เรียนรู้จากวิถีการคิด วิถีการทำงาน ของคนคุ้นเคยกัน
พี่เม่ยรับปากท่านเอื้อ และ อ.เสาวรัตน์ ว่าจะช่วยถอดบทเรียนจากเรื่องเล่าเคล้าคุณภาพ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ (หนึ่งในหลายๆข้อ) ของการจัดสัมมนาภาควิชา เมื่อวันที่ 24-25 มี.ค. 50 ที่ผ่านมาหมาดๆนี้ค่ะ
หลังจากแบ่งกลุ่มกันไปพูดคุยเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความประทับใจและความสำเร็จในการทำงานแล้ว  เราก็มารวมกลุ่มใหญ่กันในช่วงบ่าย ใช้เวลาประมาณชั่วโมงเศษๆ เพื่อให้คุณอำนวยของแต่ละกลุ่มได้บอกเล่าประเด็นที่เก็บได้จากกลุ่มของตัวเองให้เพื่อนๆต่างกลุ่มฟังอีกครั้งหนึ่ง
เราได้บทเรียน ที่เป็นวิถีการคิด  วิถีการทำงาน จากบุคลากรในภาควิชาฯออกมาให้เรียนรู้กันได้มากมายหลายประเด็นเชียวค่ะ   อย่างเช่นในประเด็นของการทำงานบริการ ที่เน้นผู้ป่วยเป็นจุดศูนย์กลาง.....

"เราต้องให้ความยุติธรรมกับผู้ป่วยให้มากที่สุด..." เพราะมีการปรับเปลี่ยนราคาตามเกณฑ์ของกรมบัญชีกลาง ทำให้คุณมัณฑนา เจ้าหน้าที่ด้านธุรการของหน่วยพยาธิกายวิภาค ยอมเสียเวลาช่วงเย็นก่อนเลิกงานช่วยตรวจสอบความถูกต้องของการคิดราคาทดสอบของผู้ป่วย หากพบว่ามีความผิดพลาดก็รีบแจ้งให้มีการแก้ไขโดยทันที  เพราะไม่อยากให้ผู้ป่วยเสียผลประโยชน์

"ให้ความสนใจกับทุกๆ "คำถาม" ของผู้ป่วย...."  คุณอรอนงค์ แห่งห้องเจาะเลือดที่ไม่ปล่อยผ่านลอยลมไปโดยไม่คิดว่ามีความสำคัญ เพียงแค่คนไข้ถามว่า "ทำไมวันนี้ค่าแล็บแพงจัง"  ก็ฉุกใจคิดว่าต้องตรวจสอบดูก่อนว่ามีความผิดพลาดในกระบวนการหรือไม่  แล้วก็พบจริงๆเสียด้วย

"...มีเราเข้าไปช่วยเพิ่มอีกคน งานจะได้เสร็จเร็วขึ้น เพื่อนร่วมงานก็เหนื่อยน้อยลงด้วย" ในวันที่เกิดเหตุการณ์ระเบิดขึ้นหลายจุดใน อ.หาดใหญ่  คุณวาสนา (หน่วยคลังเลือด) ที่ฟังข่าวขณะกำลังขับรถกลับบ้าน ตัดสินใจขับรถย้อนกลับไปช่วยทำงานที่หน่วยงานทันที ...และก็พบว่าเพื่อนร่วมงานอีกหลายๆคนก็มาช่วยกันทำงานอย่างเต็มอกเต็มใจเช่นกัน...

"แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้แล้ว  ต้องตามกลับไปแก้ไขให้ถึงต้นตอของปัญหาอีกด้วย....เพื่อไม่ให้ปัญหาเกิดซ้ำอีก" เคล็ดลับวิธีทำงานให้สำเร็จ ของคุณกลิ่นที่ต้องรับหน้าที่ประสานงานกับผู้ป่วยที่มาใช้บริการที่ห้องเจาะเลือด  ในบางครั้งเกิดความเข้าใจไม่ตรงกันก็ต้องอธิบายให้ผู้ป่วยเข้าใจ พร้อมกับช่วยจัดการปัญหานั้นให้ลุล่วงไปก่อน แล้วจึงค่อยมาวิเคราะห์ว่าจะปรับปรุงแก้ไขอย่างไร กับหน่วยงานใดที่เกี่ยวข้องบ้าง

โอ้โห! แค่ประเด็นเดียวก็ยาวแล้ว ขอยกยอดประเด็นอื่นๆไปต่อในบันทึกหน้าก็แล้วกันนะคะ....