เมื่อ 30 กว่าปี มาแล้ว
บุญสงกรานต์ที่บ้านผม มีหลายวัน วันลง วันสรง วันเนา และวันอะไรอีกจำไม่ได้แล้ว
วันลง ชาวบ้านและพระสงฆ์จะช่วยกันจัดซุ้ม เอาพระพุทธรูป สำคัญ จำนวนมาก ลงมาไว้กลางแจ้ง ส่วนมากจะเป็นโต๊ะขนาดใหญ่
วันสรง เป็นวันทำพิธีสรงน้ำพระสงฆ์และพระพุทธรูป ปู่ตา สิ่งเคารพอื่นๆ
วันเนา เป็นวันออกไปหาอาหารกินเลี้ยงกันทั้งหมู่บ้าน ส่วนมากก็ไปทอดแหในแม่น้ำ
ในตอนเย็นของทุกวันจะมีการไปแห่ดอกไม้ ที่ป่าละเมาะชายทุ่ง เพื่อเอามาบูชาพระ มีขบวนกลองยาว พิณ แคน แล้วแต่จะหาได้ เมื่อไปถึงป่า ก็แยกย้ายกันไปหาดอกไม้ที่สวยที่สุดเท่าที่จะหาได้มาอวดกัน มันเป็นโอกาสที่หนุ่มสาวจะได้ไกล้ชิดกันด้วย ผมว่าคงเป็นกุศโลบายของคนโบราณ แล้วก็แห่เข้ามาวัด มาที่ซุ้มพระพุทธรูปนั่นแหละ เมื่อสรงน้ำพระแล้วก็สาดกันเองเปียกทุกคน พวกเด็กๆ ก็มุดเข้าไปใต้โต๊ะรองน้ำที่เขารดพระนั่นแหละ สนุกสนาน
ระยะเวลาบางแห่งก็เล่นกันเป็นเดือนเลย แห่ดอกไม้แทบทุกวัน
บางวันก็แห่คณะไปขอพรผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือ
มีกิจกรรมหนึ่งที่น่ารัก คือเด็กหนุ่มสาว จะหาบน้ำไปใส่ตุ่มให้บ้านที่มีคนสูงอายุ ภายในหมู่บ้าน ทุกวันในช่วงสงกรานต์ แต่ก่อนหมู่บ้านผมมีประมาณ 10 คน ผมต้องหาบน้ำเพิ่มจากเคยหาบใส่ตุ่มบ้านตัวเองอีกแต่ก็มีความรู้สึกดี เขาจะอวยชัยให้พร บ้างก็กระเซ้าเย้าแหย่ อยากได้เป็นลูกเป็นหลาน เพราะขยัน เป็นคนดี อะไรทำนองนั้น
สมัยก่อนไม่มีน้ำอบ น้ำหอม ก็ทุบขมิ้นละเลงลงในขันน้ำ ลอยดอกไม้ เท่าที่หาได้ ...........สนุกเหมือนกัน
สมัยนี้ยังมีหาบน้ำไปเติมคุ่มให้ผู้สูงอายุอีกมั้ยค่ะ หรือว่ามีน้ำปะปากันหมดแล้ว… กิจกรรมดีๆ ที่เป็นประเพณีดั้งเดิมน่าจะอนุรักษ์กันไว้หรอปรับให้เหมาะสมกับยุคสมัยนะค่ะ
คุณ paew ครับ
เดี๋ยวนี้อะไรมันก็เปลี่ยนไปหมด แล้วก็ลืมของเก่าที่บรรพบุรุษสร้างสิ่งที่ดีๆไว้ อยากมีใครซักคนนำมาประยุกต์ ถึงแม้จะใช้น้ำประปาแล้วก็ตาม
อาจจะใช้หาบเล็กลง หรือซื้อน้ำขวดไปมอบให้ ดีไหมครับ