นานๆจะมีกลุ่มบุคลากรที่มีศักยภาพมาเข้าค่ายเรียนรู้ โดยเฉพาะชาวค่ายเครือปูนซิเมนต์ไทยเที่ยวนี้ เห็นชัดว่าพลังคนหนุ่มคนสาวที่กระหายใคร่รู้ ไม่ต้องพูดมาก ทุกคนอยู่ในประเภทมองตาก็รู้ใจ พิสูจน์คำว่าสามัคคีคือพลัง โดยเฉพาะพลังที่ออกมาจากหัวใจ ทำให้กระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ รวดเร็ว ราบรื่น เรียบร้อย ในเวลาที่กำหนดไว้ค่อนข้างจะกระชับมาก แต่ด้วยประสิทธิภาพของบุคลากร ที่ทุ่มเทพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่ถือว่าเป็นกรณีตัวอย่างที่ดีมาก
ถ้าบริษัทไหนจะพัฒนาเครื่องจักรกลควบคู่ไปกับการพัฒนาบุคลากรไปพร้อมๆกัน ประเทศของเราคงจะเจริญก้าวหน้าทัดเทียมประเทศอื่น หวังว่าแนวความคิดนี้จะขยายไปอย่างกว้างขวาง ผมเบื่อที่จะฟังข่าวเรียกร้องของสหภาพแรงงาน อยากจะให้เก็บเอาแรงส่วนเกินที่ไปเดินขบวน เปลี่ยนมาเป็นการเดินทางมาแสวงหาความรู้อย่างที่ชาวปูนซิเมนต์ไทย บริษัทไหนยังไม่คิดเรื่องนี้เราไม่สงวนลิขสิทธิ์ เห็นอกเห็นใจกันบ้างเถิดนะคนไทย อย่าเห็นกำไรสำคัญกว่าชีวิตมนุษย์ทุกคนที่ร่วมอยู่ในองค์ของตนเลยนะ
บ่ายวันนี้ ทุกกลุ่มที่แยกย้ายไปเรียนรู้ตามจุดต่างๆ โดยมีครูพี่เลี้ยงคอยติดตามไปร่วมทำกิจกรรม
· กลุ่มทำหัวเชื้อ ฝึกหัดเรื่องการทำหัวเชื้อเห็ด เริ่มเรียนตั้งแต่วิธีนึ่งเมล็ดข้าวฟ่าง ต้มมันฝรั่งกับกับวุ้น ในถังแรงดัน ฯลฯ
· กลุ่มขยายเชื้อเห็ด (เขี่ยเชื้อเห็ด) กลุ่มนี้เข้าห้องแล็ป เรียนรู้วิธีเขี่ยเชื้อเห็ดลงในขวดเลี้ยงเชื้อ กิจกรรมนี้อยู่ในห้องค่อนข้างทึบจึงอึดอัดเล็กน้อย แต่ก็สอบผ่านมาได้ด้วยดี
· กลุ่มผลิตก้อนเชื้อ จะต้องเอาขี้เลื่อยที่หมักและผสมรำและน้ำไปผสมลงในโม่ให้ สัดส่วนต่างๆเข้ากันได้ดี แล้วจึงนำมาบรรจุลงถุงพลาสติกให้แน่นและมีน้ำหนักประมาณ1ก.ก. ใส่จุกปิดปากขวดแล้วนำไปนึ่งฆ่าเชื้อ
· กลุ่มเปิดดอกเห็ด ถูกเพื่อนๆแซวว่าเป็นกลุ่มยายฉิมเก็บเห็ด จะว่าสบายก็ไม่เชิง เพราะเห็ดออกดอกมาก ต้องเข้าไปในโรงเห็ดที่อากาศร้อนอบอ้าว น้องๆห้องอบซาวน่า เดินออกมาเหงื่อเกาะจมูกเป็นเม็ดๆ ถ้าเข้าบ่อยจะเป็นการลดน้ำหนักช่วยให้หุ่นดีขึ้น
· กลุ่มเพาะเห็ดขอนขาวในท่อนไม้ กลุ่มนี้เริ่มตั้งแต่แบกเลื่อยคันธนูกับมีด ไปขอแบ่งกิ่งไม้ในสวนที่อยู่ข้างโรงเห็ด ต้องเผชิญมดแดงและกิ่งไม้ขีดข่วนผิวสวยเกิดริ้วรอย ตัดไม้ขนานโคนขายาวประมาณ 80 ซ.ม. มาเรียงเอาสว่านเจาะเป็นรูแล้วเอาเชื้อเห็ดยัดลงไปให้เต็ม เอาจุดอัดปากรูแล้วตอกฝาเบียร์ปิด นำไปเรียงในโรงเห็ดเป็นเสร็จวิธีเพราะเห็ดขอนขาวในท่อนไม้
