จาก "เมื่อกินฮอตดอกยาวฟุดครึ่ง" ใน G&C ฉบับเดือนเมษายน 2549

ฉันชอบกินฮอตดอก (Hotdog) เห็นฮอตดอกหน้าตาดีๆ ที่ไหนก็อดไม่ได้ที่จะแวะเข้าไปซื้อมาชิม  ใครจะเรียกอาหารขยะ อาหารกระจอก ก็ไม่สนใจ

ความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อฮอตดอกนั้นเป็นเรื่องของมุมมองส่วนตัวค่ะ  ฉันมองว่าฮอตดอกเป็นสัญลักษณ์ของความเรียบง่าย ไม่เสแสร้ง ไม่ดัดจริต  เนื่องจากวิถีกินฮอตดอกไม่สร้างความวุ่นวาย ไม่ต้องการจานชาม ช้อน ส้อม มีด โต๊ะ เก้าอี้ เพื่อที่จะกิน 

อาหารหลายอย่างเห็นแล้วอึดอัดในกระบวนการกิน  ด้วยพิธีรีตองมากมาย ทำให้เกิดภาวะกดดันหรือประดักประเดิดเมื่ออยู่ในสังคม  แต่ฮอตดอกให้ความเป็นกันเอง สบายสบายและสนุก

แม้จะไม่ถึงกับเป็นแฟนพันธุ์แท้ฮอตดอก แต่ที่ไหนมีฮอตดอกอร่อยๆ ฉันก็หาเรื่องไปกินจนได้ และที่ไม่พลาดคือฮอตดอกเจ้าแรกที่โคนีไอแลนด์ แถมด้วยฮอตดอกที่ขายตามรถเข็นริมถนนในมหานครนิวยอร์ก

นับจากวันนี้ย้อนไปถึงวันแรกที่มีผู้จับไส้กรอกยัดเข้าไปในขนมปังผ่าซีก จนเกิดเป็นฮอตดอกขึ้นมา อายุของฮอตดอกก็เกินร้อยปีแล้ว สร้างวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวได้  จนชาวประชาเกือบทั่วโลกรู้จักฮอตดอก!

วิถีกินที่ฉันรู้สึกว่าได้รสชาติที่สุด คือ ซื้อจากรถเข็นริมถนน เดินกินไป ดูเมืองไป  รองลงมาคือซื้อกินจากร้านที่มีที่นั่งกลางแจ้ง!  และถ้าอยากได้บรรยากาศครึกครื้นก็ต้องทำกินกันเองในหมู่ญาติสนิทมิตรสหาย

ฮอตดอกขนาดมาตรฐานทั่วไปมีขนาดประมาณ 6-8 นิ้ว  โดยขนมปังและไส้กรอกจะยาวเท่าๆกัน   พอแต่งตัวด้วยเครื่องปรุงพื้นฐาน เช่น มัสตาร์ด แตงดอง หอมใหญ่ ซอสมะเขือเทศ ฯลฯ ก็พร้อมกินได้แล้ว  ใครที่ชอบแบบแฟนซีหรูหรา  ก็มีสารพัดหน้าให้เลือก  ถ้าไม่ชอบอะไรนอกจากไส้กรอกนอนในขนมปังก็เชิญตามสบาย   ฮอตดอกทำตัวให้ถูกปากถูกรสนิยมทุกคนโดยไม่เกี่ยงงอน  เพราะฮอตดอกที่ขายจะมีแต่ไส้กรอกวางอยู่กลางขนมปังเท่านั้น  คนกินปรุงแต่งเอาเอง 

การใส่เครื่องปรุงมักจะวางตามแนวยาว เพื่อให้สอดคล้องกับกรรมวิธีในการกิน  ซึ่งต้องใช้มือรวบขนมปังให้กระชับกับไส้กรอกและเครื่องปรุงให้ดีก่อนยกขึ้นกัดตามขวาง  เพื่อว่าแต่ละคำที่กัดเข้าไปในปากจะได้สัมผัสส่วนประกอบครบถ้วนทุกๆ คำ  

ฉันไม่เคยมีปัญหาในการกินฮอตดอกจนกระทั่งไปเยอรมัน  หนุ่มน้อยคนหนึ่งถือฮอตดอกเดินผ่านหน้าไป เห็นแล้วอึ้งค่ะ  ขนมปังน่ะยาวไม่ต่ำกว่าฟุตหนึ่งแน่ๆ แต่ไส้กรอกนี่ซิ  โผล่ยื่นออกมาจากขนมปังทั้งสองด้านอีกข้างล่ะไม่ต่ำกว่า 3 นิ้ว  รวมแล้วไม่ต่ำกว่าฟุตครึ่งแน่ๆ

ไม่รอช้าเลยค่ะ รีบเดินหาต้นตอของฮอตดอกที่เห็น  แล้วก็เจอร้านริมถนนที่ขายฮอตดอกขนาดพิเศษนี้  ท่าทางขายดีซะด้วยเพราะคนออหน้าร้านเต็มไปหมด ระหว่างต่อแถวรอซื้อ  ก็สังเกตการณ์ไปพลางๆ  ร้านนี้ขายหลายอย่าง ไส้กรอกทอดเกรียมน่ากิน ขนมปังวางซ้อนอยู่ด้านหลังคนขาย ใครที่ต้องการฮอตดอกคนขายก็คีบวางใส่ในขนมปังแล้ววางบนกระดาษส่งให้  ไม่มีเครื่องปรุงใดๆ วางให้เติมฟรี ถ้าอยากได้ก็จ่ายเพิ่ม  มีบางคนจับกลุ่มยืนกินอยู่หน้าร้าน    

พอได้ฮอตดอกยาวฟุตครึ่งอยู่ในมือ ก็เริ่มรู้สึกไม่คุ้นเคย  ต้องถือสองมือ  จะกัดตามขวางแบบที่เคยทำก็ไม่ได้ เพราะถือแล้วรู้สึกว่าเหมือนกำลังจะทำตัวเป็นพระอภัยมณีเป่าปี่  เลยเปลี่ยนเป็นถือฮอตดอกแบบถือขลุ่ยฝรั่ง  พร้อมกับเอียงหน้ากัด   คำแรกมีแต่ไส้กรอกที่ยื่นออกมา เค็มไปหน่อย พอได้กินกับขนมปังแล้วค่อยยังชั่ว  คิดจะใช้มือหักฮอตดอกออกเป็นสองท่อนซะแล้ว  แต่เห็นคนอื่นๆกินกันได้อย่างเบิกบาน  ก็หัดเอาไว้ดีกว่า  ถือว่าได้ประสบการณ์เกี่ยวกับธรรมเนียมการกินฮอตดอกเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งแบบ 

กินเสร็จแล้วจุกแทบตาย  อิ่มไปทั้งวัน  ถ้ามีครั้งต่อไปก็ต้องหารสองแล้วล่ะค่ะ