกิดขึ้น และต่อมาก็กลายเป็น ไก่ทอด KFC ที่เรารู้จักกันทั่วโลก
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า สำเร็จได้ด้วยความอดทน และพยายาม โดยไม่ย่อท้อ หรือล้มเลิกกลางคัน
ดิฉันเคยอดทนต่ออะไรบ้างน๊า..... ง่ายๆ ก่อนก็อดทนเข้าห้องน้ำระหว่างการนั่งรถ (เพราะไม่มีปั้มน้ำมันระหว่างทาง) ... ดิฉันอดทนเข้าห้องน้ำที่ไม่มีฝาและประตู แถมด้วยกลิ่นอันรุนแรง... วันนี้เอาเรื่องอดทนง่ายๆ ก่อนนะค่ะ (มีแต่เรื่องห้องน้ำ)...ดิฉันอดทนค่ะ แต่ไม่ทนอด...ยิ้ม ยิ้ม...
ท่านเคยอดทนอะไรมาบ้างค่ะ เล่าสู่กันฟังบ้างนะค่ะ ... (อย่าบอกนะค่ะว่าอดทนอ่านบันทึกนี้นะค่ะ...ดิฉันไม่อยากอดทนต่อความเสียใจ...อิอิอิ)

ดอกไม้สวยค่ะ อาจารย์
ดิฉันอดทน ต่อการทำงานหนักมามากในชีวิต ตอนเริ่มธุระกิจของตัวเอง ประหยัดมาก เพิ่งก่อสร้างโรงงาน ยังไม่ได้ขายอะไรเลย ต้องขับรถจากบ้านที่กรุงเทพไปกาญจนบุรี ตอน4ทุ่ม ถึง 2 ยาม รีบเข้านอน เพื่อประชุม 8 โมงเช้า เกือบตายหลายครั้ง ตอนหน้ารถอ้อย และถนนมืดมาก
แต่ดีใจ ที่มีโอกาสทำแบบนั้น มันให้อะไรเราหลายอย่าจริงๆ
Hard work is a rewarding of life.
สวัสดีค่ะ อ.ออต<ul>
</ul><p> </p>
เล่มนี้พี่คนหนึ่งมอบให้ตอนปีใหม่ครับ
ดีมากเลยครับ เหมาะสำหรับคนใจร้อนทั้งหลายครับ
ขันติ คือ ให้พรแก่ตัวเอง คือ ความจริงที่เกิดกับพี่sasinanda เพราะพี่ทำงานหนักมามาก และ ณ ตอนนี้ผลที่ได้ทำงานหนักทำให้พี่มีความสุขกับชีวิตได้ไม่ว่าด้านใดๆ…อ่านบล็อก อ่านผลงาน อ่านประวัติของพี่แล้วชื่นชมมากๆ ค่ะ … ชื่มชมค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ ตอนนี้ก็อ่านไปหลานตอนเหมือนกันค่ะ อาจนำมาเล่าสู่กันฟังอีกค่ะ
ดอกการะเวกสวยงามครับ กลิ่นก็หอมดีนะครับ
"อดทนแม้จะขมขื่น แต่ผลของมันหวานชื่นเสมอ"
แหมอาจารย์ ให้กำลังใจดีจังอ่านแล้ว ยิ้มเลย ใช่ค่ะ ช่วงนี้ มีความสุข หายเหนื่อยแล้ว ขอบคุณค่ะ
นี่ ข้างล่างนี่สุขจริงๆ ชุ่มชื่นหัวใจ แต่ต่อไปคงต้องยุ่งอบรม เหนื่อยปั้นเขาอีกค่ะ
http://gotoknow.org/file/sasinanda/view/73247
ขอบคุณค่ะน้องเอกค่ะ …. ชอบมากเลย “อดทนแม้จะขมขื่น แต่ผลของมันหวานชื่นเสมอ” สรุปทุกอย่างอยู่ในวลีนี้เลย….