กว่าจะเรียบร้อยก็แดดร่มลมตก ทุกคนทยอยมาอาบน้ำ เนื่องจากอิ่มอกอิ่มใจไม่มีใครขยับเขยื้อนไปกินข้าวมื้อเย็น ไปสืบดูที่ห้องครัวพบว่าลูกหลานแม่ช้อยกำลังขะมักเขม้นทำเห็ดสวรรค์ ทั้งกุ๊กใหญ่ กลาง เล็ก และลูกมือมะรุมมะตุ้มช่วยกันทำเห็ดสวรรค์ออกมาจนได้ รสหวาน-เค็ม-มัน-ครบเครื่องตามสูตร ชิมกันแล้วกันเล่าจนแทบจะอิ่มคากระทะจึงยกไปให้เพื่อน
หลังจากข้าวเรียงเม็ด ทุกคนมานั่งวาดผังความคิดตามความเข้าใจที่ได้ไปฝึกหัดมา แล้วตัวแทนมานำเสนอแบบกันเอง ปรากฏว่ามีรายการแซวกันอย่างสนุก ครูพีเลี้ยงช่วยกันให้คะแนนกลุ่มของตนเอง ไม่ทราบว่ามีการซูเอี๋ยกันรึเปล่าที่จงใจให้คะแนนเต็มทุกกลุ่ม ก่อนแยกย้ายกันไปนอน ผู้กำกับการค่ายให้การบ้านทุกกลุ่มไปคิดรายการอาหารเย็นกลุ่มละ1อย่าง เพื่อจะทำประชัดกันเย็นพรุ่งนี้ กติกามีอยู่ว่า ทุกกลุ่มต้องปรุงอาหารสุดฤทธิ์สุดเดช แล้วมานำจัดเรียงแบบบุปเฟ่ต์ กรรมการชื่นชิมจะต้องกล่องรับคะแนนไว้ข้างๆถาดอาหาร แต่ละคนเลือกลงคะแนนได้คนละ2คะแนน หรือถ้าอาหารกลุ่มไหนหมดก่อนก็จะมีรางวัลพิเศษให้
คืนพรุ่งนี้จะมีพิธีปิดค่าย นอกจากจะได้ชิมอาหารฝีมือตนเองแล้ว ยังมีพิธีบายศรีสู่ขวัญ มีมโหรีซึ่งเป็นดนตรีพื้นเมืองมาร่วมบรรเลง อาจารย์พัชราภา อินทร์ชลิต(หนิง) นำนิสิตพิการทางสายตามาร่วมร้องเพลงด้วย จะไม่ครึกครื้นก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้วละครับ!
พ่อครูฯ ขา
มิน่าหละ คราวก่อนหนูถึงเห็นพี่หนิง แอบไปอยู่ในห้องเปิดดอกเห็ด มีของดีก็ไม่ยอมบอกกันบ้างเลย
ขออนุญาตเข้านอนก่อนนะคะพ่อครูฯ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าดูความเรียบร้อยของสัมภาระอีกรอบ เพราะต้องขนของไปแต่เช้าเลยค่ะ เลิกงานแล้วถึงค่อยเดินทางไปสถานีรถไฟ
ตื่นเต้น ตื่นเต้น มาก ๆค่ะ
สงสัยว่าจะเดินทางช่วงแรกในตอนกลางคืนใช่ไหม?
ค่ายเรียนรู้ดูแล้วน่าสนุกสนานและมิตรที่อบอุ่น ใครไปแล้วจะต้องหลงใจ ขอเป็นกำลังใจนะค่ะ พ่อครูบา ที่ได้สร้างค่ายเรียนรู้กิจกรรมดีๆอีกต่อไป
สวัสดีค่ะครูบา
km ในรูปแบบท่านครู ดูแล้วมีชีวิตชีวาจัง...พยายามนึกเท่าไรก็นึกไม่ออกว่าเคยเข้าร่วม km แบบนี้บ้างรึเปล่า???...คงไม่เคย เพราะเคยแต่ถูกขังไว้ในห้องแอร์ ฟังผู้รู้พูดในเรื่องที่บางที่ก็ไม่อยากรู้:) อยากพาทีมงานหนุ่มสาวที่โรงเรียนสาธิตไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยจังเลย....ทำไงดีคะ
สวัสดีค่ะ พ่อครูฯ
เดินทางวันนี้ 17.30 น.ค่ะ ถึงกรุงเทพฯ ประมาณ 09.30 น. ค่ะ
สวัสดีคะพ่อครู
เดินทางคืนนี้ 20.20 น. ถึงกรุงเทพฯ 21.30 น. หาที่นอนไม่ได้เลย ส่งสัยนอนใต้สะพานลอย คิดคิกคิก
ก๊าก พี่อึ่งฯ
ไปนอนแถวสนามหลวงสิค่ะ เผื่อได้เป็น ผีขนุน
ก๊าก ๆ ๆ
อนุญาตให้ชวนผีขนุนมาด้วย ที่นี่มีผีกองกอย ครับ!!
ควรไปเช็ดหน่วยความจำที่มุกดาหาร ด่วน!!