หยุดยาวแบบนี้ทำให้ขี้เกียจไปทำงาน
หยุดยาวแบบมาราธอนแบบนี้ชักทำให้ขี้เกียจทำงาน
พอนึกถึงว่าพรุ่งนี้ต้องทำงานอีกครั้งก็เกิดอาการอยากลาหยุดต่ออีกสองสามวัน
หยุดยาวๆแบบนี้ตอนแรกก็ดีอยู่พักผ่อนเต็มที่ แต่พอสิ้นสุดวันหยุดแล้วรู้ตัวว่าอ้าว..พรุ่งนี้ต้องทำงานอีกแล้ว ขนตามตัวเริ่มขึ้นยาว กระดูกสันหลังก็เริ่มยาว
บางครั้งอาการแบบนี้ก็จะเกิดในเช้าวันจันทร์บางวันค่ะ เหมือนตอนเด็กๆที่ไม่อยากไปโรงเรียน ตอนนี้กำลังหาวิธีแก้ไขความขี้เกียจของตนเองโดยการสร้างแรงจูงใจ คือบอกตัวเองว่าพรุ่งนี้จะใส่เสื้อตัวใหม่ไปทำงาน ก็ทำให้ตัวเองคึกคักขึ้นมาบ้าง แต่บ่อยๆไม่ดีแน่ๆค่ะเพราะเสื้อผ้าคงเต็มตู้...และก็คงยากจนลงเรื่อยๆ แบบนี้ไม่พอเพียงแหง๋ๆ
ใครมีวิธีแก้อาการขี้เกียจไปทำงานช่วยบอกด้วยนะคะ
น้องพิชชาขา
อาการขี้เกียจทำงานจะเกิดขึ้นในวันที่ทำงานแล้วไม่ถูกใจคนค่ะ
แต่หยุดยาว ๆ นี่ไม่ค่อยจะชอบเท่าไร(ฮา.)
และเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบวันหยุดค่ะ (แปลกคน) อาจจะเป็นเพราะเหงา ๆ ฮา2.....
เมื่อก่อนวันศุกร์ทีไรต้องเศร้าทุกที
เดี๋ยวนี้ดีขึ้นเยอะค่ะ
หยุดยาว 5 วัน ยังมาทำงานวันนี้เลย เพื่อเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้ ดูเหมือนเป็นคนดีนะคะ แต่.....ไม่รู้ดีจริงเปล่า...555....เพียงแต่ไม่อยากเหงา ก็เท่านั้นเอง.....
นึกไม่ออกแฮะ เพราะ ไม่มีงานทำ
คุณพิชชาค่ะ
เราต้องคิดว่าเราจะได้เจอเพื่อนร่วมงาน และจะได้เม้าท์อะไรต่อมิอะไรสู่กันฟังซิ แล้วความขี้เกียจจะหายไป
น่าจะลองหัดขังตัวเองไว้ในบ้านคนเดียวนะครับ...(เหมือนติดคุกเลย...) อย่างน้อยเราก็ไม่อยากอยู่ในบ้านนานๆ ส่วนถ้าไปที่ทำงานแล้วเหมือนติดคุกละก็ (นี่คงจะเป็นคำถามใหม่น่ะ) แล้วเราจะทำยังงัย ? ทัมจัย...
ไปทำงานเถอะครับ…มันมีชีวิตชีวากว่าอยู่เดียวดายเป็นไหน ๆ
ให้คิดว่ามีคนรอผลการทำงานของเราอยู่ค่ะ :)
ขี้เกียจทำงานเหมือนกัน ชนิดไม่อยากตื่น ไม่อยากรับผิดชอบอะไรยากๆ ไม่อยากทำอะไรเลย ไม่อยากได้เงินเดือนเพ่ิม ไม่อยากรับผิดชอบต่ออะไรทั้งสิ้นแม้แต่รับผิดชอบตัวเอง อยากตายดีๆ นั้นเอง เพราะตายแล้วสบายสุด ไม่อยากตื่นแต่อยากหลับจนตายจากโลกนี้ไป ทำไงดี ก็พยามแก้ไข สรุป มีสิ่งหนึ่งที่อยากได้ คือ อยากเจอคนคนหนึ่งซึ่งเป็นอาวุโสและน่ารักเหมือนตุ๊กตา แก่เป็นคนกระฉับกระเฉง ชอบทำนูนทำนี้ อยากเจอและได้ยินเสียงพี่เข้ามากๆ คิดอย่างนี้เลยมีแรงตื่นขึ้นมา แต่ด้วยความขี้เกียจลึกๆ ทำให้ทำงานผิดพลาดโดนเจ้านายติ ซึ่งเราไม่โกรธนาย เพราะนายเขาไม่รู้ว่าลึกๆ แล้วเราไม่อยากทำอะไรเลย อยากตายจากโลกนี้ไป แต่พอนึกถึงพี่ที่น่ารักคนนั้น เราก็รู้ว่าชีวิตนี้ยังอยากตื่นมาเห็นหน้าพี่และได้ยินเสียงพี่เขา ทำให้ไม่คิดสั้นฆ่าตัวตายได้ ปัญหาตอนนี้คือเวลาทำงานทำอย่างไรให้งานออกมาดี ไม่ผิดพลาดซึ่งตอนนี้เจ้านายกดดันจะไม่ให้ทำผิดพลาดอีก แต่นึกถึงทีไรก็ยังดีกว่าคิดไม่ได้ว่าจะมีชีวิตอยู่อีกไปทำไม เราจะตื่นขึ้นมามีชีวิตอยู่อีกเพื่อได้เจอและได้ยินเสียงพี่ที่เราสนิทและรักเคารพคนนี้มาก ระหว่างรอเวลาเพื่อได้เจอแก่ระหว่างอาทิตย์ ก็พยายามคิดว่าตื่นขึ้นมาเถอะ เพื่อรอเจอหน้าพี่แก่ ระหว่างรอก็พยายามทำนู้นทำนี้ฆ่าเวลา ปรึกษาพ่อพ่อบอกว่าระหว่างมีงานทำ เราจะเพลิดเพลิน ถ้าไม่มีงานทำเราจะเบื่อ หงุดหงิด ก็พยายามนึกถึงคำพูดของพอ จากคนอยากหลับตายไปจากโลกนี้