ถึงจะเหนื่อยปั้นแต่ก็มีความสุขนะค่ะ มีอาจารย์ของแป๋วท่านหนึ่ง ท่านบอกว่า ชีวิตต่อไปความสุขก็คงอยู่ที่การเฝ้าดู การเจริญเติบโตของลูกของหลานค่ะ
สถานการณ์ที่ปัตตานี ทำให้ผมต้องอดทนกับความหวาดกลัวในใจตัวเองครับ
ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะค่ะทุกคนเป็นห่วงค่ะ
ไม่ได้ใช้ความอดทนในการอ่านครับ ใช้ความสมใจและความชื่นชมมากกว่า
ขอบคุณครับพี่แป๋ว
อ.แป๋วคะ
อดทนได้ทุกอย่าง ยกเว้นเรื่อง "ความรัก" เพราะถ้าความรักใช้คำว่าอดทนเมื่อไรแล้ว คำว่าอดทนต้องมีที่สิ้นสุด ฉะนั้น เมื่อมีความรัก จะรักแล้วรักเลย (ไม่เอาคืน) แล้วก็ไม่ต้องอดทนด้วย ให้ไปหมดทั้ง(หัว)ใจเลยค่ะ
......น้ำตาลเรียกพี่.....
พี่แป๋วขา
คนข้างบนเขาบอกว่า อดทนทุกอย่างยกเว้นความรัก มิน่าหละ เขาเลยมอบความรักให้คนทั้งโลก
ตอนนี้หนูแป๊ด อดทน อดทนที่จะทำให้ไม่ให้คิดถึงพี ๆ ที่เราเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน ตอนอยู่บ้านครูบาฯ
ทุกครั้งที่ได้ยินลูกพูดว่า "แม่ ไว้เราไปเที่ยวบ้านคุณตาอีกนะ" ก็ต้องอดทนที่จะต้องไม่ทำใจกระดี๊กระด๋า แล้วตอบในใจว่า (ได้คะลูก) คือ แบบว่า เกรงใจคุณ samee เธอนะคะ
ขอบคุณค่ะน้องเดอ ….. แล้วน้องเดอ อดทนต่ออะไรบ้างค่ะ…บันทึกนี้ เฉลยชื่อดอกไม้ไปแล้วเพราะเห็นง่ายๆ … น้องเดอเลยไม่ได้ทายเลย ไว้บันทึกหน้านะค่ะ
น้องอึ่งอ๊อบขา เปลี่ยนรูปแล้วหรอ ไม่เห็นหน้าสวยๆ เลย นางแบบดูกำลังชื่นชมกับธรรมชาติมากนะค่ะ ภาพสวยมากๆ ค่ะ ใครถ่ายให้ค่ะ องค์ประกอบภาพสวยมากค่ะ....
ขอยืนยันด้วยค่ะ ว่าน้องอึ่งอ๊อบรักแล้ว ไม่แค่ให้หมดใจ แต่น้องอึ่งอ๊อบให้ความอบอุ่นด้วยค่ะ...
เมื่อใดที่เรารู้สึกว่าต้องทนรักใครแล้ว...แสดงว่าคงไม่รักแล้วใช่มั้ยค่ะ?
ขอบคุณมากๆ ค่ะ
สวยมากคับพี่แป๋ว
บ้านผมเรียกดอกกระดังงา
แต่ หมูว่า ดอกการะเวก เพราะก่านะ
สวัสดีครับ อ.แป๋ว...
ผมเคยได้ฟังการแสดงธรรมของพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก มาแล้ว 2 ครั้ง..จำได้ว่าครั้งแรกฟังที่ขอนแก่นเมื่อนานมาแล้วนี่แหละครับ...
และปัจจุบันมีหนังสือท่านอยู่ประมาณ 3 เล่ม ส่วนหนึ่งบริจาคให้นิสิตไปออกค่ายแล้วก็มี
น้องแป๊ดขา เห็นด้วยมากๆ เลยค่ะว่าน้องอึ่งอ๊อบมอบความรักให้คนทั้งโลก...ให้เราด้วยใช่มั้ยค่ะ...ยิ้ม ยิ้ม
คิดถึง คิดถึง เหมือนกันค่ะ แต่ก็ปล่อยให้คิดถึงไปค่ะ...แถมยังคิดหาทางจะรวมพลกันอีกค่ะ
เพื่อจะได้ไม่ต้องเกรงใจคุณ samee ก็พาคุณ samee มาด้วยซิค่ะ จะได้มีน้ำหวานแข่งกับของครูอ้อย...ให้ผึ้งของครูบา....ยิ้ม ยิ้ม