งานบริหารทรัพยากรมนุษย์ เป็นงานที่ต้องคัดเลือก อบรมและพัฒนา รวมถึงการบำรุงรักษาพนักงานในองค์การด้วย เปรียบได้กับการที่เราจะเลือกใครสักคนมาใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน เราก็ต้องมีหลักในการพิจารณาใช่มั้ยครับ...
เริ่มต้นที่ การเปิดรับสมัคร องค์การก็ต้องมี KSAOs หรือ Competency เป็นเกณฑ์ในการคัดเลือกพนักงาน เพื่อจะให้ได้พนักงานที่มีความรู้ความสามารถตรงกับตำแหน่งที่เราต้องการ....
เช่นเดียวกับการที่เราจะเปิดรับใครสักคนเข้ามาในชีวิตเรา เราก็ต้องมีการกำหนดสเป็คเบื้องต้นไว้เหมือนกันใช่มั้ยครับ แต่อย่าให้มากเกินไปนะครับ เดี๋ยวจะไม่มีใครมากล้ามาสมัครครับ...
ขั้นตอนต่อมาคือ การคัดเลือก เมื่อมีผู้ผ่านเกณฑ์เข้า องค์การก็ต้องมีการสัมภาษณ์หรือทดสอบเพิ่มเติมเพื่อจะคัดให้ได้คนที่เหมาะสมกับตำแหน่งมากที่สุด...
ขั้นตอนนี้คงเปรียบได้กับการที่เราคงต้องศึกษาดูใจหรือลองคบกันไปดูก่อน ขั้นตอนนี้ก็แล้วแต่สไตล์ของแต่ละบุคคลครับ จะลองคบทีละคนหรือจะคบแบบเผื่อเลือกก็ไม่ว่ากันครับ...
ขั้นตอนต่อมา การบรรจุเป็นพนักงาน ขั้นตอนนี้คงต้องตกลงเงื่อนไข ต่อรองเงินเดือนและสวัสดิการต่าง ๆ เมื่อตกลงกันได้ก็มีการเซ็นต์สัญญาการจ้างงานครับ...
ในเรื่องของความรักขั้นตอนนี้คงต้องเป็นเรื่องสัญญาใจที่มีต่อกันครับ ก่อนจะตกลงใจเป็นแฟนกัน คงต้องมีการพูดคุยกันครับว่าสิ่งไหนที่เรารับได้รับไม่ได้ยังงัยคงต้องบอกกันครับ เป็นสัญญาใจระหว่างคนสองคนครับ...
มาถึงขั้นตอนของ การฝึกอบรมและพัฒนา ครับ การที่จะให้พนักงานของเราทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพคงต้องมีการฝึกอบรมและพัฒนาอย่างต่อเนื่องครับ เพราะความรู้และเทคโนโลยี่ใหม่ ๆ เกิดขึ้นเรื่อย ๆ...
เช่นเดียวกับเรื่องของความรักครับ ขั้นตอนนี้สำคัญครับการจะพัฒนาสัมพันธภาพให้ดีขึ้น ๆ ไป คงต้องใช้การเรียนรู้ซึ่งกันและกันมากขึ้น การเห็นใจและการให้อภัยก็เป็นสิ่งสำคัญที่ต้องสร้างให้เกิดขึ้นระหว่างคนสองคนครับ....
มาถึงขั้นตอนสุดท้าย การบำรุงรักษา การที่องค์การจะรักษาพนักงานให้อยู่กับองค์การนาน ๆ คงต้องซื้อใจพนักงานให้ได้ครับ ให้ความสำคัญกับพนักงาน มีการสร้างแรงจูงใจให้เกิดขึ้นไม่ว่าจะอยู่ในรูปของตัวเงินหรือทางด้านจิตใจครับ...
ขั้นตอนนี้ในเรื่องการรักษาสัมพันธภาพของเรากับคนที่เรารักให้ยาวนานครับ เราก็ต้องมีการดูแล ใส่ใจ แต่งเติมความรักของเราอยู่เสมอ ๆ ครับ อย่าปล่อยให้ความเคยชินมาทำให้ความรักของเราจืดจางลงนะครับ...
การใส่ใจในทุกขั้นตอนย่อมทำให้องค์การได้พนักงานที่มีคุณภาพ ช่วยพัฒนาองค์การไปสู่ความสำเร็จครับ เช่นเดียวกับความรักหากเราใส่ใจในทุก ๆ รายละเอียดที่เราคบกัน เราก็จะได้คู่ชีวิตที่จะช่วยเติมเต็มชีวิตเราให้สมบูรณ์ขึ้นครับ...
![]()
รูปใหม่ดูดีกว่าเดิมนะครับ
อ่านแล้วก็มีความสุขดีครับ เปรียบเทียบได้อย่าดีเยี่ยมเลยครับ
ว่าแต่ว่า ........พออายุ 60 ปีบริบูรณ์เนี่ย ทำไงครับ
.....คงจะไม่เหมือนกันนะครับท่าน....
เล่าได้สะท้อน ภาพได้ดีจริงๆ ครับ เป็นคู่มือสำหรับผู้จะเริ่มต้นชีวิตคู่ได้ดีที่เดียว
สวัสดีค่ะคุณDirect
อ่านแล้วฮา เลยค่ะ เข้าใจเปรียบเทียบนะค่ะ ทำไมถึงเปลี่ยนรูปค่ะเนี่ย เรื่องสุดท้ายเป็นประเภทบำรุงรักษา ใส่ปุ๋ยเป็นประจำ แบบรักน้อย ๆ แต่รักนาน ๆใช่ไหม5555555
ขอบคุณครับ น้องบ่าว
...
