เป็นการเขียนบันทึกที่ง่ายที่สุด เหมือนกับการพบเจอหน้ากันแล้วพูดจาทักทายคุยกันได้ทันที

การเขียน blog ของหลายคนกว่าจะเขียนได้สักเรื่องหนึ่ง ตั้งท่าแล้วตั้งท่าอีก บางท่านบอกว่า ยังไม่ได้อารมณ์ ยังไม่มีเรื่องที่จะบันทึกไว้  หรือ เรื่องที่อยากบันทึก ยังนึกไม่ออก ต้องใช้เวลาในการกลั่นกรอง เรียบเรียง

มาดูการเขียน blog ในแบบที่ว่า family blog ที่เขียนกันง่ายๆ เขียนบนพื้นฐานของความรัก ความห่วงใย


<p>มีนักศึกษาท่านหนึ่งมาเรียนที่ ม.ขอนแก่น เขาชอบเขียนบันทึกส่วนตัวไว้ในสมุดจดงานเล่มเล็กๆ เขียนง่ายๆ วันนี้กินข้าวกับอะไร กินแล้วคิดถึงแม่ อยากกินน้ำพริกกะปิฝีมือของแม่จัง</p><p>บางวันก็ระบายความรู้สึกเรื่องเรียน เรียนไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าจะสอบผ่านหรือเปล่า

อีกวัน บอกว่า แอบรักหนุ่มคนหนึ่ง แต่เขามีแฟนแล้ว อยากมีใครสักคนจังเลย</p><p>เมื่อเธอกลับไปเยี่ยมบ้าน เธอเอาสมุดจดงานของเธอติดตัวไปด้วย ช่วงหนึ่งคุณแม่ของเธอเข้ามากวาดพื้นห้องนอนของเธอ เห็นสมุดจดงานของเธอวางอยู่ ก็หยิบมาจะจัดให้เรียบร้อย แล้วเปิดดูด้านใน  …</p><p>.. แม่เธอนั่งอ่านพักหนึ่ง น้ำตาไหล บอกลูกสาวว่า เขียนบันทึกไว้แล้ว เอามาให้แม่อ่านบ่อยๆนะ แม่คิดถึง...</p><p>ที่บ้านของเธอก็ใช้ internet เธอจึงเกิดแนวคิดที่จะทำ family blog เขียนบันทึกรายวัน บันทึกความรู้สึกต่างๆ กินข้าวกับอะไร เจออะไรมาบ้าง ให้คนทางบ้านเปิดดู ให้รู้ว่า สุขสบายดีหรือเปล่า</p><p>blog ในลักษณะนี้ เป็นในแบบส่วนตัว ถ้าเปิดอ่านดูแล้ว เป็นเรื่องราวสุดแสนจะธรรมดาทั่วๆไป วันนี้ไปพบเจออะไร กินข้าวกับอะไร ปวดหัวตัวร้อน เขียนบันทึกสั้นๆ สื่อสารถึงคนในครอบครัวที่อยู่ห่างไกลกันคนละจังหวัด</p><p>เป็นการเขียนบันทึกที่ง่ายที่สุด เหมือนกับการพบเจอหน้ากันแล้วพูดจาทักทายคุยกันได้ทันที ไม่ต้องเสียเวลามานั่งนึกกันเป็นวันๆ หรือเป็นชั่วโมงว่า จะพูดว่าอะไรดี </p><p>เหมือนกับการเขียนบันทึกของหลายคน ที่นั่งนึกกันพอสมควรว่า จะเขียนประเด็นไหน</p>