สามวันก่อนผมนั่งหัวเราะในใจอยู่นาน อีกใจก็เสียดาย... เมื่อได้ยินข่าวว่าโครงการต่าง ๆ ที่ทางหน่วยงานได้ครุ่นคิดกันมานานร่วมหลายเดือน ถูกคนอื่นทำตัดหน้าไปเสียแล้ว... โดยที่หน่วยงานของผมเองพึ่งจะเริ่มคลานด้วยซ้ำ...
เขาตัดหน้าไป... ไม่ใช่เรื่องที่ผิดหรอกครับ เพราะมันเป็นเรื่องที่ใคร ๆ ก็สามารถคิดได้ ทำได้ ไม่มีใครห้าม แต่ไอ้เรื่องที่ผิดนั่นก็คือ “เราช้าไป”
เรื่องบางเรื่องถ้าเราคิดได้แล้วไม่รีบทำ มัวแต่คลานต้วมเตี้ยม... นานวันไปมันก็ไม่ทันคนอื่นเขา ถึงแม้จะพูดว่า เขาทำไปแล้ว เราก็ทำใหม่ได้ไม่เสียหาย... มันก็ไม่ผิดอีกครับ แต่นั่นหมายถึงว่าเรากำลังเดินตามคนอื่นเขาอยู่ เรายังไม่พร้อม เราไม่พยายามรีบเร่งที่จะทำมัน...
ดังนั้น... การแก้ปัญหานี้ได้มีอยู่ทางเดียวนั่นคือ “คิดได้ ทำได้ รีบทำ” แค่นี้เอง... เมื่อเราคิดที่จะทำอะไรก็ควรตั้งใจทำให้รวดเร็วและทันเหตุการณ์ เพราะโลกมันหมุดรอบตัวเองตลอดเวลา ถ้าเรายืนหยุดนิ่งแค่นิดเดียวนั่นหมายถึงคุณกำลังพลาดโอกาสงาม ๆ ไปแล้วครึ่งหนึ่ง...
แต่อย่างไร... เมื่อตั้งเป้าหมายไว้แล้ว ยังไงก็ต้องเดินตามเป้าหมายต่อไป ถึงแม้ว่าจะช้าเกินไปก็ตาม แต่ว่า... ทำช้าแล้วยังผิดพลาดอีก นั่นหมายถึง... อนาคตของตนเองและองค์กรเลยทีเดียว...
ดีมากเลยครับ…