อันนี้แล้วแต่ครับ พอครบ 60 ปี ค่อยมาพิจารณากันอีกทีครับว่าจะจ้างต่อหรือให้เกษียณ...
ขอบคุณครับ คุณ Monthon
...
การประยุกต์มุมมองของการทำงาน มาใช้ในชีวิตประจำวัน ก็ช่วยให้เราดำเนินชีวิตง่ายขึ้นครับ...
ถึง คุณMr.Direct
กัมปนาท
สวัสดีครับ คุณราณี
...
ดีใจครับที่อ่านแล้วชอบ หายไปหลายวัน ลงมาเที่ยวกรุงเทพนี่เอง...
เปลี่ยนรูปเพราะเห็นคนอื่นเขาเปลี่ยนกันครับ เลยเปลี่ยนมั่ง....
พรุ่งนี้ก็ไปอีกค่ะ คงหายไปหลายวันเลยค่ะ เข้าใจเปรียบเทียบนะค่ะ
ครับ คุณแจ็ค
...
ไม่มีใครเป็นนายจ้าง ลูกจ้าง เอาเป็นว่าเป็นหุ้นส่วนชีวิตกันดีสุดครับ...
ขอบคุณนะครับ...
ยินดีที่รู้จักค่ะ อ่านเรื่องของคุณแล้วน่าสนใจมากนะคะ เพราะทำงานที่เกี่ยวข้องกับผู้บริหารด้วยค่ะ ได้ข้อคิดที่ดีค่ะ ไว้มีข้อคิดดีดีนำมาแลกเปลี่ยนกันบ้างนะคะ
เอาอย่างที่ว่าก็ได้ครับฟังแล้วดูดี หุ้นส่วนชีวิต
ยินดีเช่นกันครับ คุณ pripun
...
ดีใจครับที่อ่านแล้วได้ข้อคิดกลับไป คงมีโอกาสแลกเปลี่ยนมุมมองกันเรื่อย ๆ ครับ...
ขอบคุณมากครับ...
เปลี่ยนรูปแล้ว ดูไม่เหมือนรูปเดิมค่ะ ยังกะคนละคนรึปล่าวค่ะ ...ดูสมบูรณ์ขึ้น ยิ้ม ยิ้ม
เข้าใจเปรียบเทียบนะค่ะ ทำให้มองเห็นทั้งสองแง่มุม เพราะจะว่าไปแล้วทั้งสองมุมมองก็คือการบริหารคนทั้งคู่ แถมกับคนรักบางครั้งอาจจะบริหารยากกว่า บริหารคนในองค์กร ... อย่างหนึ่งที่รู้คือต้องมีการ...ย้ำเตือนความสัมพันธ์...ถือได้ว่านี่คือพฤติกรรมซึ่งทั้งมนุษย์และสัตว์จะต้องมีหากยังต้องการมีความสัมพันธ์กันอย่างยืนยาวค่ะ เช่น เพื่อนก็ต้องติดต่อสม่ำเสมอ กับคนรักก็ต้องติดต่อสม่ำเสมอ เพื่อจะได้ไม่ลืมความสัมพันธ์ว่าใครเป็นใคร ไม่งั้นจะเกิดความห่างเหิน ความสัมพันธ์เปลี่ยนคะ...แฟนเราอาจกลายเป็นแฟนคนอื่น...อิอิอิ
ครับ พี่ paew
...
คนเดียวกันครับแค่รูปนี้ดูสมบูรณ์ไปหน่อยครับ...
เห็นด้วยกับมุมมองที่แลกเปลี่ยนกันครับ การบริหารคนรักมีเรื่องของอารมณ์ความรู้สึกเข้ามาเกี่ยวข้องเยอะ ยากกว่าแน่นอนครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ไม่ว่าจะเป็นการบริหารองค์กรหรือชีวิตคู่ ดูเหมือนจะเป็นงานที่ยากทั้งนั้นเลยละคะ ไม่ว่าจะใช้ศาสตร์หรือศิลป์ เพราะไม่เคยมีสูตรสำเร็จหรือตายตัวซักเรื่อง คงต้องใช้การแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้มากที่สุด และต้องใจเย็นให้มากกว่าพนักงานหรือกับคู่ชีวิต ไม่ทราบว่าจริงหรือเปล่า (ตอบยากจังเลย)
เปลี่ยนรูปใหม่คิดว่าได้พนักงานใหม่มาสมัครเข้าร่วมองค์กรเสียอีก
สาวคะ
เห็นด้วยครับ...คุณ สาว แสงนภา
...
แต่ถึงจะยากยังงัย ก็เป็นหน้าที่เราที่จะต้องทำมันให้ดีที่สุด ทั้งเรื่องการบริหารองค์การและการบริหารชีวิตคู่ใช่มั้ยครับ...
ขอบคุณมากครับ....
ยินดีครับ...อ.อาลัม
...
มุมมองที่อาจารย์ยกมาเป็นมุมมองที่สมบุรณ์ครับ หากทุกคู่ดำเนินชีวิตได้แบบนั้น ต้องเป็นชีวิตคู่ที่สมบูรณ์แบบแน่นอนครับ...
ขอบคุณมากครับ...
มาเยี่ยม...
เป็นการเปรียบเทียบอย่างเป็นรูปธรรมเลยนะครับ
ฮา ๆ เอิก ๆ
ครับ...อาจารย์ umi
...
ว่าแต่อาจารย์สบายดีนะครับ...
ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยม...