สืบเนื่องมาจาก ผมได้ประสบความผิดหวังในชีวิตครั้งสำคัญขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ ผมก็ได้เล่าเรื่องนี้ให้พี่ที่ทำงานท่านหนึ่งฟัง พี่เขาก็ปลอมใจผม (ซึ่งจริงๆ ผมก็ไม่ได้เศร้าอะไรเท่าไรหรอก เพราะผมเป็นพวกไม่ค่อยคิดอะไรเท่าไร) และพี่เขา ก็บอกต่อว่า "ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่เปิดแชมเปญเลี้ยงปลอบใจ ได้มาตั้งนานแล้ว ยังไม่ได้เปิดเลย" ผมก็ขอบคุณพี่เขาไปและบอกต่อว่า ผมถือศีลห้าครับ ผมไม่ดื่มเหล้า และพอดีมีพี่อีกท่านได้ยินพอดีว่าถามผมว่า "ทำไมต้องถือศีลห้าด้วยหละ" ผมได้แต่ยิ้มและไม่ได้ตอบอะไร

ผมก็เลยมานั่งนึกๆ ดูต่อว่า การถือศีลห้ามันต้องมีเหตุผลด้วยหรอ ผมไม่รู้คนอื่นจะคิดอย่างไร แต่สำหรับผมคิดว่าเป็นหน้าที่ของชาวพุทธที่สมควรทำ ไม่เคยนึกเหมือนกันว่าจะได้ยินคำถามเช่นนี้ รู้สึกเศร้านิดๆ เหมือนกัน