เมื่อนึกถึงนักร้องเสียงหวานในยุคนั้น ผมจะนึกถึงผู้ชายคนหนึ่ง เวลาแสดงคอนเสิร์ต ไมโครโฟน เขาจะไม่เหมือนวงอื่น คือ จะเป็นคล้ายเฮดโฟน และเครื่องดนตรีที่ผมไม่รู้จักชื่อรูปร่างคล้ายอีเล็กโทน ที่ใช้มือถือเล่นแบบกีตาร์...ฉายานักร้องเสียงใบมีดโกน กับเขี้ยว เสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ของเค้า...แน่นอนครับ ผู้ชายคนนั้น คือ คุณ ต้อมเรนโบว์ จนถึงวันนี้ ผมยังหาฟังใครที่เสียงหวานเหมือนเค้าไม่ได้เลย...วงเรนโบว์ที่ผมรู้มา ก่อนจะมาเป็นเรนโบว์ ใช้ชื่อวงว่าอินทนิล ท่านผู้ฟังท่านไหน มีข้อมูลเพิ่มเติม ช่วยชี้แนะด้วยนะครับ..ในวันนี้ผมจะเสนอเพลงที่เพราะที่สุดของวงเรนโบว์สำหรับผม เพลงที่ว่าด้วย ความมั่นคงความรักต่อหญิงสาว แม้เธอจะใครอื่นแล้ว แต่เขาก็ยังรอเธอแม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม..."ความในใจ" ครับ

หากมีใครคนนั้น เขาทำใจเธอให้เปลี่ยน

เปลี่ยนแปรไปจากใจ เพราะใจเธอทำให้เศร้า

ฝากความจริงฝากไป ของใจใครคนหนึ่ง คอยคนึงรำพึงแต่เธอ

หากไปดีมีรัก รักจงมั่นคงแน่นอน

หากคลานคลอนจากลา น้ำตาเธอคงล้นเอ่อ

บอกความจริงเถิดหนา ฉันมาเอาใจเพียงเธอ

คอยพบเจอละเมอเหม่อหา

หากวันนี้เขาคงทำเธอผิดหวัง หากวันนั้นฉันยังมีชีวิตอยู่

จะดูแลปลอบใจ ให้เธอลืมความหลัง ใจฉันยังรอเธอไม่ห่าง

จดจำคำ (โปรดจำ) คำนี้ (คำนี้) ฉันมีคำเดียวที่บอก

ออกจากใจ (ฝากไป) ฝากกาย (ฝากใจ)

มิคลายดวงใจให้หวั่น จะรอคอยแต่เธอ

รักเธอเธอคงมั่น คอยนับวันให้เธอกลับมา