ต้องยกให้"ป้าเจี๊ยบ"เป็นบล็อกเกอร์ที่สมบูรณ์แบบในดวงใจคนแรกค่ะ

ตามธรรมดาตัวเองจะเป็นคนที่อ่านหนังสือได้เร็ว โดยเฉพาะหนังสือที่ชอบมากกับชอบน้อย คือถ้าชอบมาก ก็จะอ่านได้รวดเดียวจบ ไม่ว่าจะเล่มขนาดไหน และถ้าชอบน้อย ก็จะเปิดผ่านรวดเดียวจบเหมือนกันค่ะ เหมือน scan ปรู๊ดไปโดยให้ความสำคัญกับสารบัญมากหน่อย ส่วนที่อ่านไปเรื่อยๆก็คือหนังสือที่เฉยๆ อ่านเพราะอยากรู้เรื่องนั้นๆเท่านั้น (แต่มีเกรดดีกว่าหนังสือที่ชอบน้อยนิดนึง)

ตั้งแต่อ่านบล็อกต่างๆมา ยังพบว่าทุกบล็อกที่เจอจะมีบันทึกที่เปรียบเสมือนหนังสือทั้ง 3 แบบอยู่รวมๆกัน ความคิดวิเคราะห์เรื่องการแบ่งหนังสือที่อ่านนี้เพิ่งเกิดนะคะ เพราะพบบล็อกเกอร์ท่านนี้ ซึ่งมี 3 บล็อก ตามอ่านทุกบันทึก เริ่มจากที่ค้นพบบล็อก อังกิด..ผิดๆถูกๆ ซึ่งมี 7 บันทึก ชอบวิธีการที่เธอถ่ายทอดความรู้ ความคิด เรียกว่าถูกใจไปเสียทุกอย่าง อย่างไม่น่าเชื่อเลย

ทำให้ตั้งต้นไปตามดูบล็อกของเธอ ตอนแรก screen ดูจาก Table of Contents เพื่อจะดูว่าระหว่างบล็อก รสสุคนธ์ มกรมณี ที่มี 31 บันทึกกับบล็อก เรื่องของป้าเจี๊ยบ ที่มี 30 บันทึกนั้น บล็อกไหนมีบันทึกแรกก่อนกัน แต่ไปติดใจบันทึกอีครู ซึ่งเป็นบันทึกแรกของบล็อก รสสุคนธ์ มกรมณี  ที่เขียนเรื่อง e-teacher ได้อย่างถึงแก่น บอกถึงความคิดความเห็นเรื่องของครูกับวิธีการเรียนการสอน ถูกใจไปกับทุกตัวอักษร ทั้งๆที่เป็นบันทึกยาวมากที่ไม่มีสีสันใดๆแม้แต่ตัวหนา และจากบล็อก "เรื่องของป้าเจี๊ยบ" ก็โดนดึงดูดให้เข้าไปอ่านบันทึก เรื่องของแผนการสอน เพราะบรรทัดต้นๆ ที่ได้ทราบว่าเธอเป็น "ครูของครู" อ่านจบทุกตัวอักษรด้วยความชอบใจเป็นที่สุดอีกแล้ว เป็นครูอาจารย์แบบที่เคยฝันถึงเอาไว้จริงๆค่ะ และประทับใจกับความเป็นตัวเองของเธอเป็นนักหนา ทำให้ต้องกลับไปเริ่มอ่านตั้งแต่บันทึกแรกไปจนจบทุกบันทึกของทั้ง 2 บล็อก  

ต้องขอบอกว่า ป้าเจี๊ยบ เจ้าของบล็อกคนโปรดท่านนี้ เป็น"ผู้หญิงมหัศจรรย์" จริงๆค่ะ มีเอกลักษณ์และความสามารถที่น่าทึ่ง เธอ (อยากใช้คำว่า"ท่าน"แต่รู้สึกได้ว่าเธอคือบุคคลเรียนรู้ที่น่าเคารพนับถือเป็นอย่างยิ่ง ไม่ยึดติดกับอะไรเลยและคงอยากจะอยู่ในระดับเดียวกับพวกเราทุกคน) และแม้จะย้ำอยู่บ่อยๆในบันทึกต่างๆว่าอยู่มาเกินครึ่งศตวรรษ แต่เธอมีเอกลักษณ์ทั้งรูปและเรื่องที่สื่อว่า เธอคือสาวสองพันปีแน่นอนค่ะ ประทับใจไปเสียทุกอย่างเลยที่เกี่ยวกับตัวเธอ เป็นครูแบบที่ฝันอยากเห็น เป็นนักเขียนให้ได้อ่านเพลิดเพลิน อบอุ่น สนุกสนานให้ข้อคิด ถ่ายรูปในมุมมองที่มหัศจรรย์ หัวศิลป์ชั้นเยี่ยมทั้งสี แสง ส่วนประกอบในการทำ "ลาย"ห้อง ทั้งการออกแบบตัดเย็บชุดแฟนซีไก่ฟ้า ทำอาหารและขนมโดยคิดสูตรขึ้นเองจากสิ่งที่เห็น สร้างสรรค์ทุกสิ่งทุกอย่างโดยการบูรณาการ"ความรู้สะสม"ที่มีในตัวออกมาได้อย่างงดงามลงตัวและน่าทึ่ง

ถือได้ว่าเธอเป็นบล็อกเกอร์ GotoKnow รุ่นแรกๆทีเดียว เพราะสมัครสมาชิกมาตั้งแต่ 28 ก.ค. 2548 คิดว่าเห็นภาพของเธอแว้บไปแว้บมา แต่ไม่เคยได้คลิกเข้าไปอ่านสักที น่าแปลกใจที่เราพลาดการค้นพบอันยิ่งใหญ่นี้ไปได้ยังไงตั้งนานขนาดนี้ ชอบตัวตนความเป็นเธอ ซึ่งเปิดเผยไว้ในประวัติย่อ และทุกบันทึกที่ได้อ่าน แสดงความเป็นตัวเองที่เป็นแบบอย่างอันแสนจะตรงใจเราไปเสียทุกอย่าง บล็อกของเธอใน Learners.in.th ก็ตามไปดูและตั้งใจจะไปเก็บเกี่ยวให้หมดอีกอย่างแน่นอนค่ะ

ขอบอกว่า ป้าเจี๊ยบ  เป็นบล็อกเกอร์ที่สมบูรณ์แบบในดวงใจคนแรกค่ะ ขอบคุณ GotoKnow ที่ทำให้ได้พบและรู้จักเธอ ขอบคุณ ป้าเจี๊ยบ  สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นตัวตนอันน่าประทับใจค่ะ