ผมกลายเป็นคนที่ต้องแสวงหาความรู้อยู่ตลอดเวลา กระหายอยากรู้ไปหมด ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้ว่ายังมีขุมความรู้และประสบการณ์มากมายนับไม่ถ้วนที่เรายังไม่มีโอกาสได้รู้ได้สัมผัส

ไม่เคยอยู่ในความคิดฝันเลยครับว่าตนเองจะเข้าสู่เส้นทางสายนี้ ฟังดูอาจเป็นเรื่องตลกปนเศร้า แต่ใครที่อ่านก็อย่าพึ่งตกใจนะครับว่า คนที่ไม่ได้ตั้งใจจะเดินเข้าสู่เส้นทางสายผู้บริหารโรงเรียน จะนำพาครูและเด็กๆ ไปทางไหน ... ผมเชื่อว่ามีหลายอย่างในชีวิตท่านที่ไม่ได้วางแผนล่วงหน้าอย่างเป็นเรื่องเป็นราว แต่ในที่สุดเมื่อถึงเวลานั้น ท่านก็ได้มันมา และอยู่กับมัน ใช้มัน พัฒนามัน จนกระทั่งประสบกับความสำเร็จ และกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตท่านโดยลืมนึกถึงด้วยซ้ำว่า เคยคิดเคยตั้งใจไขว่คว้ามันมาก่อนหรือเปล่า

มาถึงวันนี้ ผมไม่มีเวลาหวนกลับไปคิดว่ามาได้อย่างไร มีแต่จะทำอย่างไรให้ที่ที่ตนเองอยู่ในขณะนี้บนเส้นทางในวันนี้และวันต่อไปจะดีขึ้นกว่านี้ blog นี้จึงเป็นที่ที่ผมตั้งใจให้เป็นแหล่งที่จะเพิ่มพูน และแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ประสบการณ์ในการบริหารโรงเรียน หากท่านไม่รังเกียจก็ขอเชิญแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้นะครับ

       ...ผู้บริหารต้องการนายที่เข้าใจ และต้องการเพื่อนที่รู้ใจครับ...